Wednesday, May 25, 2016

မ်က္ႏွာ...



ဒီမနက္မွာ တခု ေတြးမိတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္မွာ မ်က္နွာ ဘယ္ႏွစ္ခု ရိွပါလိမ့္။ ဒီကိစၥကုိ ေတြးမိလိုက္ေတာ့ ရယ္စရာလဲ ေကာင္းသလို တရားက်ခ်င္ခ်င္ ျဖစ္စရာလဲ ေကာင္းတယ္။

***

ခင္ဗ်ားကေတာ့ မ်က္စိလည္သြားမလား မေျပာတတ္ဘူး။ မလည္နဲ႔ဗ်၊ ဟုတ္တယ္၊ အဲဒါ တကယ္။ လူတိုင္း ကုိယ္စီမွာ မ်က္ႏွာေတြ အမ်ားၾကီး ရိွတယ္။
ေျပာျပမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ပုိင္ဆိုင္ထားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္ႏွာေတြ အေၾကာင္း...။

***

ဟိုတေလာကေပါ့ဗ်ာ။

အိမ္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္က ကိစၥတခုေၾကာင့္ ေဒါသေတြ ထြက္ေနတယ္။ မွန္ေရွ႕ကေန အမွတ္မထင္ ျဖတ္သြားမိလို႔ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာဟာ ေတာ္ေတာ့ကို ခက္ထန္တာ ကိုယ့္ဘာသာေတာင္ လန္႔တယ္။

အဲဒီ အခ်ိန္မွာ တံခါးေခါက္သံ တခု ၾကားတယ္။ ဖြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အင္မတန္ ရင္းႏွီးတဲ့ မိတ္ေဆြ တေယာက္က ကိစၥတခုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ လာတာ...။ ဒီေတာ့ ေစာေစာက ခက္ထန္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာကို အျမန္လႊင့္ပစ္ရတယ္။ ေနာက္ထပ္ မ်က္ႏွာတခုကို ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ ပိုင္ဆုိင္ ပစ္လုိက္ရတယ္။

***

အလုပ္ထဲ ေရာက္ျပန္ေတာ့လဲ လူေတြ တေယာက္ခ်င္းစီနဲ႔ ဆက္ဆံ စကားေျပာဖို႔ အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မ်က္နွာေပါင္း မ်ားစြာ ေဆာင္ထားရတယ္။ လိုအပ္ခ်က္နဲ႔ အညီ ျပဳံးဖို႔၊ ရယ္ဖို႔၊ တည္ဖို႔ ... ... ...။
ဘယ္ပတ္၀န္းက်င္ကုိပဲ သြားသြား လိုသလို လဲလွယ္ပစ္လိုက္ရတဲ့ မ်က္ႏွာေတြ ဆိုတာ...။ တခါတေလက်ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မူရင္းမ်က္ႏွာ အစစ္က ဘယ္ဟာမွန္းေတာင္ မသိဘူး။

***

အျမဲျပဳံးေနတဲ့ မ်က္ႏွာလား။ သိပ္ပုိင္ခ်င္တာေပါ့ဗ်ာ။ လူျမင္ေကာင္းတယ္ေလဗ်ာ။ အျပဳံးေလာက္ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ ေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာ ဘယ္မွာ ရိွႏိုင္ေသးလို႔လဲဗ်။ ဒါေပမယ့္ တခါတေလက်ရင္ေတာ့ ကုိယ္မပိုင္ဆိုင္ခ်င္ေပမယ့္လဲ ကုိယ့္ဘာသာ တပ္ဆင္မိလ်က္သား ျဖစ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေတြက ရိွေသးတယ္ မဟုတ္လား။

စိတ္ရွည္တတ္တဲ့ လူတေယာက္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကုိ ကၽြန္ေတာ္ပုိင္တယ္။
ခံျပင္း ေဒါသထြက္ေနတဲ့ လူတေယာက္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ကၽြန္ေတာ္ပုိင္တယ္။
၀မ္းနည္းနာက်င္တဲ့ မ်က္နွာကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ပုိင္တယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာ...
တက္ၾကြ လန္းဆန္းေနတဲ့ မ်က္ႏွာ..
စိုးရိမ္ပူပန္ေနတဲ့ မ်က္နွာ..
ၾကည္လင္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာ..
အေလာတၾကီး ဆန္လြန္းတဲ့ မ်က္ႏွာ...၊ အဲဒါေတြကိုလဲ ကၽြန္ေတာ္ ပုိင္တာပဲ။


အျပစ္ကင္းတဲ့ မ်က္ႏွာ...၊ အင္း ဒီမ်က္နွာ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရိွေသးလား မရိွေတာ့ဘူးလား ဆုိတာ တကယ္ မသဲကြဲဘူး။

ေကာက္က်စ္တဲ့ မ်က္ႏွာ..၊ မရိွဘူးလို႔ ကုိယ့္ဘက္ကုိယ့္ယက္ ေတြးမိရင္း ဘယ္ေတာ့မွ မရိွမိေအာင္လဲ ၾကိဳးစားေနရမွာ။

***

ေၾသာ္...၊ ဒါနဲ႔။

ခင္မ်ားမွာေရာ မ်က္ႏွာေတြ ဘယ္ႏွစ္ခုေလာက္ ရိွလဲဗ်။

***

ကလိုေစးထူး

Wednesday, May 18, 2016

လမ္းေပၚက အလကၤာ...



