Sunday, March 08, 2015

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး..

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး..တဲ့။
ေက်ာက္နီေမာ္က မိန္းကေလးတေယာက္ရဲ႕ အဓမၼျပဳက်င့္ခံရမႈကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးမယူႏိုင္လို႔ ေသလိုက္ၾကရတဲ့ ၾကားထဲက အသက္ေတြ။ ရခိုင္တျပည္နယ္လုံး မီးဟုန္းဟုန္းကို ေတာက္လုိ႔...။ တြန္သံျမည္ေနတဲ့ အရုိးေတြက အခုထိ ရန္စ မျငိမ္းႏိုင္ေသးဘူး။

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး..တဲ့။
ေရြဆံကုတ္ အေရာင္းအ၀ယ္ မတည့္ရာက ျဖစ္တဲ့ မိတၳိလာက သာမန္ခိုက္ရန္ ျဖစ္ပြားမႈေလးကိုေတာင္ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ တခ်ိဳ႔လူသားေတြ အရွင္လတ္လတ္ မီးရိွဳ႕သတ္ခံရတဲ့အထိ ဆုိးလိုက္တဲ့ ပဋိပကၡ...။ ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရတဲ့ ဘ၀ေတြရဲ႕ ေသာကေတြ အခုထိ မေအးခ်မ္းႏိုင္ေသးဘူး...။

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး..တဲ့။
သပိတ္အဖုံးကေလး က်ကြဲမိတဲ့ ဥကၠံက မီးေလာင္တိုက္ အသြင္းခံရတဲ့ အိမ္ေျခေတြက ဘ၀ေတြ...။

တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး...တဲ့။
ေမာင္းခ်င္သလို ေမာင္းၿပီး တိုက္ခ်င္သလိုတိုက္တဲ့ ကားဒရိုင္ဘာေတြ လြတ္ခ်င္သလို လြတ္ေအာင္ ေျပးလို႔ရေနတုန္းပဲ။ သတ္ခ်င္သလို သတ္ၿပီး လူရုပ္မေပၚေအာင္ မီးရိွဳ႕ လမ္းေဘးပစ္ထားတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ဟာ မိန္းမတေယာက္ပါ ဆိုတာကလြဲရင္ ဘယ္သူမွန္း သိေအာင္ေတာင္ အျဖစ္ရိွရိွ မေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ငါးေလာင္းျပိဳင္ လူသတ္မႈဆိုတာ ေဖာ္ႏိုင္ဖို႔ ေ၀လာေ၀း ဆိုတဲ့ လူေတြက.. "အဲဒီေကာင္ေတြ ဖမ္းတင္လိုက္ေတာ့ ျမိဳ႔နယ္မွဴးေရ..: လို႔ တခြန္းေျပာရုံနဲ႔တင္ လူေတြကို တိရိစၱာန္ေတြလို ကားေပၚ ပစ္တင္ဖို႔ ၀န္မေလးဘူး...။

တရားဥပေဒ စိုးမိုးမႈ ေအာက္ကေနပါပဲ....။ မတရားအသတ္ခံရတဲ့ သတင္းေထာက္ တေယာက္ ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ နဖူးတည့္တည့္ကို က်ည္မွန္သြားတဲ့ လယ္သူမၾကီး တေယာက္ ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ မီးေလာင္ရာ ဗရပြနဲ႔ သံဃာေတြ ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ အဟား...၊ စကားနားမေထာင္လို႔ ဆိုတဲ့ သာသနာေရး၀န္ႀကီးလဲ ရိွခဲ့ဖူးတယ္။

ထက္ထက္မိုးဦးေရ...၊ ေငြတေထာင္ေပးၿပီး ပါးရိုက္ခြင့္ ရတဲ့ နည္းကို က်ဳပ္ကိုေပးလွည့္ပါဗ်ာ။ တာ၀န္ေတြိကု တရားဥပေဒနဲ႔အညီ ပါးရိုက္ခ်င္လြန္းလို႔...။ 

***

ကလိုေစးထူး

Saturday, March 07, 2015

စကားလုံးမဲ့တဲ့ ည ..

