Wednesday, November 07, 2012

ေရြးေကာက္ပြဲ ည... (၂)


ဒီစာကုိ ေရးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ မစ္ရြမ္ေနကေတာ့ စကားေျပာၿပီးသြားပါၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ေလးနွစ္သက္တမ္း ထပ္မံ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခြင့္ ရမယ့္ အိုဘားမားအလာကို အားလုံးက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကဆဲ…။
***
က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ ကိုယ္ေပးလိုက္တဲ့ မဲတျပား အခ်ည္းႏွီးျဖစ္မသြားတာကိုပဲ ေက်နပ္ေနမိတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးနွစ္တုန္းကေတာ့ က်ေနာ္က သူမ်ားေတြ မဲေပးတာကို ေစာင့္ၾကည့္ရင္ခုန္ရသူ…။ အခုႏွစ္ကေတာ့ ကုိယ္တိုင္မဲေပး ရင္ခုန္ရသူ။
ေျပာရရင္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ…၊ က်ေနာ့္ အလုပ္ထဲမွာ က်ေနာ္နဲ႔ မယ္ရီဆိုတဲ့ အျဖဴအဘြားႀကီး တေယာက္ကလြဲရင္ က်န္တဲ့လူေတြ အားလုံး မစ္ရြမ္ေနဘက္ကခ်ည္းပါ။ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ့္ Supervisor ဆိုရင္ အိုဘားမားကုိ သည္းသည္းထန္ထန္ကို ဆန္႔က်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္ မဲေပးခြင့္ ရေနတာကို သိေတာ့…၊ မဲ အေပးမမွားေစနဲ႔ေနာ.. ဆိုၿပီး စသလိုလို ေနာက္သလိုလိုနဲ႔ အိုဘားမားကို မေပးေစခ်င္တဲ့ သေဘာ ျပသေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ တုံဏိွဘာေ၀သာ ခပ္ၿပဳံးၿပဳံးေနခဲ့တာပါပဲ။
***
မနက္က မဲေပးၿပီးေတာ့ စာေလး ကမန္းကတန္းေရး…၊ ၿပီးတာနဲ႔ အလုပ္ကို ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို အေျပးအလႊား သြားရတယ္။ အလုပ္ထဲကုိ လူက ေရာက္ေနေပမယ့္ စိတ္က တယ္ၿပီး မေျဖာင့္လွတာေတာ့ အမွန္ပါ။ ည ၈ နာရီ ေက်ာ္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ဆီက ဖုန္းကို ခဏငွား (သူ႔ဖုန္းက အင္တာနက္ ရတာကိုး)…။ မဲရလဒ္ေတြကုိ ရင္တမမနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ရေတာ့တာပဲ…။
က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ဇာတ္လိုက္ၾကီး အိုးဘားမားကလဲ တခ်ိန္လုံး မဲရလဒ္က ေအာက္မွာခ်ည္း ေနရာကေန ေနာက္ဆုံး အၿပီးသတ္ မဲေရတြက္ေတာ့မွပဲ မစ္ရြမ္ေနကို ႏွာတဖ်ားသာသာနဲ႔ ကပ္ႏိုင္သြားေတာ့တယ္။
***
က်ေနာ့္ကို ဒီႏိုင္ငံဖြား သူငယ္ခ်င္း တေယာက္က ေမးတယ္။ မင္း ဘာလို႔ အိုဘားမားကို မဲေပးသလဲတဲ့…။
က်ေနာ္ တခြန္းပဲ ေျဖလိုက္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ႐ုိးသားတဲ့ ကတိေတြ၊ ႐ိုးသားတဲ့ အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈ၊ ႀကိဳးစားမႈေတြကို ယုံၾကည္လို႔.. လို႔။
***
အရင္ ေလးႏွစ္မွာ သူ ထင္တိုင္း မေပါက္ခဲ့တာေၾကာင့္၊ ဒီႏွစ္မွာ အရင္ကထက္ မဲ အရနည္းသြားသလို ရိွေပမယ့္ က်ေနာ္ အပါအ၀င္ လူအမ်ားစုက သူ႔ကုိ ေနာက္ထပ္ေလးႏွစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေစလိုတဲ့ သေဘာ ထင္ရွားတာမို႔.. အိုဘားမား ေအာင္ပြဲခံခဲ့ျပန္ပါၿပီ။
***

  
ကလိုေစးထူး



Tuesday, November 06, 2012

မဲေပးတဲ့ မနက္...