ကားစက္ႏိႈးၿပီးလို႔ လမ္းမေပၚ အသာေလး ေမာင္းထြက္လိုက္ၿပီေဟ့ ဆိုတာနဲ႔ သခင့္အလိုက် သြားလိုရာသြားေစေတာ့ ဆိုေနတဲ့အလား ကားျဖဴေလးက သိမ့္ခနဲ ျငိမ့္ခနဲ...။
***
ဒီႏွစ္ ေႏြဦးက ေဆာင္းတြင္းနဲ႔ မျခားနားသလို ေအးလြန္းတယ္။ ေႏြးတဲ့ရက္ တရက္တေလ ရိွေပမယ့္ အေအးဓာတ္ကသာ ပုိၿပီး မင္းမူေနလိုက္တာ ေႏြဦးကာလ ေရာက္တုိင္း လန္းဆန္းတက္ၾကြေနတတ္တဲ့ ျမက္ပန္း ၀ါ၀ါကေလးေတြေတာင္မွ ေခါင္းငိုက္စိုက္ကေလးေတြ က်လို႔...။ ကားထဲက အေႏြးေပးစက္ကို အပူရိွန္ေလး နည္းနည္း ျမွင့္ထားေတာ့ ေနရထုိင္ရ သက္သာသြားတယ္။
လမ္းဆုံမွာ မီးနီမိလို႔ ကားရပ္ေစာင့္ေနရင္းကေန ခဏၾကာေတာ့ မီးက စိ္မ္းသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ မီးစိမ္းတယ္ ဆိုတိုင္း ဆက္ထြက္လို႔ မရဘူး။ လမ္းျဖတ္ကူးသူေတြ ရွင္းသြားၿပီလား၊ တျခားေသာ လမ္းကကားေတြ တကယ္ပဲ လမ္းဆုံမွာ ရွင္းလင္းသြားၿပီလားဆိုတာ ေသခ်ာေအာင္ ၾကည့္ၿပီးမွ ကားကို ဆက္ထြက္ရမယ္။ မီးစိမ္းတယ္ ဆုိတာဟာ ကားကုိ ခ်က္ခ်င္းဆက္ထြက္ဖုိ႔ အဓိပၸာယ္ မဟုတ္ဘူး။ လူရွင္း၊ ကားရွင္းရင္ စထြက္ႏိုင္ပါၿပီ ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္...။
ဟ..ဟ..။ ေၾသာ္...၊ ဒီလူ႔ႏွယ္။ ကားလာေနတာကို ျမင္ရဲ႕သားနဲ႔ လမ္းကူးတာ ေအးေအးေဆးေဆး နိုင္လြန္းလိုက္တာ...။ ဒါေပမယ့္ ရပ္ေစာင့္ေပးရမွာပဲ။ ဒီႏိုင္ငံမွာ လူကူးမ်ဥ္းက်ားကေန လမ္းကူးေနသူမ်ားဟာ ထာ၀ရ မွန္ကန္တယ္ ဆိုတဲ ယာဥ္စည္းကမ္း ရိွတယ္။ သူ႔ဘာသာသူ ကားလာေနတာ ျမင္ရဲ႕သားနဲ႔ပဲ ကူးကူး၊ မျမင္လို႔ဘဲ ကူးကူး သူလမ္းကူးေနတာကို ျမင္ရင္ ရပ္ေစာင့္ေပးရမွာသည္ ကားေမာင္းေနတဲ့လူရဲ႕ တာ၀န္...။ ဟြန္းသြားမတီးနဲ႔။ ခင္ဗ်ားဟာ သိပ္ရုိင္းတဲ့လူ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။
***
ေဟာ...၊ အေ၀းေျပး လမ္းမၾကီးေပၚ ေရာက္လာၿပီ။ ေနပါဦး၊ အေ၀းေျပးလမ္းမေတြကို အဂၤလိပ္လို High way လို႔ ေခၚတာလို႔ပဲ သိထားတာ အခုက် Free way ဆိုပါလား။ ေၾသာ္..၊ ဒီလို။ High way ဆိုတာက ျမိဳ႔ေတြ၊ ရြာေတြ အခ်င္းခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္သြားႏိုင္တဲ့ အေ၀းေျပးလမ္းမငယ္မ်ား ျဖစ္မလား။ Free way က်ေတာ့ ျပည္နယ္အခ်င္းခ်င္း အထိကိုပါ ခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္တာလား၊ ဒီသေဘာလား။ ဟုတ္ၿပီ၊ ဒီလို မွတ္ထားလိုက္။ High way လို႔ ေခၚတဲ့ အေ၀းေျပးလမ္းသည္ လမ္းဆုံ၊လမ္းခြ မီးပိြဳင့္ေတြ ရိွႏိုင္တယ္။ Free way ဆိုတာ မီးပိြဳင့္မရိွသလို၊ လူကူးမ်ဥ္းက်ားလဲ မရိွေသာ အျမန္လမ္း။ ျမန္မာႏိုင္ငံက အျမန္လမ္းမၾကီးသည္ ျမန္မာ့ တခုတည္းေသာ Free way ျဖစ္မလားဘဲ။
အင္း...၊ မိုင္ႏႈန္းသတ္မွတ္ခ်က္က ၅၅ မိုင္ ဆုိပါလား။ ဟုိေရွ႕နားေတာ့ ၇၀ ေပးတာပဲ။ ဒီနားမွာက ကားအသြားအလာ ပုိမ်ားလို႔ မိုင္ႏႈန္းကို ေလွ်ာ့ေပးတာ ျဖစ္ရမယ္။ ျမိဳ႔ျပင္လို ေနရာမ်ိဳးကေတာ့ မိုင္ႏႈန္းေပးတာ ပုိျမင့္တာေပါ့။ တျပည္နယ္နဲ႔ တျပည္နယ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အျမင့္ဆုံး မိုင္ႏႈန္းေတြလဲ မတူျပန္ဘူး။ ဥပမာ၊ အိုဟိုင္းအိုး ျပည္နယ္က အျမင့္ဆုံး မိုင္ႏႈန္းက ၆၅ မိုင္ ျဖစ္ေနေပမယ့္ နီဗားဒါးလို ျပည္နယ္က်ေတာ့ ၈၀ အထိ ေပးတာမ်ိဳး။
မွန္းစမ္း..၊ ငါ့ကား မိုင္ႏႈန္းက သိပ္မ်ားေနေသးသလား။ ေၾသာ္၊ ၅ မိုင္ေလာက္ေတာ့ ပုိေမာင္းမိေနတယ္။ ဒီေလာက္ကေတာ့ ကိစၥ မရိွပါဘူး။ ဟိုတေလာကေတာ့ ၁၇ မိုင္ေလာက္ ပုိေမာင္းမိတာ လမ္းေဘးကေန အသာေလး ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ ရဲက ေနာက္ကေန လိုက္လာၿပီး တား၊ ဒဏ္ရိုက္လႊတ္လိုက္တာ ေဒၚလာ ၂၀၀ ဒဏ္ေဆာင္လိုက္ရပါေလေရာလား။ ဟာဗ်ာ၊ က်ဳပ္ အဲဒီေလာက္ ပုိမေမာင္းပါဘူး သြားမျငင္းနဲ႔ဦး။ သူ႔မွာ ေလဆာေသနတ္နဲ႔ ကုိယ့္ကား အျမန္ႏႈန္းကုိ ဖမ္းၿပီး မွတ္တမ္းတင္ထားတယ္။ ျငင္းလို႔မရ...။
အာ...၊ ေရွ႕က ေမာင္းေနတဲ့ကား။ ဘယ္ဘက္ အစြန္ဆုံးလမ္းကေန ေမာင္းၿပီး မိုင္ႏႈန္းသတ္မွတ္ခ်က္ထက္ တအားေလွ်ာ့ေမာင္းေနပါလား။ ညာဘက္လိုင္းကုိ ကူးေလကြာ။ အေ၀းေျပးလမ္းမွာ ဘယ္ဘက္ အစြန္လမ္းဟာ ေက်ာ္တက္ဖို႔အတြက္သာ သုံးရမယ့္ တရား၀င္လမ္း။ ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ ေမာင္းခ်င္ရင္ ညာဘက္လမ္းကေန ေမာင္းေလ။ ဟြန္းတီးၿပီး လမ္းေတာင္းဖို႔လား...။ မျဖစ္ပါဘူးကြာ။ အဲဒါဆဲတာနဲ႔ အတူတူပဲတဲ့။ ဟာ...ဟ ဟ ဟ။ ဟိုဘက္က ကားတစီး Bling Spot ကုိ မၾကည့္ဘဲ အတင္းၾကီး လိုင္းကူးလာပါလား။ တီးၿပီကြာ.. ဒီဟြန္းးး။ လိုအပ္လို႔ တီးတယ္။ ကဲ... ပြမ္))))))))))))))
***
ေၾသာ္...၊ Blind spot လား။ ခင္ဗ်ားကားရဲ႕ ေနာက္ၾကည့္မွန္နဲ႔ ေဘးမွန္ေတြကေန ၾကည့္ရုံနဲ႔တင္ မျမင္ရတဲ့ ေနရာကကားေပါ့ဗ်ာ။ အထူးသျဖင့္ ခင္ဗ်ားကားရဲ႕ ေနာက္တံခါးနဲ႔ တည့္တည့္ေလာက္မွာ ကားေခါင္း ေရာက္ေနတဲ့ ဟိုဘက္လိုင္းက ကားဗ်။ သူ႔ကုိ မျမင္ဘဲ ကားလိုင္းကူးရင္ေတာ့ တိုက္ၿပီေပါ့ဗ်ာ။ ဒီေတာ့ ျမင္ေအာင္ တခ်က္ကေလး ေခါင္းကို ျဖတ္ခနဲ လွည့္ၾကည့္ရတယ္။ ဘယ္ျဖစ္ေစ၊ ညာျဖစ္ေစေပါ့...။
အလို..၊ ဟုိေရွ႕မွာ သမင္...ပါလား။ ေလွ်ာ့..ေလွ်ာ့။ အရိွန္ကုိ ေလွ်ာ့ထား။ ဒီႏိုင္ငံမွာ သမင္ေတြကို ေဘးမဲ့ေပးထားတဲ့ သစ္ေတာက မ်ားၿပီး အမဲလိုက္ခြင့္ ေပးတဲ့ ေနရာက ပုိနည္းေတာ့ သမင္ေတြက ကားလမ္းေပၚ မ်က္စိလည္ၿပီး ေရာက္လာတတ္တယ္။ သြားမတိုက္မိေစနဲ႔..။ ကားလဲ နာတယ္။ တိရိစၦာန္ေလးေတြလဲ သနားဖို႔ သိပ္ေကာင္းတယ္။ အိုဗ်ာ...၊ ကားလမ္းေပၚကေန ဘဲငန္းေလးေတြ ျဖတ္ကူးေနတာ ေတြ႔ရင္ေတာင္ အရိွန္ေလွ်ာ့..၊ ရပ္ေစာင့္ေပး။ ဒါက ယာဥ္စည္းကမ္း ဆုိတာထက္ ပုိတဲ့ လူသားဆန္မႈ...။
***
အေ၀းေျပးလမ္းကေန ဆင္းၿပီး ျမိဳ႔ထဲကုိ ၀င္လာၿပီ။ ေရွ႕မွာ Stop sign ။ ရပ္..၊ ဘီးကုိ ေလးဘီးစလုံး ရပ္ေနေအာင္ရပ္။ ရပ္သလိုလို မရပ္သလိုလို ရပ္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ၿပီး မရပ္နဲ႔။ ဒီလိုေနရာမွာ ရဲက ေစာင့္ေခ်ာင္း ဖမ္းတတ္တယ္။ မရပ္ရင္ လာထား။ ဒဏ္ေငြ။ ေၾသာ္...၊ Yield sign လား။ ရပ္စရာ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ဟုိဘက္က လာေနတဲ့ ကားကိုေတာ့ ဦးစားေပးရမယ္။
ကဲ...၊ ေရာက္ၿပီဗ်၊ အလုပ္ကုိ။ ဒီည ေသာၾကာညဆိုေတာ့...အလုပ္က အျပန္မွာ ဘားကို ၀င္ၿပီး တခြက္တဖလားေလာက္ ေမာ့ရရင္ ေကာင္းေလမလား။
မျဖစ္ပါဘူးဗ်ာ။ မူးၿပီး ကားေမာင္းေနတာကို ရဲက သိသြားလို႔ကေတာ့ တသက္လုံး ေဖ်ာက္မရတဲ့ မွတ္တမ္း ၀င္သြားလိမ့္မွာေပါ့။ ကံမေကာင္းရင္ ေထာင္ပါ ခ်မွာဗ်။
***
လမ္းမေပၚမွာေတာ့ ကားေတြ တေဖ်ာေဖ်ာ တေသာေသာပါပဲဗ်ာ။
***