ျခစားတဲ့ အတၱေတြ ဘီလူး၀င္စီးေတာ့
အၾကမ္းမဖက္တဲ့ ဆႏၵေတြက အၾကမ္းဖက္ခံလိုက္ရတယ္။

ဒီမယ္ ဦးေအာင္စိန္...၊
ကၽြန္ေတာ့္ သမီးက စာက်က္ေနတာ တဲ့လား..။ 
ခင္ဗ်ားစကားေၾကာင့္ အသိတခု ရတယ္
ဦးဖာဆိုတဲ့ လူၾကီးသာ ခင္ဗ်ားလို ေတြးလိုက္မိရင္
ေအာင္ဆန္းဆိုတဲ့လူ ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး
ဒါေပမယ့္ မပူပါနဲ႔ဗ်ာ
ခင္ဗ်ားလိုလူေတြကို ဂုဏ္ျပဳမယ့္ ၾကက္ဆူလက္ခုပ္သံေတြ ရိွတယ္။ 

ဥပေဒ...၊
လူကိုဖမ္းခ်င္တဲ့ ဥပေဒ
လူကို ရိုက္ခ်င္တဲ့ ဥပေဒ၊
ပါးစပ္ေတြကို ပိတ္ခ်င္တဲ့ ဥပေဒ
ခံစားခ်က္ေတြကို ေလွာင္ခ်ထားခ်င္တဲ့ ဥပေဒ
ဥပေဒ ဥပေဒနဲ႔ ဘုတ္အုတ္ၾကီး တကိုင္ကုိင္လုပ္
နတ္စကားထြက္ေနတဲ့ အစိမ္းေရာင္လူထြက္စကား
နားခါးလွတယ္။
ေဇာ္ေဌးေရ...။
သူ႔ဆန္စားလို႔ရဲမယ္ဆုိရင္ မင္းစားေနတာ ငါတုိ႔ဆန္
ျပည္သူ႔ဆန္...ကြ။ 


ထမင္းတလုပ္အတြက္ အၾကမ္းဖက္
၀ါးရင္းတုတ္တခ်က္ လွမ္းႏွက္တိုင္းမွာ
တာ၀န္ ေတြ သရမ္းခ်က္.. သရမ္းခ်က္
ျခစားတဲ့ အတၱေတြ ဘီလူး၀င္စီးေတာ့
အၾကမ္းမဖက္တဲ့ ဆႏၵေတြက အၾကမ္းဖက္ခံလိုက္ရတယ္။


***

ကလိုေစးထူး

Wednesday, March 04, 2015

သီခ်င္းမ်ားနဲ႔ ...

~~ ကုိယ္သိပ္ခ်စ္ရတယ္~~ အခ်စ္ဆုံး မိန္းကေလးရယ္~~ ေမွ်ာ္လင့္လ်က္ရိွတယ္ ေမ့အျပဳံး~~ အၾကင္နာေလး ေပးသနားလွည့္ပါကြယ္~~အို~~ ေရႊရင္တံခါးဖြင့္လို႔ထားေနာ္ကြယ္~~

Round cord တီးရတဲ့ သ်ိွဳင္းေအာင္ရဲ႕ သီခ်င္းကို ညတညရဲ႕ လသာသာမွာ ဂစ္တာရူး၊ သီခ်င္းရူး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေအာ္ဟစ္သီဆိုခဲ့ရတဲ့ ညေတြကို ျပန္သတိရမိတယ္။ သူငယ္ခ်င္း တေယာက္က "ေနဦးကြ၊ အဲဒီ C,Am,Dm,G ပတ္လည္ကြက္က ဖိုးခ်ိဳရဲ႕ ပိုင္စိုးမႈဧကရီ သီခ်င္းလဲ တီးလို႔ရတယ္ကြ" လို႔ေျပာေတာ့ တီးလိုက္ ဆိုလိုက္ရျပန္တာ အေမာ...၊ ဒါနဲ႔ ေနာက္တေယာက္က "ဒါတင္ ဘယ္ကမလဲကြ၊ ကုိင္ဇာရဲ႕ တခုေသာ မုိးဥတု၏ တေန႔သ၌ သီခ်င္းလဲရေသးတယ္" ဆိုေတာ့လဲ တီးလိုက္ ဆိုလိုက္ရတာက "ေက်ာင္းဆင္းမနက္မွာ ~~~မိုးသည္းထဲမွာ ~~ လြယ္အိတ္ကေလးနဲ႔ ေကာင္မေလး~~"