ေဆာင္းဦးေပါက္ရဲ႕ မနက္ခင္းမွာ ေစာေစာစီးစီး အိပ္ရာက ႏိုးေတာ့ အိပ္ခ်င္ဟန္ မေျပေသးတဲ့ မ်က္လုံးေတြက က်ိန္းစပ္လို႔ ေနပါေလေရာ…။
ဒါေပမယ့္ အိပ္ရာထဲကေန အလူးအလဲပဲ ထလိုက္ရင္း မဲ႐ုံကို သြားဖို႔ ျပင္ရဆင္ရတယ္၊ လုိအပ္မယ္ထင္တဲ့ အေထာက္အထား စာရြက္စာတမ္းေတြ ယူရတယ္။
ဒီေန႔ မဲေပးရမယ္ေလ… … …။ 

***

ေရႊျပည္ႀကီးမွာ ေနခဲ့စဥ္ကေတာ့ က်ေနာ္ မဲေပးခြင့္ တခါမွ မၾကဳံႀကိဳက္ခဲ့ရဘူး။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းကေတာ့ က်ေနာ့္ အသက္က ၁၃ ႏွစ္ပဲ ရိွေသးလို႔…၊ ၂၀၁၀ နဲ႔ ေနာက္ပုိင္း ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲက်ေတာ့ ျပည္ပကုိ ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္လို႔…။ ဒါနဲ႔ပဲ အခါအားေလ်ာ္စြာ အေမရိကန္ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲေပးခြင့္ကို ဒီႏွစ္ေတာ့ ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ႀကဳံရေလသတည္းေပါ့…။

***

မဲေပးခြင့္ ရိွတဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ နံနက္ ၇ နာရီကေန ည ၈ နာရီ အထိပါ။ မဲ႐ုံေတြကုိ မိမိေနထိုင္ရာ ေနရပ္လိပ္စာအလိုက္ ဧရိယာခြဲျခားထားပါတယ္။ ကုိယ္က ဘယ္မဲ႐ုံမွာ မဲေပးရမလဲ ဆိုတာကို အင္တာနက္မွာ အလြယ္တကူ ရွာလို႔ ရႏိုင္ပါတယ္။ အိမ္မွာ အင္တာနက္ မရိွဘူးဆိုရင္လဲ နီးစပ္ရာ စာၾကည့္တုိက္မွာ စုံစမ္းလို႔ ရပါေသးတယ္။
မဲေပးစာရင္း သြင္းခြင့္ကိုေတာ့ စာတိုက္ သုိ႔မဟုတ္ အြန္လိုင္းမွ တဆင့္ ေရြးေကာက္ပြဲရက္မတိုင္ခင္ ရုံးဖြင့္ရက္ အရက္ ၂၀ ထက္ ေနာက္မက်ေစရဘဲ မဲေပးႏုိင္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ေနာက္က်သြားရင္လဲ ကိစၥမရိွပါဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲ ရက္ကို ေရာက္တဲ့အခါ မိမိ မဲေပးရမယ့္ မဲ႐ုံမွာ တခါတည္း မဲေပးသူ အမည္စာရင္းသြင္းၿပီး မဲလက္မွတ္ထုတ္ယူယုံပါပဲ။ 