ကလိုေစးထူး

Saturday, May 14, 2016

အတုယူပါ... အတုမယူပါနဲ႔

ရန္ကုန္တိုင္း ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးျဖိဳးမင္းသိန္းရဲ႕ စကားေလး တခြနး္ကို အင္မတန္ သေဘာက်မိတယ္။
"ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဒီမုိကေရစီ အသြင္ ကူးေျပာင္းေရးဟာ အသိတရားနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စနစ္တခုကို ထူေထာင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၾကိဳးပမ္းေနတာ ျဖစ္ပါတယ္"

***
အရပ္သား အစိုးရ စစ္စစ္က အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံအျဖစ္ ကူးေျပာင္းၾကၿပီေဟ့ ဆိုတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ဘာျဖစ္လဲ ဆိုေတာ့ အဲဒီ စနစ္နဲ႔ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံၾကီးေတြဆီ လွမ္းေမွ်ာ္ ေငးမိတတ္ၾကတယ္။ သူတုိ႔က် ဘယ္လို စီမံတယ္ေပါ့...၊ ဘယ္လို ေအာင္ျမင္တယ္ေပါ့။
ဒါေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံၾကီးေတြ ျဖစ္လင့္ကစား သူတို႔ဆီကေန ကၽြန္ေတာ္တို႔က အတုယူစရာ ရိွေနသလို အတု မယူသင့္တာေတြလဲ ရိွတာေပါ့..။
ဒါေတြကို ေရးၾကည့္ခ်င္တယ္။

***
သူတို႔ ႏိုင္ငံေတြဆီမွာ လြတ္လပ္စြာ ဆႏၵ ထုတ္ေဖာ္ခြင့္၊ ေျပာဆို ေရးသားခြင့္ေတြ ရိွတယ္။ ဒါ..၊ လူတုိင္း သိေနတာပဲ။ ဆႏၵျပပြဲ တခုခု ျဖစ္ေနရင္ ရဲက (လိုအပ္ရင္) အဲဒီေနရာကို လာမယ္။ အမ်ားျပည္သူ သြားလာေနတာ၊ အပန္းေျဖေနတာ မထိခိုက္ေစရမယ့္ ေနရာေလး သတ္မွတ္ေပးမယ္။ ၿပီးရင္ ျပစမ္း၊ ဆႏၵ။ ေအာ္စမ္း တို႔အေရး...။