***

ကုိယ္က ငယ္ငယ္ကတည္းက သီခ်င္းကုိ သိပ္ရူးတယ္။ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ဂစ္တာတီးတတ္လာရင္ ဆိုးရတီးရေအာင္ ဆိုၿပီး စာအုပ္ထူထူတအုပ္၀ယ္၊ သီခ်င္းေတြေရာ လက္ကြက္ေတြပါ ကူးေရးေနတာကို ေမေမကေတာ့ သူ႔သားစာက်က္ေနတယ္ ထင္ရွာတာ...။ ညဘက္ ဖေယာင္းတိုင္ေလး ထြန္းၿပီး တကုပ္ကုပ္ေရးခၽြတ္ေနေတာ့ စာဖတ္စာေရးေနတယ္ ထင္ရွာတာေပါ့။ သိသြားေတာ့ ကရုဏာေဒါေသာနဲ႔ ရိုက္လိုက္တာ အသည္းေပါက္မတတ္ပါဘဲ။ ေက်ာင္းဆရာမ ဆိုေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့။ ဆရာရိုက္၊ မိဘရိုက္ ႏွစ္မ်ိဳးစလုံးနဲ႔ ရိုက္တာပဲ။

ကုိယ္တို႔ ဂစ္တာရူး၊ သီခ်င္းရူး စရူးခါစက ဟစ္ေအာ္ခဲ့ဖူးတဲ့ ရဲသြင္ရဲ႕ မင္းမသိဘူးလားတို႔၊ စြန္႔စားမယ့္ အခ်စ္တို႔၊ တခါ.. ကုိညီထြဋ္ရဲ႕ အရည္ေတြ ေပ်ာ္ကုန္ၿပီတို႔၊ ရြက္လႊင့္ျခင္းတို႔ကို အခုထိကို အလြတ္ရေနပါေသးတယ္။ မွတ္မိေသးတယ္...၊ ေလးျဖဴေပၚခါစကဆို.. "ေဇာ္၀င္းထြဋ္ကို လိုက္ယွဥ္ခ်င္တဲ့ေကာင္" လို႔ သမုတ္တဲ့ လူငယ္က တဘက္၊ ၾကိဳက္ၾကသူေတြက တဘက္ ကြဲၾကေသးတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့လဲ ေလးျဖဴရဲ႕ "အလင္းေရာင္" ဆိုတဲ့ သီခ်င္းသံရဲ႕ ဆြဲေဆာင္ရာေနာက္ကို အဲဒီေခတ္က လူငယ္ေတြ စီးေမ်ာသြားၾကတာပါပဲ...။

~~~ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မိုက္မဲမႈပဲ~~~ သူမကို ခ်စ္မိတာ~~~ အဲဒီေလာက္ထိ စြဲလမ္းသြားမွန္း မသိခဲ့~~ မသိခဲ့ဘူးး~~~

"မိုက္လွခ်ည္လား၊ ဘယ္သူဆိုတာတုန္းကြ"
"တာရာ..တဲ့၊ နားေထာင္ၾကည့္"
"ေအးကြ...ေနာ၊ ထူးအိမ္သင္ အသံလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔"

"ပုလဲသီ တကြဲစီ" သီခ်င္းေတြကို ဟစ္ခဲ့တဲ့ ညခ်မ္းေတြက လြမ္းခ်င္စရာ...။ စကားမစပ္ အဟစ္ေကာင္းေနတုန္း ေပၚတာလိုက္ဖမ္းတဲ့ တပ္စုနဲ႔တိုးလို႔ ေနာက္က်တဲ့ ေျခေထာက္ သစၥာေဖာက္လို သေဘာထား ေျပးခဲ့ရေသး...။ အင္းေလ.. ေနခဲ့ရတာကိုက နယ္ျမိဳ႔၊ကေလးကုိး...။

***

"ကံေကာင္းျခင္း လက္ေဆာင္" ေခြနဲ႔ ျဗဳန္းခနဲ နာမည္ၾကီးလာတဲ့ ရင္ဂိုကုိ အဲဒီတုန္းက မဂၢဇင္းတအုပ္ထဲကေန ေ၀ဖန္ေရး ဆရာတေယာက္က "ဆီးစပ္ကလာတဲ့ အသံနဲ႔ ဆိုတဲ့ အဆိုေတာ္" လို႔ ဘလိုင္းၾကီး ေဆာ္ပေလာ္တီးတယ္။ ဒီေတာ့လဲ ကုိယ္တို႔က "အခ်စ္ဟာ မီးးလားးး" လို႔ ယမကာေလး ေထြလာတုိင္း ဟစ္ပစ္လိုက္ရတာပဲ။