***

က်ေနာ္ မဲ႐ုံေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မနက္ ၈ နာရီ ထိုးၿပီမို႔ မဲေပးဖို႔ ေရာက္ႏွင့္ေနသူေတြလဲ ရိွေနပါၿပီ။ မဲေပးရတဲ့ ေနရာကေတာ့ အလယ္တန္းေက်ာင္း တခုမွာပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲ ရက္ျဖစ္ေပမယ့္ ေက်ာင္းမပိတ္တဲ့ အျပင္ ေက်ာင္းကကေလးေတြကိုလဲ မဲေပးတဲ့လူေတြ အေႏွာက္အယွက္မျဖစ္ေအာင္ အနားကို မလာေစရေအာင္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြက ၾကပ္မတ္ထားပုံရတာမို႔ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပါပဲ။

မဲရုံထဲမွာ သက္ဆိုင္ရာ ပါတီက ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ရိွေကာင္း ရိွေနႏိုင္ေပမယ့္ ဘယ္သူက ဒီမုိကရက္၊ ဘယ္သူက ရီဗတ္ပလီကင္ဆိုတာ ေကာင္းစြာ မသိႏိုင္ပါဘူး။ မဲရုံအတြက္ တာ၀န္ရိွသူေတြသာ မဲေပးစာရင္း မသြင္းရေသးသူနဲ႔ သြင္းၿပီးသားသူကုိ အဆင္ေျပေျပ မဲေပးႏိုင္ဖို႔အတြက္ ကူညီရင္း အလုပ္မ်ားေနၾကတာပါ။ 

***

ပထမေတာ့ က်ေနာ္က ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း အေထာက္အထားေတြ ဘာေတြ ယူသြားရတယ္၊ မိမိေနထုိင္တဲ့ ေနရပ္လိပ္စာ မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသ အေနနဲ႔ Utility Bill တခုခုလဲ ျပရမယ္လို႔ ထင္ထားၿပီး အဲဒါေတြ ယူသြားပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒ႐ိုင္ဘာလိုင္စင္ ျပလိုက္တာနဲ႔ က်ေနာ့္အမည္နဲ႔ လက္ရိွေနရပ္လိပ္စာက သူတို႔ စာရင္းမွာ ရိွႏွင့္ေနၿပီးသားပါပဲ။ ေနာက္ထပ္ ထပ္ျဖည့္ေပးရတာဆိုလို႔ ပထမအႀကိမ္မဲေပးတာလား၊ ယခင္က မဲေပးဖူးသလား ဆိုတာနဲ႔ လိပ္စာကို အတည္ျပဳေပးရတာပါပဲ။
မဲေပးဖို႔အတြက္ကုိ အတန္ငယ္ရွည္တဲ့ မဲစာရြက္ေပးၿပီး မဲအမွတ္စဥ္ စာရြက္ ခပ္ေသးေသး တခုပါ ရပါတယ္။ မဲစာရြက္ ခပ္ရွည္ရွည္မွာေတာ့ ကုိယ္ေပးခ်င္တဲ့ ကုိယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ အမည္ေဘးမွာ ျမွားပုံသ႑န္ကို ထိပ္နဲ႔ ေနာက္ၿမီး အလယ္မွာ ျဖတ္ထားတဲ့ ပုံစံနဲ႔ ညႊန္ထားပါတယ္။ တကယ္လို႔ ကုိယ္က အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ကို မဲေပးခ်င္တယ္ဆုိရင္ အလယ္ကေန ျမွားကေလးရဲ႕ ထိပ္နဲ႔ ေနာက္ၿမီွးကို ဆက္ၿပီး ဆြဲေပးလိုက္ေတာ့ ၿပီးျပည့္စုံတဲ့ ျမွားပုံသ႑ာန္ေလး ျဖစ္သြားၿပီးေတာ့ ဒီလူ႔ကို မဲေပးပါတယ္လို႔ သေဘာ သက္ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။
ကုိယ့္စိတ္ႀကိဳက္ျဖစ္ၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ မဲေရတြက္တဲ့ စက္ထဲကုိ သြားထည့္တဲ့အခါ၊ စက္က လက္ခံယူၿပီး အဲဒီနားမွာ ရပ္ေစာင့္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က အေပၚမွာ က်ေနာ္ တင္ျပထားတဲ့ I voted ဆိုတဲ့ စတစ္ကာကေလးကို ေပးပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ သူတို႔ရဲ႕ နည္းပညာသုံးစြဲမႈကို ေျပာျပခ်င္တာကေတာ့ တကယ္လို႔မ်ား မဲေပးတဲ့အခါ ကုိယ္စားလွယ္ ႏွစ္ေယာက္စလုံးကို ျဖစ္ျဖစ္၊ ဒါမွမဟုတ္လဲ တေယာက္ကိုမွ မျခစ္မိတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဆိုရင္ အဲဒီ မဲေရတြက္စက္က လက္မခံပါဘူး။ မဲစာရြက္ကို ခ်က္ခ်င္းျပန္ထြက္လာေစၿပီး ေဘးကေန ေဘာက္ခ်ာလို ထုတ္တဲ့ စက္အေသးေလးကေန ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လို လြဲေနေၾကာင္း ေထာက္ျပတာမို႔ ေနာက္တခါ မွန္သြားေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ မဲ ျပန္ေပးေစပါတယ္။ ပယ္မဲေတြ ျဖစ္မယ့္ရန္ကေန ကာကြယ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္။ 