အိုဘားမားကို ကန္႔ကြက္ရုံမကလို႔ ကေလာ္ပဲ တုတ္တုတ္၊ ျပႆနာ မရိွ။ ဒါေပမယ့္ ညအခ်ိန္မေတာ္ မူးမူးနဲ႔ ေဘးအိမ္ အိပ္မရေအာင္ ေအာ္ဟစ္ ဆူညံေနဖို႔ေတာ့ မစဥ္းစားနဲ႔။ ေဘးအိမ္က တိုင္ရင္ ရဲ ေရာက္လာလိမ့္မယ္။ အသံေတြ တိတ္ရင္တိတ္၊ မတိတ္ရင္ သြား..၊ အခ်ဳပ္ခန္းထဲ။
ငါ့မိန္းမ ငါရိုက္တယ္ကြာ၊ ဘာျဖစ္လဲ လာမလုပ္နဲ႔။ သြား...၊ အခ်ဳပ္ထဲ။ အခ်ဳပ္က လြတ္လာရင္လဲ လာပါလိမ့္မယ္၊ အမ်ိဳးသမီး ေစာင့္ေရွာက္ေရး အသင္းလိုဟာမ်ိဳးက ႏွစ္ပတ္တခါေလာက္ အိမ္ကို လာလာၿပီး ဇနီးသည္ကုိ ေမးမယ္။ ကၽြန္မေယာက္်ား ကၽြန္မကို ေဆာ္ပေလာ္တီးေနတုန္းပါပဲရွင့္ ဆိုလို႔ကေတာ့ သြားေပဦး၊ ေနာက္တခါ အခ်ဳပ္ထဲ...။

အရက္ကေလး ေထြေထြနဲ႔ ကားမ်ား မေမာင္းလိုက္ေလနဲ႔။ ငါ ဘယ္သူ႔ကိုမွမွ မတိုက္ေသးဘူးေလကြာ လို႔လဲ လာမေျပာနဲ႔...။ မူးၿပီးေမာင္းသလား။ လိုက္ခဲ့ အခ်ဳပ္ထဲ။ ကားေမာင္းတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ မွတ္တမ္းမွာ တျခား အျပစ္ေတြသာ အခ်ိန္ကာလ တခုကို လြန္ရင္ မွတ္တမ္း ေပ်ာက္ပ်က္မယ္။

မူးၿပီး ေမာင္းထားတဲ့ ျပစ္ဒဏ္သည္ ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္။ ပထမတၾကိမ္ ေတာ္ရုံမူးရင္ ပညာေပးမယ္။ ဒဏ္ေငြေလာက္နဲ႔ ၿပီးခ်င္ၿပီးမယ္။ ေနာက္ထပ္ ထပ္မိရင္ သြား...၊ ေထာင္ထဲ။
ေထာင္က လြတ္လာလို႔ ငါေတာ့ လြတ္ပဟ ဆိုၿပီး အရင္လို ေသာင္းက်န္းမယ္ မၾကံနဲ႔ဦး။ မူးၿပီး ကားေမာင္းလို႔ ေထာင္၊အခ်ဳပ္က်ၿပီး လြတ္လာတဲ့လူမ်ိဳးကို ရိုးရုိး မလႊတ္ဘူး။ ကာလ ဘယ္ေလာက္အထိ၊ အရက္ဆုိင္၊ ဘား၊ ကလပ္ မသြားရဆုိၿပီး ေျခခ်ဳပ္နဲ႔ လႊတ္ေပးလိုက္တာမ်ိဳး။ အဲဒီလို ကန္႔သတ္တဲ့ ၾကားထဲက ခိုးသြားရင္ သိႏိုင္ေအာင္ သူ႔ေျခက်င္း၀တ္မွာ သူ ဘယ္ေရာက္ေနတယ္ ဆိုတာ သိႏိုင္တဲ့ GPS စနစ္ တပ္ထားတဲ့ ကိရိယာေလးကို တပ္ၿပီးမွ လႊတ္ေပးလိုက္တာ။ ဘား၊ အရက္ဆိုင္ ေရာက္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ အဲဒါေလးက ရဲကို လွမ္းအခ်က္ျပလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ သြားေပဦး၊ ေထာင္ထဲ။

ရာဇ၀တ္ျပစ္မႈေတြနဲ႔ လြတ္လာတဲ့ လူေတြကို ေျခခ်ဳပ္ေပးရင္လဲ ဒီအတုိင္းပဲ။ ဒီျပည္နယ္ကေန ဘယ္ကိုမွ မထြက္နဲ႔ဆို မထြက္နဲ႔ပဲ။ ထြက္လိုက္တာနဲ႔ အဲဒီ ေျခက်င္း၀တ္က ဟာေလးက ရဲကို အေၾကာင္းၾကားမယ္။
ဆိုေတာ့...၊ အဲဒါေတြသည္ အတုယူသင့္တဲ့ ကိစၥေတြ။ တခ်ိဳ႔အရာေတြကိုက နည္းပညာ လိုက္မမီႏိုင္ေသးတာသည္ ထားေတာ့၊ နည္းနာေတြကေတာ့ အတုယူကုိ ယူရမယ့္ ကိစၥမ်ိဳးေတြ။

***

အတု မယူသင့္တာ ဘာေတြလဲ...။
အေမရိကားက ျပည္နယ္တုိင္းမွာ အေဖာ္အခၽြတ္ ကလပ္ေတြရိွတယ္။ ကာစီႏို ေလာင္းကစားရုံေတြ တရား၀င္ ရိွတယ္။ Adult stores ေတြ ရိွတယ္။
ဒါေတြကို သြားအတုယူလို႔ မရဘူး။ သူတို႔ကေတာ့ သူတို႔ အသိတရားနဲ႔ သူတို႔ ဥပေဒ ဟန္ခ်က္ညီ ထိန္းႏိုင္သေယာင္ ရိွတယ္ ဆိုသည့္တုိင္ အဲဒီ အရာေတြကေန ထြက္လာတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြကို သူတို႔လဲ ခံရတာပဲ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ႏိုင္ငံေတြက ဒီအခ်ိန္မွာ လိုက္လုပ္ရင္ ဘယ္မွာ လာေကာင္းႏိုင္မလဲ။