သီခ်င္းတပုဒ္ဟာ လူ႔စိတ္ကုိ ၾကည္ႏူးေအးျမသြားေစသလို၊ စိတ္အားတက္ၾကြသြားေစတာေတြ၊ စိတ္ညစ္ေနတာကို အားတက္သြားေစ၊ ေျပေပ်ာက္သြားေစတာလဲ ရိွတယ္။ ဒီေတာ့ ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ သီခ်င္းေတြဟာ ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းကေန အခုအခ်ိန္ထိ အဓိပၸာယ္ေတြ ရိွေနတယ္။ တကယ္ဆို "ကုိသိန္းတန္.. ကုိသိန္းတန္.. စိုးသေဘၤာေပၚ တက္ခဲ့မယ္" ဆိုတဲ့ ဇာတ္၀င္စာသားေလးနဲ႔ ကုိယ္ရယ္ တိုးရယ္ စိုးစုိးရယ္ သီခ်င္းစုေတြကုိက ကုိယ္တို႔အတြက္ ရသေျမာက္တဲ့ အႏုပညာေတြ ျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ။

***

သီခ်င္းတုိင္းဟာ ခ်စ္စရာ မေကာင္းတဲ့ ကာလ တခုေတာ့ (ကုိယ့္အတြက္) ရိွခဲ့ဖူးတယ္။ တံတားေတြ၊ ဆည္ေတြနား ျပြတ္သိပ္ညွပ္သပ္ေနတဲ့ အမႊမ္းတင္ စာသားေတြနဲ႔ လႈပ္ရြကခုန္ေနၾကတဲ့ သီခ်င္းေတြကို အင္မတန္ ေအာက္ကလိအာခဲ့ဖူးတယ္။ ကုိယ္အရမ္းခ်စ္တဲ့ အဆိုေတာ္ၾကီးႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ရင္ဂိုနဲ႔ ခင္ေမာင္တိုးတို႔ ႏွစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာေသၾကီးေတြနဲ႔ မိုက္ခြက္နားကပ္ ဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကို အမုန္းတီးဆုံးျဖစ္ရဖူးတယ္။ ဘာသီခ်င္းလဲ ဆိုတာေတာ့... ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ...။ ကုိယ္ကေတာ့ အႏုပညာကို အႏုပညာရွင္ကုိ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ သုံးခဲ့တဲ့ မည္သူ႔ကိုမဆို မုန္းတယ္။ တခုေတာ့ ရိွတယ္။ အဲဒီလို သီခ်င္းမ်ိဳးကိုမွ ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး သီဆိုခဲ့ၾကတဲ့ သီခ်င္းရွင္ေတြကိုေတာ့ ခံစားခ်က္ေတြ မဲ့လိုက္ၾကတာေပါ့...။

~~ ေဟ့ေရာင္~~ ေဟ့ေရာင္ မလုပ္နဲ႔~~~အခု ရန္ရန္ခ်မ္းဆိုတာ ငါတို႔လူပဲ~~ အရိုးသားဆုံးက သူပဲ~~ လမ္းေဘးစရိုက္ကို သူမၾကိဳက္~~

"စတင္ျခင္း" ဆိုတဲ့ အေခြထြက္လာေတာ့ ကုိယ္သေဘာအက်ခဲ့ဆုံးက အနဂၢ...။ စက္ေသနတ္ပစ္သလို အင္မတန္ရြတ္ႏိုင္တဲ့ အေကာင္ ဆိုၿပီး သေဘာက်တာ...။ တျဖည္းျဖည္းနားေထာင္ရင္းနဲ႔ အင္မတန္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ၿပီး အခုထိကို အလြတ္ရေနေသးတဲ့ သီခ်င္းက အက္ဆစ္ရဲ႕ "ဘ၀" ...။ ~~ ပိုက္ဆံမက္တဲ့ မိန္းမကို ~~ ခ်စ္ေနေတာ့ ငါ့မွာ မိန္းမမက္တဲ့ ပိုက္ဆံကို မုန္းလို႔မရ~~~။ ေသခ်ာေလ့လာၾကည့္ေတာ့ အဲဒီ သီခ်င္းကို အဲဒီတုန္းက မထင္မရွားဆိုခဲ့သူ အားလုံး ေနာက္ပုိင္းေတာ့ ျမန္မာ့ဂီတေလာကမွာ တေနရာစီေတာ့ ရသြားခဲ့သူခ်ည္းပါပဲ။

***