***

က်ေနာ္ မဲ႐ုံေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ကေန မဲေပးၿပီးအခ်ိန္ထိ အားလုံး အခ်ိန္ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ပဲ ၾကာခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ျပန္ထြက္လာေတာ့ ေနာက္ထပ္ မဲေပးမယ့္လူေတြက ပိုေတာင္ မ်ားလာေသးတယ္။

သူတို႔ေတြ ည ၈ နာရီ အထိ အလုပ္ရွဳပ္ၾကပါလိမ့္မယ္။ အေမရိကန္ တႏိုင္ငံလုံးရဲ႕ ည ၈ နာရီေတြ ေက်ာ္လြန္ၿပီးရင္ေတာ့ ဘယ္သူႏိုင္လို႔ ဘယ္သူရွဳံးလဲဆိုတာ အေျဖေပၚပါေတာ့မယ္။
က်ေနာ္တို႔ ေစာင့္ၾကည့္ၾကတာေပါ့…။ 

***
ကလိုေစးထူး

Monday, August 22, 2011

Domes ကို ေနာက္တေခါက္...

တနဂၤေႏြေန႔က က်ေနာ္ Domes ေတြကို တေခါက္ ထပ္ေရာက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီ ေနရာကို တကယ္ေတာ့ ၆ ႏွစ္အတြင္း ေလးငါးႀကိမ္ေလာက္မက ေရာက္ျဖစ္ေနတာပါ။ အထူးသျဖင့္ Tropical Dome ထဲက ကုိယ့္ႏိုင္ငံေရေျမနဲ႔ နီးစပ္တဲ့ အပင္ေလးေတြကို သြားၾကည့္ရ၊ အဲဒီနားမွာ သြားထိုင္ေနရတာကို သေဘာက်လို႔ပါ။

ဒီေန႔ကေတာ့ လက္စြဲေတာ္ကင္မရာတလက္နဲ႔ အေပ်ာ္တမ္း ဓာတ္ပုံဆရာလိုလို ဘာဂလိုတိုတိုပုံစံဖမ္း ဓာတ္ပုံအ႐ိုက္ထြက္ခ်င္လို႔ သြားျဖစ္တာေပ့ါ…။ ဓာတ္ပုံပို႔စ္လဲ မတင္ျဖစ္တာ ၾကာလွၿပီကိုး…။