***

ဒီမုိကေရစီ ႏိုင္ငံအျဖစ္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးမွာ အသိတရားသည္ အရင္ အဓိက အက်ဆုံးပဲ။ ဖမ္းတာဆီးတာေတြ မလိုအပ္ဘဲနဲ႔ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥေတြ အေကာင္အထည္ ေပၚသြားဖို႔က အသိတရားဟာ အဓိက ပုိက်မွာေပါ့။
အသိတရားနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ရုံေလာက္နဲ႔ မလုံေလာက္ေတာ့ရင္ေတာ့ တားျမစ္ခ်က္ေတြ၊ ဥပေဒေတြက မရိွမျဖစ္လိုအပ္တာပဲ။ အဲဒီလို အခ်ိန္က်မွာ ႏိုင္ငံတကာမွာကေတာ့ ဘယ္လိုကြ ဘယ္၀ါကြလို႔ လိုရာဆြဲ ေျပာလို႔မရဘူး။ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ စည္းကမ္းသည္ သူ႔တန္ဘိုးနဲ႔သူပဲ။
ေကာင္းတာကို အတုယူမယ္။ မေကာင္းတာဆို ေယာင္လို႔ေတာင္ သြားမတုတာ ပိုအဆင္ေျပလိမ့္မယ္။

***

ကလိုေစးထူး

Friday, May 13, 2016

အဲဒီေန႔က မိုးရြာတယ္...


အဲဒီေန႔က မိုးရြာတယ္။ ရြာတာမွ ညဦးပိုင္း ကတည္းကေန ေနာက္တေန႔ ညေနေစာင္း အထိ စိမ့္တလွည့္ သဲတလွည့္နဲ႔ ရြာတာ ...။
***
မနက္ မိုးလင္းေတာ့ ေက်ာင္းသြားရမယ့္ ကေလး တေယာက္က "ေဟးး မိုးေတြ ရြာတယ္ေဟ့" ဆိုၿပီး ျမဴးထူးေနတယ္။ ေက်ာင္းမသြား ရတဲ့ ကေလးတခ်ိဳ႕ ကလဲ ဟိုး ခပ္လွမ္းလွမ္းက မိုးေရထဲမွာ
ေပ်ာ္ပါးေနၾကတယ္။
ရြာႏိုင္လြန္းတဲ့ မိုးကုိ ကဗ်ာဆရာ တေယာက္က မိုးဘြဲ႔ ကဗ်ာတပုဒ္ ေရးလိုက္တယ္။
လမ္းျပင္ အလုပ္သမား တေယာက္က မိုးေၾကာင့္ အလုပ္ပ်က္ၿပီး မရေတာ့မယ့္ ေန႔တြက္ခ အတြက္ ညည္းညဴတယ္။
ေသာက္သုံးေရ အတြက္ ခန္းေနတဲ့ ေရတြင္းေတြ ေရျပန္ျပည့္လာေတာ့မွာကုိ ေတြးေပ်ာ္သူက ေပ်ာ္တယ္။
မိုးေရေၾကာင့္ စိုအိအိ ျဖစ္ေနတဲ့ တေမ်ွာ္တေခၚ လယ္ကြင္းကုိ ဦးႀကီးတေယာက္က သူ႔လယ္တဲ အထဲကေန ထိုင္ေငးေနတယ္။
စာေရးဆရာမ တေယာက္ကေတာ့ မိုးရြာတဲ့ မနက္ခင္း တခုကုိ ဇာတ္အိမ္တည္ၿပီး လုံးခ်င္း ဝတၳဳ တပုဒ္ကုိ သဲႀကီးမဲႀကီး ေရးေနတယ္။
မီဒီယာသမား တေယာက္ကေတာ့ မိုးေရ တင္လို႔ ေရဝပ္ေနတဲ့ လမ္းကုိ ဓာတ္ပံုေတြ ႐ိုက္ၿပီး သတင္း တပုဒ္ကုိ ခပ္သြက္သြက္ ေရးတယ္။
ႏိုင္ငံေရးသမား တေယာက္ကေတာ့ မိုးရြာလို႔ ေရႀကီးတာက အစိုးရက ေရစီးေရလာ စနစ္ကုိ စီစဥ္မႈ ည့ံဖ်င္းတာက အစ၊ သစ္ေတာေတြ စည္းမရွိကမ္းမရွိနဲ ့ ခုတ္ခြင့္ေပးတာ အလယ္၊ အမိႈက္ေတြ စည္းကမ္းမဲ့ ပစ္တာ အဆုံး စီကာပတ္ကုံးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရး သုံးသပ္ခ်က္ေတြ ျပဳစုတယ္။
စာသင္ေက်ာင္း က ေက်ာင္းဆရာမက မိုးဥတု အေၾကာင္းကုိ အျပင္ကရြာေနတဲ့ မိုးဆီ စာသင္ခန္း ထဲကေန လက္ညိဳးကေလး တၫြန္ၫႊန္နဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြကုိ စာသင္ေနတယ္။
ဒီညမွာ တကုိယ္ေတာ္ စင္တင္ေဖ်ာ္ေျဖပြဲ ရိွတဲ့ အဆိုေတာ္ တေယာက္ကေတာ့ သူ႔ပြဲပ်က္မွာ စိုးရိမ္စိတ္ နဲ႔ ရြာႏိုင္လြန္းတဲ့ မိုးကုိ က်ိန္ဆဲတယ္။
အဘိုးနဲ႔ အဘြားက သူတို႔ ငယ္စဥ္က မိုးေရထဲက အခ်စ္ ဇာတ္လမ္းေလးကုိ အတူတူ သတိရေနၾကတယ္။
စစ္ျပန္တေယာက္ကေတာ့ မိုးေရထဲမွာပဲ ခ်ိဳင္းေထာက္ တလက္ကုိ အားျပဳ ေလ်ွာက္ၿပီး ဝမ္းစာ ႐ွာေနတယ္။ သူေရာင္းေနတဲ့ စံပယ္ပန္းကုံးေတြ ကလဲ ရႊဲရႊဲစို လို႔ ...။
မိုးသည္းသည္း ေအာက္မွာပဲ လူႏွစ္ေယာက္ လမ္းခြဲမႈ ကို စတင္လိုက္ၾကတယ္။
မိုးသည္းသည္း ေအာက္မွာပဲ တခ်ိဳ႕လူေတြ ေပါင္းစည္း မိသြားၾကတယ္။
***
အဲဒီေန႔က မိုးရြာတယ္။ ရြာတာမွ ညဦးပိုင္း ကတည္းကေန ေနာက္တေန႔ ညေနေစာင္း အထိ စိမ့္တလွည့္ သဲတလွည့္နဲ႔ ရြာတာ ...။
***

ကလိုေစးထူး

Sunday, March 08, 2015

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး..