~~~ ရိွတ္..ရိွတ္.. ရိွတ္ၾကစို႔ေဟ့..~~~ မင္းၾကည့္တိုင္း ကတဲ့ပုံက ~~~ တခါလာလဲ ဒါ~~ ႏွစ္ခါလာလဲ ဒါ~~

ဟ.. ဘာေကာင္တုန္းကြ၊ စာသားက ၾကမ္းလွပါလားဆိုတဲ့ ေဂ်ာက္ဂ်က္ သီခ်င္းေတြက ဟစ္ေဟာ့ ဆိုတာ ဒါပဲကြ ဆိုတဲ့ ပြင့္လင္းမႈကုိ ခ်ျပတဲ့ အႏုပညာစကားလို႔ နားလည္သြားခ်ိန္မွာ ကို္ယ္လဲ သူ႔သီခ်င္းေတြကို ၾကိဳက္တတ္သြားလိုက္တာ အခုအခ်ိန္မွာ ေဂ်ာက္ဂ်က္ သီခ်င္းကုိ ဘယ္သီခ်င္း အၾကိဳက္ဆုံးလဲ ေမးရင္ "ငါ၏စာသား" ဆိုတဲ့ သီခ်င္းပါပဲ ဆို လြန္မလား။ ။ သီခ်င္းစာသားကုိက ၾကည့္ဦး..။ ~~~ မင္း~~ ဘရြတ္ကလင္းမွာလဲ ေနတာမဟုတ္~~ မင္း နယူးေယာက္မွာလဲ ေနတာမဟုတ္~~ ေ-ာက္ခြက္က ကေလးကလားရုပ္နဲ႔ ~~ မေက်နပ္ရင္ေရာ့~~ ေျခမစုပ္~~~ 

ဟစ္ေဟာ့ အဆိုေတာ္ေတြထဲ ကုိယ္သေဘာက် ေလးစားသူေတြထဲမွာ အက္ဆစ္၊ သီအိုရီ၊ ေဂ်မီ၊ ေဂ်ာက္ဂ်က္တို႔က ထိပ္ဆုံးကပါပဲ။

***

ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ အႏုပညာ အားစိုက္တဲ့ သီခ်င္းတိုင္းဟာ ခံစားလို႔ရတယ္။ တကယ္ဆို သီခ်င္းေတြဟာ ေခတ္ကုိ ေဖာ္ျပခဲ့ၾကတယ္၊ ေဖာ္ျပေနၾကတယ္။ ေဖာ္ျပေနၾကဦးမယ္။ ဒီအရြယ္ေရာက္လို႔ ဒီသီခ်င္းပဲ နားေထာင္သင့္တယ္လို႔ ေပတံတိုင္းသူေတြနဲ႔ ကုိယ္နဲ႔ေတာ့ အကန္႔တခု ျခားေနမွာ ေသခ်ာတယ္။

တြံေတးသိန္းတန္ရဲ႕ ႏွမလက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့ကြယ္ကို ႏွစ္သက္တတ္တဲ့ လူတေယာက္၊ ေလးျဖဴရဲ႕ အသုံးမက်တဲ့ ႏွင္းဆီကုိလဲ ဟစ္တတ္ေသးတဲ့ လူတေယာက္ဟာ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ Snare ရဲ႕ ~~~ ဂ်ဳံးဂ်ဳံးက်ေနၿပီ~~~ ဂ်ဳံးဂ်ဳံးက်ေနၿပီ ဆိုတဲ့ စာသားကိုလဲ အားရပါးရ ဟစ္ေအာ္ညည္းတြားတတ္ေသးတယ္ဆိုရင္ လြန္မလားမသိ....။

***

ကလိုေစးထူး












Sunday, February 22, 2015

စီးခ်င္း...

ထုတ္ခ်င္းေပါက္သြားတဲ့ ပစ္ခ်က္ေနာက္ကုိ လိုက္ပါသြားတဲ့ အသက္ေတြကို ရင္ဘတ္ေပၚ တံဆိပ္တင္ခ်င္တဲ့ ငါကြ...၊ ငါကြ ေတြနဲ႔ စီးခ်င္းထိုးရတာ ပင္ပန္းလြန္းလို႔...။ ေၾကြသြားတဲ့ သစ္ရြက္ေတြကုိ အမိႈက္လို႔ ထင္ၿပီး မီးရိွဳ႔ဖို႔ေလာက္ပဲ သိသူဟာ အဲဒီ သစ္ရြက္ေတြ စိမ္းလန္းစဥ္က ခိုနားဖူးတဲ့အေၾကာင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ သတိရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဆဲေရးခံရတာကို က်င့္သားရေနတဲ့ ရင္ဘတ္ၾကီးက ျပန္လည္ ျမည္တြန္ေတာက္တီးခြင့္ မေပးဘူး။