***
















ဒါက အိမ္က ထြက္ထြက္လာျခင္း လမ္းမေပၚက ပုံပါ။ အခုလက္ရိွေနတဲ့ ေနရာက က်ေနာ္အရင္ေနခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာေလးကလို လမ္းကေလးလဲ မရိွသလို၊ ေခ်ာင္းေသးေသးေလးနဲ႔ တံတားေလးလဲ မရိွပါဘူး။ ဆိတ္ၿငိမ္မႈ ကင္းသေလာက္ အေရးေပၚ ရဲကား၊မီးသတ္ကား၊ လူနာတင္ကားေတြရဲ႕ အသံကို တေန႔မွာ အနည္းဆုံး ဆယ္ႀကိမ္ထက္မနည္း ၾကားရတတ္တယ္။ ဒီေနရာကို ေရာက္မွ ေဆးေျခာက္လာေရာင္းတာ ခံရဖူးသလို၊ ေငြတျပားစတက်ပ္စ ရသေလာက္ လာလာေတာင္းတာကိုလဲ ခဏခဏ ခံရဖူးတယ္။











အဲဒါ လမ္းေဘးက ပန္းတပြင့္ပါပဲ။ မၾကာမီမွာ ညိဳးသြားေတာ့မေယာင္ ပန္းကေလးက ပြင့္ဖတ္ေတြက ေဘးကို တြဲရရြဲက်ခ်င္ေနၿပီ ျဖစ္ေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕ အလွကိုေတာ့ အစြမ္းကုန္ ထုတ္ထားႏိုင္ေသးတဲ့အလား ထင္မိတယ္။











ဒါလဲ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ ပန္း…။ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ ျမန္မာျပည္က ငု၀ါပန္းလိုလို ပုံစံေလးနဲ႔ ဆင္လို႔။









ငွက္ေပ်ာဖူး…၊ ေရႊျပည္ႀကီးမွာေတာ့ ဘာမွမဆန္းဘူးေပါ့။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒါကို ျမင္ရဖို႔ တေခါက္သြားတိုင္း ငါးေဒၚလာ ၀င္ေၾကးေပးရတယ္။ တခါလြမ္း ငါးက်ပ္လို႔ေတာင္ ေျပာရမယ္ ထင္တယ္။ :D











ဒီပန္းရဲ႕ အရြယ္က တကယ္ေတာ့ ေရသန္႔ဘူးခြံအရြယ္သာသာေလးပဲ ရိွတာပါ။ အဲဒါကို က်ေနာ္က အနီးကပ္ဆြဲယူၿပီး စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ႐ိုက္လိုက္ေတာ့ အခုလိုပုံေလး ထြက္လာတယ္။












ဒီပန္းခိုင္ေလးကုိ ေတြ႔တာနဲ႔ ထူးျခားမႈ တခုကို ခ်က္ခ်င္းပဲ သတိထားမိတယ္။ ပန္းခိုင္ကထြက္ေနတဲ့ အညွာတံေလးေတြမွာ အခုမွ စၿပီးဖူးစ အငုံေလးေတြလဲ ပါတယ္။ ပြင့္လုလု အပ်ိဳ႐ိုင္းေလးလို အပြင့္ေလးလဲ ပါသလို အစြမ္းကုန္ ပြင့္လို႔ လွခ်င္တုိင္း လွေနတဲ့ အပြင့္လဲ ရိွေနတယ္။ အဲဒီလိုပဲ ေႂကြက်ညိွဳးေရာ္လို႔ အပြင့္ေနရာမွာ ေသြ႔ေျခာက္လို႔ေတာင္ ေနၿပီျဖစ္တဲ့ အရာေလးေတာင္ ရိွလို႔…။ က်ေနာ္တို႔ လူ႔ဘ၀ေတြလဲ ဒီပန္းခိုင္ေလးနဲ႔ ဘာမ်ားျခားေသးလို႔လဲ… … …။






