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး..တဲ့။
ေက်ာက္နီေမာ္က မိန္းကေလးတေယာက္ရဲ႕ အဓမၼျပဳက်င့္ခံရမႈကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးမယူႏိုင္လို႔ ေသလိုက္ၾကရတဲ့ ၾကားထဲက အသက္ေတြ။ ရခိုင္တျပည္နယ္လုံး မီးဟုန္းဟုန္းကို ေတာက္လုိ႔...။ တြန္သံျမည္ေနတဲ့ အရုိးေတြက အခုထိ ရန္စ မျငိမ္းႏိုင္ေသးဘူး။

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး..တဲ့။
ေရြဆံကုတ္ အေရာင္းအ၀ယ္ မတည့္ရာက ျဖစ္တဲ့ မိတၳိလာက သာမန္ခိုက္ရန္ ျဖစ္ပြားမႈေလးကိုေတာင္ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ တခ်ိဳ႔လူသားေတြ အရွင္လတ္လတ္ မီးရိွဳ႕သတ္ခံရတဲ့အထိ ဆုိးလိုက္တဲ့ ပဋိပကၡ...။ ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရတဲ့ ဘ၀ေတြရဲ႕ ေသာကေတြ အခုထိ မေအးခ်မ္းႏိုင္ေသးဘူး...။

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး..တဲ့။
သပိတ္အဖုံးကေလး က်ကြဲမိတဲ့ ဥကၠံက မီးေလာင္တိုက္ အသြင္းခံရတဲ့ အိမ္ေျခေတြက ဘ၀ေတြ...။

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး...တဲ့။
ေမာင္းခ်င္သလို ေမာင္းၿပီး တိုက္ခ်င္သလိုတိုက္တဲ့ ကားဒရိုင္ဘာေတြ လြတ္ခ်င္သလို လြတ္ေအာင္ ေျပးလို႔ရေနတုန္းပဲ။ သတ္ခ်င္သလို သတ္ၿပီး လူရုပ္မေပၚေအာင္ မီးရိွဳ႕ လမ္းေဘးပစ္ထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ဟာ မိန္းမတေယာက္ပါ ဆိုတာကလြဲရင္ ဘယ္သူမွန္း သိေအာင္ေတာင္ အျဖစ္ရိွရိွ မေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ငါးေလာင္းျပိဳင္ လူသတ္မႈဆိုတာ ေဖာ္ႏိုင္ဖို႔ ေ၀လာေ၀း ဆိုတဲ့ လူေတြက.. "အဲဒီေကာင္ေတြ ဖမ္းတင္လိုက္ေတာ့ ျမိဳ႔နယ္မွဴးေရ..: လို႔ တခြန္းေျပာရုံနဲ႔တင္ လူေတြကို တိရိစၱာန္ေတြလို ကားေပၚ ပစ္တင္ဖို႔ ၀န္မေလးဘူး...။

တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ ေအာက္ကေနပါပဲ....။ မတရားအသတ္ခံရတဲ့ သတင္းေထာက္ တေယာက္ ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ နဖူးတည့္တည့္ကို က်ည္မွန္သြားတဲ့ လယ္သူမၾကီး တေယာက္ ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ မီးေလာင္ရာ ဗရပြနဲ႔ သံဃာေတြ ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ အဟား...၊ စကားနားမေထာင္လို႔ ဆိုတဲ့ သာသနာေရး၀န္ႀကီးလဲ ရိွခဲ့ဖူးတယ္။

ထက္ထက္မိုးဦးေရ...၊ ေငြတေထာင္ေပးၿပီး ပါးရိုက္ခြင့္ ရတဲ့ နည္းကို က်ဳပ္ကိုေပးလွည့္ပါဗ်ာ။ တာ၀န္ေတြိကု တရားဥပေဒနဲ႔အညီ ပါးရိုက္ခ်င္လြန္းလို႔...။ 

***

ကလိုေစးထူး

Saturday, March 07, 2015

စကားလုံးမဲ့တဲ့ ည ..

ျခစားတဲ့ အတၱေတြ ဘီလူး၀င္စီးေတာ့
အၾကမ္းမဖက္တဲ့ ဆႏၵေတြက အၾကမ္းဖက္ခံလိုက္ရတယ္။

ဒီမယ္ ဦးေအာင္စိန္...၊
ကၽြန္ေတာ့္ သမီးက စာက်က္ေနတာ တဲ့လား..။ 
ခင္ဗ်ားစကားေၾကာင့္ အသိတခု ရတယ္
ဦးဖာဆိုတဲ့ လူၾကီးသာ ခင္ဗ်ားလို ေတြးလိုက္မိရင္
ေအာင္ဆန္းဆိုတဲ့လူ ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး
ဒါေပမယ့္ မပူပါနဲ႔ဗ်ာ
ခင္ဗ်ားလိုလူေတြကို ဂုဏ္ျပဳမယ့္ ၾကက္ဆူလက္ခုပ္သံေတြ ရိွတယ္။ 

ဥပေဒ...၊
လူကိုဖမ္းခ်င္တဲ့ ဥပေဒ
လူကို ရိုက္ခ်င္တဲ့ ဥပေဒ၊
ပါးစပ္ေတြကို ပိတ္ခ်င္တဲ့ ဥပေဒ
ခံစားခ်က္ေတြကို ေလွာင္ခ်ထားခ်င္တဲ့ ဥပေဒ
ဥပေဒ ဥပေဒနဲ႔ ဘုတ္အုတ္ၾကီး တကိုင္ကုိင္လုပ္
နတ္စကားထြက္ေနတဲ့ အစိမ္းေရာင္လူထြက္စကား
နားခါးလွတယ္။
ေဇာ္ေဌးေရ...။
သူ႔ဆန္စားလို႔ရဲမယ္ဆုိရင္ မင္းစားေနတာ ငါတုိ႔ဆန္
ျပည္သူ႔ဆန္...ကြ။ 


ထမင္းတလုပ္အတြက္ အၾကမ္းဖက္
၀ါးရင္းတုတ္တခ်က္ လွမ္းႏွက္တိုင္းမွာ
တာ၀န္ ေတြ သရမ္းခ်က္.. သရမ္းခ်က္
ျခစားတဲ့ အတၱေတြ ဘီလူး၀င္စီးေတာ့
အၾကမ္းမဖက္တဲ့ ဆႏၵေတြက အၾကမ္းဖက္ခံလိုက္ရတယ္။


***

ကလိုေစးထူး

Wednesday, March 04, 2015

သီခ်င္းမ်ားနဲ႔ ...

~~ ကုိယ္သိပ္ခ်စ္ရတယ္~~ အခ်စ္ဆုံး မိန္းကေလးရယ္~~ ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ရိွတယ္ ေမ့အျပဳံး~~ အၾကင္နာေလး ေပးသနားလွည့္ပါကြယ္~~အို~~ ေရႊရင္တံခါးဖြင့္လို႔ထားေနာ္ကြယ္~~

Round cord တီးရတဲ့ သ်ိွဳင္းေအာင္ရဲ႕ သီခ်င္းကို ညတညရဲ႕ လသာသာမွာ ဂစ္တာရူး၊ သီခ်င္းရူး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေအာ္ဟစ္သီဆိုခဲ့ရတဲ့ ညေတြကို ျပန္သတိရမိတယ္။ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္က "ေနဦးကြ၊ အဲဒီ C,Am,Dm,G ပတ္လည္ကြက္က ဖိုးခ်ိဳရဲ႕ ပိုင္စိုးမႈဧကရီ သီခ်င္းလဲ တီးလို႔ရတယ္ကြ" လို႔ေျပာေတာ့ တီးလိုက္ ဆိုလိုက္ရျပန္တာ အေမာ...၊ ဒါနဲ႔ ေနာက္တေယာက္က "ဒါတင္ ဘယ္ကမလဲကြ၊ ကုိင္ဇာရဲ႕ တခုေသာ မုိးဥတု၏ တေန႔သ၌ သီခ်င္းလဲရေသးတယ္" ဆိုေတာ့လဲ တီးလိုက္ ဆိုလိုက္ရတာက "ေက်ာင္းဆင္းမနက္မွာ ~~~မိုးသည္းထဲမွာ ~~ လြယ္အိတ္ကေလးနဲ႔ ေကာင္မေလး~~"

***

ကုိယ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက သီခ်င္းကုိ သိပ္ရူးတယ္။ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ဂစ္တာတီးတတ္လာရင္ ဆိုးရတီးရေအာင္ ဆိုၿပီး စာအုပ္ထူထူတအုပ္၀ယ္၊ သီခ်င္းေတြေရာ လက္ကြက္ေတြပါ ကူးေရးေနတာကို ေမေမကေတာ့ သူ႔သားစာက်က္ေနတယ္ ထင္ရွာတာ...။ ညဘက္ ဖေယာင္းတိုင္ေလး ထြန္းၿပီး တကုပ္ကုပ္ေရးခၽြတ္ေနေတာ့ စာဖတ္စာေရးေနတယ္ ထင္ရွာတာေပါ့။ သိသြားေတာ့ ကရုဏာေဒါေသာနဲ႔ ရိုက္လိုက္တာ အသည္းေပါက္မတတ္ပါဘဲ။ ေက်ာင္းဆရာမ ဆိုေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့။ ဆရာရိုက္၊ မိဘရိုက္ ႏွစ္မ်ိဳးစလုံးနဲ႔ ရိုက္တာပဲ။

ကုိယ္တို႔ ဂစ္တာရူး၊ သီခ်င္းရူး စရူးခါစက ဟစ္ေအာ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ရဲသြင္ရဲ႕ မင္းမသိဘူးလားတို႔၊ စြန္႔စားမယ့္ အခ်စ္တို႔၊ တခါ.. ကုိညီထြဋ္ရဲ႕ အရည္ေတြ ေပ်ာ္ကုန္ၿပီတို႔၊ ရြက္လႊင့္ျခင္းတို႔ကို အခုထိကို အလြတ္ရေနပါေသးတယ္။ မွတ္မိေသးတယ္...၊ ေလးျဖဴေပၚခါစကဆို.. "ေဇာ္၀င္းထြဋ္ကို လိုက္ယွဥ္ခ်င္တဲ့ေကာင္" လို႔ သမုတ္တဲ့ လူငယ္က တဘက္၊ ၾကိဳက္ၾကသူေတြက တဘက္ ကြဲၾကေသးတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့လဲ ေလးျဖဴရဲ႕ "အလင္းေရာင္" ဆိုတဲ့ သီခ်င္းသံရဲ႕ ဆြဲေဆာင္ရာေနာက္ကို အဲဒီေခတ္က လူငယ္ေတြ စီးေမ်ာသြားၾကတာပါပဲ...။

~~~ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မိုက္မဲမႈပဲ~~~ သူမကို ခ်စ္မိတာ~~~ အဲဒီေလာက္ထိ စြဲလမ္းသြားမွန္း မသိခဲ့~~ မသိခဲ့ဘူးး~~~

"မိုက္လွခ်ည္လား၊ ဘယ္သူဆိုတာတုန္းကြ"
"တာရာ..တဲ့၊ နားေထာင္ၾကည့္"
"ေအးကြ...ေနာ၊ ထူးအိမ္သင္ အသံလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔"

"ပုလဲသီ တကြဲစီ" သီခ်င္းေတြကို ဟစ္ခဲ့တဲ့ ညခ်မ္းေတြက လြမ္းခ်င္စရာ...။ စကားမစပ္ အဟစ္ေကာင္းေနတုန္း ေပၚတာလိုက္ဖမ္းတဲ့ တပ္စုနဲ႔တိုးလို႔ ေနာက္က်တဲ့ ေျခေထာက္ သစၥာေဖာက္လို သေဘာထား ေျပးခဲ့ရေသး...။ အင္းေလ.. ေနခဲ့ရတာကိုက နယ္ျမိဳ႔၊ကေလးကုိး...။

***

"ကံေကာင္းျခင္း လက္ေဆာင္" ေခြနဲ႔ ျဗဳန္းခနဲ နာမည္ၾကီးလာတဲ့ ရင္ဂိုကုိ အဲဒီတုန္းက မဂၢဇင္းတအုပ္ထဲကေန ေ၀ဖန္ေရး ဆရာတေယာက္က "ဆီးစပ္ကလာတဲ့ အသံနဲ႔ ဆိုတဲ့ အဆိုေတာ္" လို႔ ဘလိုင္းၾကီး ေဆာ္ပေလာ္တီးတယ္။ ဒီေတာ့လဲ ကုိယ္တို႔က "အခ်စ္ဟာ မီးးလားးး" လို႔ ယမကာေလး ေထြလာတုိင္း ဟစ္ပစ္လိုက္ရတာပဲ။

သီခ်င္းတပုဒ္ဟာ လူ႔စိတ္ကုိ ၾကည္ႏူးေအးျမသြားေစသလို၊ စိတ္အားတက္ၾကြသြားေစတာေတြ၊ စိတ္ညစ္ေနတာကို အားတက္သြားေစ၊ ေျပေပ်ာက္သြားေစတာလဲ ရိွတယ္။ ဒီေတာ့ ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ သီခ်င္းေတြဟာ ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းကေန အခုအခ်ိန္ထိ အဓိပၸာယ္ေတြ ရိွေနတယ္။ တကယ္ဆို "ကုိသိန္းတန္.. ကုိသိန္းတန္.. စိုးသေဘၤာေပၚ တက္ခဲ့မယ္" ဆိုတဲ့ ဇာတ္၀င္စာသားေလးနဲ႔ ကုိယ္ရယ္ တိုးရယ္ စိုးစုိးရယ္ သီခ်င္းစုေတြကုိက ကုိယ္တို႔အတြက္ ရသေျမာက္တဲ့ အႏုပညာေတြ ျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ။

***

သီခ်င္းတုိင္းဟာ ခ်စ္စရာ မေကာင္းတဲ့ ကာလ တခုေတာ့ (ကုိယ့္အတြက္) ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ တံတားေတြ၊ ဆည္ေတြနား ျပြတ္သိပ္ညွပ္သပ္ေနတဲ့ အမႊမ္းတင္ စာသားေတြနဲ႔ လႈပ္ရြကခုန္ေနၾကတဲ့ သီခ်င္းေတြကို အင္မတန္ ေအာက္ကလိအာခဲ့ဖူးတယ္။ ကုိယ္အရမ္းခ်စ္တဲ့ အဆိုေတာ္ၾကီးႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ရင္ဂိုနဲ႔ ခင္ေမာင္တိုးတို႔ ႏွစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာေသၾကီးေတြနဲ႔ မိုက္ခြက္နားကပ္ ဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကို အမုန္းတီးဆုံးျဖစ္ရဖူးတယ္။ ဘာသီခ်င္းလဲ ဆိုတာေတာ့... ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ...။ ကုိယ္ကေတာ့ အႏုပညာကို အႏုပညာရွင္ကုိ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ သုံးခဲ့တဲ့ မည္သူ႔ကိုမဆို မုန္းတယ္။ တခုေတာ့ ရိွတယ္။ အဲဒီလို သီခ်င္းမ်ိဳးကိုမွ ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး သီဆိုခဲ့ၾကတဲ့ သီခ်င္းရွင္ေတြကိုေတာ့ ခံစားခ်က္ေတြ မဲ့လိုက္ၾကတာေပါ့...။

~~ ေဟ့ေရာင္~~ ေဟ့ေရာင္ မလုပ္နဲ႔~~~အခု ရန္ရန္ခ်မ္းဆိုတာ ငါတို႔လူပဲ~~ အရိုးသားဆုံးက သူပဲ~~ လမ္းေဘးစရိုက္ကို သူမၾကိဳက္~~

"စတင္ျခင္း" ဆိုတဲ့ အေခြထြက္လာေတာ့ ကုိယ္သေဘာအက်ခဲ့ဆုံးက အနဂၢ...။ စက္ေသနတ္ပစ္သလို အင္မတန္ရြတ္ႏိုင္တဲ့ အေကာင္ ဆိုၿပီး သေဘာက်တာ...။ တျဖည္းျဖည္းနားေထာင္ရင္းနဲ႔ အင္မတန္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ၿပီး အခုထိကို အလြတ္ရေနေသးတဲ့ သီခ်င္းက အက္ဆစ္ရဲ႕ "ဘ၀" ...။ ~~ ပိုက္ဆံမက္တဲ့ မိန္းမကို ~~ ခ်စ္ေနေတာ့ ငါ့မွာ မိန္းမမက္တဲ့ ပိုက္ဆံကို မုန္းလို႔မရ~~~။ ေသခ်ာေလ့လာၾကည့္ေတာ့ အဲဒီ သီခ်င္းကို အဲဒီတုန္းက မထင္မရွားဆိုခဲ့သူ အားလုံး ေနာက္ပုိင္းေတာ့ ျမန္မာ့ဂီတေလာကမွာ တေနရာစီေတာ့ ရသြားခဲ့သူခ်ည္းပါပဲ။

***