Domes ထဲမွာ အခု ျမင္ရတဲ့ စာဘုန္းႀကီးလို ငွက္ကေလးေတြကိုလဲ ေမြးထားတယ္။ ဒီေကာင္ကေလးေတြက အသံစုိးစုိးစီစီနဲ႔ ဟိုပ်ံလိုက္၊ ဒီ၀ဲလိုက္လုပ္ေနတာ…။ ျမန္ကလဲျမန္လြန္းေတာ့ ပုံ႐ိုက္ရတာ အရမ္းခက္ခဲလွတယ္။ ဒီေလာက္ လွတဲ့ငွက္ပုံကို ရေအာင္႐ိုက္မယ္ကြာ ဆိုၿပီး အားမေလွ်ာ့ဘဲနဲ႔ တနာရီေလာက္အထိ အခိ်န္ေပးၿပီး လိုက္႐ိုက္ေနရင္းက ဒီငွက္ကေလး လာနားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္က ေနေရာင္ကလဲ မီးဆလိုက္ထိုးေပးထားသလို ျဖစ္တဲ့အခိုက္နဲ႔ က်ေနာ္ လိုခ်င္တဲ့ အကြာအေ၀းကလဲ ကြက္တိျဖစ္သြားေတာ့ အခုလို ပုံေလးေတြ ရလာတယ္။ ဒီတေခါက္ Domes ကုိ သြားတဲ့အခါမွာ အခု ရလာတဲ့ ငွက္ပုံေလးေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္ အားရႏွစ္သက္မႈ အရိွဆုံးပါပဲ..။ သေဘာအက်ဆုံးက ငွက္ကေလး ထပ်ံသြားခိုက္ပုံေလးပါ။











Domes မွာ အပင္ေတြ စိုက္ျပထားသလို၊ ပန္းခ်ီနဲ႔ ဓာတ္ပုံ အေရာင္းျပခန္းေလးေတြလဲ ရိွတယ္။ အဲဒါ ျပခန္းေတြကို လိုက္ၾကည့္ရင္းနဲ႔ က်ေနာ္ ဒီပုံကို သူတို႔ အေရာင္းစာရင္းမွာ ေတြ႔လာတယ္။ အမရပူရက ႐ိုက္လာတာတဲ့…။ ေရာင္းေစ်းကေတာ့ ေဒၚလာ ၆၅၀…။ သူက ႏိုင္ငံအလိုက္ကုိယ္စားျပဳတဲ့ သေဘာမ်ိဳးနဲ႔ ဥပမာ…၊ တ႐ုတ္ဆိုရင္ ဘုံေက်ာင္းေလးေတြ ေနာက္ခံနဲ႔ပုံလိုမ်ိဳး၊ ထုိင္းဆိုရင္ ေရေပၚေစ်းမွာ ေစ်းေရာင္းေနတာကို အေပၚစီးကေန ရိုက္ထားတာမ်ိဳးပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာကို ကုိယ္စားျပဳအေနနဲ႔ သာသနာ့အရိပ္အ၀ါ ထင္ဟပ္တဲ့ အခုလို ဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွစ္ပါးရဲ႕ ပုံကိုျပထားတာကို စိတ္ထဲ အေတာ္ေက်နပ္မိတယ္။











Domes က ျပန္ထြက္လာၿပီး အဲဒီနား မနီးမေ၀းက ျမစ္ေဘးမွာ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက္ေငးျဖစ္ေသးတယ္။ ဒါနဲ႔ အဲဒီ ဘဲေမာင္ႏွံ (ႏွစ္ေကာင္ အတူေတြ႔လို႔ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ေမာင္ႏွံလို႔ ရမ္းတုတ္ရတာ၊ အထီးႏွစ္ေကာင္၊ အမႏွစ္ေကာင္လဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနမွာ) ကို ျမင္ေတာ့ ႐ိုက္ျဖစ္လိုက္ေသးတယ္။

***

စာေကာင္းေကာင္း မေရးျဖစ္ေတာ့ အခုလိုပဲ ဓာတ္ပုံပုိ႔စ္နဲ႔ ႏွိပ္စက္ပါရေစဦး…။ အားနာပါးနာ ၾကည့္ေပးသြားရင္ပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

***

ကလိုေစးထူး