~~~ ရိွတ္..ရိွတ္.. ရိွတ္ၾကစို႔ေဟ့..~~~ မင္းၾကည့္တိုင္း ကတဲ့ပုံက ~~~ တခါလာလဲ ဒါ~~ ႏွစ္ခါလာလဲ ဒါ~~

ဟ.. ဘာေကာင္တုန္းကြ၊ စာသားက ၾကမ္းလွပါလားဆိုတဲ့ ေဂ်ာက္ဂ်က္ သီခ်င္းေတြက ဟစ္ေဟာ့ ဆိုတာ ဒါပဲကြ ဆိုတဲ့ ပြင့္လင္းမႈကုိ ခ်ျပတဲ့ အႏုပညာစကားလို႔ နားလည္သြားခ်ိန္မွာ ကို္ယ္လဲ သူ႔သီခ်င္းေတြကို ၾကိဳက္တတ္သြားလိုက္တာ အခုအခ်ိန္မွာ ေဂ်ာက္ဂ်က္ သီခ်င္းကုိ ဘယ္သီခ်င္း အၾကိဳက္ဆုံးလဲ ေမးရင္ "ငါ၏စာသား" ဆိုတဲ့ သီခ်င္းပါပဲ ဆို လြန္မလား။ ။ သီခ်င္းစာသားကုိက ၾကည့္ဦး..။ ~~~ မင္း~~ ဘရြတ္ကလင္းမွာလဲ ေနတာမဟုတ္~~ မင္း နယူးေယာက္မွာလဲ ေနတာမဟုတ္~~ ေ-ာက္ခြက္က ကေလးကလားရုပ္နဲ႔ ~~ မေက်နပ္ရင္ေရာ့~~ ေျခမစုပ္~~~ 

ဟစ္ေဟာ့ အဆိုေတာ္ေတြထဲ ကုိယ္သေဘာက် ေလးစားသူေတြထဲမွာ အက္ဆစ္၊ သီအိုရီ၊ ေဂ်မီ၊ ေဂ်ာက္ဂ်က္တို႔က ထိပ္ဆုံးကပါပဲ။

***

ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ အႏုပညာ အားစိုက္တဲ့ သီခ်င္းတိုင္းဟာ ခံစားလို႔ရတယ္။ တကယ္ဆို သီခ်င္းေတြဟာ ေခတ္ကုိ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကတယ္၊ ေဖာ္ျပေနၾကတယ္။ ေဖာ္ျပေနၾကဦးမယ္။ ဒီအရြယ္ေရာက္လို႔ ဒီသီခ်င္းပဲ နားေထာင္သင့္တယ္လို႔ ေပတံတိုင္းသူေတြနဲ႔ ကုိယ္နဲ႔ေတာ့ အကန္႔တခု ျခားေနမွာ ေသခ်ာတယ္။

တြံေတးသိန္းတန္ရဲ႕ ႏွမလက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့ကြယ္ကို ႏွစ္သက္တတ္တဲ့ လူတေယာက္၊ ေလးျဖဴရဲ႕ အသုံးမက်တဲ့ ႏွင္းဆီကုိလဲ ဟစ္တတ္ေသးတဲ့ လူတေယာက္ဟာ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ Snare ရဲ႕ ~~~ ဂ်ဳံးဂ်ဳံးက်ေနၿပီ~~~ ဂ်ဳံးဂ်ဳံးက်ေနၿပီ ဆိုတဲ့ စာသားကိုလဲ အားရပါးရ ဟစ္ေအာ္ညည္းတြားတတ္ေသးတယ္ဆိုရင္ လြန္မလားမသိ....။

***

ကလိုေစးထူး