ျဖတ္ပိုင္းေပၚ နာမည္ေရးခ်ခံဖို႔ အလွဴရွင္နာမည္ မခံပါရေစနဲ႔...။ ေရာ့...၊ အသျပာ တခ်ပ္ထဲျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒါ က်ဳပ္ေခၽြးနွဲစာ...၊ ဂုဏ္လုပ္သူေတြရဲ႕ အသျပာတသိန္းနဲ႔ တစက္ကေလးမွ မေရာေစနဲ႔...။ တေဖာက္ေဖာက္ျမည္ေနတဲ့ ကီးဘုတ္သံကေန က်ည္ဆံျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနသူေတြ၊ ဓားခ်က္ေတြ အစင္းစင္းခမယ့္ ညာသံေတြ... အို...၊ ဒါ...ဒါ။ အဲဒီလိုနဲ႔ "ကၽြန္မတို႔ တရက္ကုိ တေထာင္ထဲ တိုးေတာင္းတာပါ" ဆိုတဲ့ ရင္ေခါင္းသံတခုက ေစ့ေဆာ္တဲ့ မ်က္ရည္စက္တခ်ိဳ႔ အျပင္ကို ခုန္ေပါက္သြားတယ္။

ေျခေထာက္ေပါက္ေနတဲ့ ေျမြေတြကို ျမင္ေနရတာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ စစ္တုရင္ပြဲတပြဲကို ေဘးကေန ထုိင္ၾကည့္ေနမိသလား...၊ ေဘးေရာက္သြားတဲ့ ပြန္းရုပ္ကေလးေတြကုိပါ ငုိခ်င္းခ်ခိုင္းခ်င္ေနေသးတာေတာ့ လြန္လြန္းပါတယ္ကြယ္။

ညီမေလးေရ...၊ ေရကူးရင္ ေရကူး၀တ္စုံ မ၀တ္မိေစနဲ႔။ လစာေကာင္းတဲ့ အလုပ္လက္မဲ့ၾကီးက သူ႔ကုိ အာရုံစိုက္ဖို႔ဆို သိကၡာဆိုတာၾကီးကို ေမ့ေနတတ္တယ္။ ထဘီရင္ရွားေလးနဲ႔ကူး...။

တခါတေလက်ေတာ့လဲ ေလာကၾကီးက ဂြက်တယ္ဗ်...။ ေဒါသတၾကီးတုံ႔ျပန္သူ ရလိုက္တဲ့ အနီကဒ္က ေျခတေခ်ာင္းသြင္သြင္းက်ိဳးေစမယ့္ ဖ်က္ထုတ္သူအတြက္ အသံတိတ္ လက္ခုပ္သံ ျဖစ္သြားတယ္။


***

ကလိုေစးထူး




Friday, February 20, 2015

ကုိရင္ေရ..

ဒီမယ္ ကုိရင္..
ေရာ့..ေသာက္၊ ေဆးခါးလို႔ အမႊမ္းမတင္ဘူး
ဒါေပမယ့္ အဲဒီခြက္ထဲမွာ အဆိပ္မပါဘူးလို႔ အာမခံတယ္။
ခင္ဗ်ားနဲ႔ က်ဳပ္ ေျခႏွစ္ဖက္ပါတာျခင္း အတူတူ
ေျခေထာက္ အရြယ္အစားမတူဘူး...။
ေဟာ..၊ ခင္ဗ်ား ငုံ႔ၾကည့္တဲ့ ခင္ဗ်ားေျခေခ်ာင္းကေလးေတြေတာင္
အတုိအရွည္ တူငဲ့လား...။
ေရာ့... ေသာက္လိုက္ပါ။
စကားလုံး သက္သက္မဟုတ္တဲ့ ဘ၀ရဲ႕ ေပ်ာ္ရည္
ခင္ဗ်ားကုိယ္ထဲကို စိမ့္၀င္စီးဆင္းသြားလို႔ ျဖစ္လာမယ့္ ခင္ဗ်ား မ်က္ႏွာကို ထုိင္ၾကည့္ခ်င္လြန္းလို႔...။

ဒီမယ္ ကုိရင္...
ခင္ဗ်ား ဟိုဘက္လမ္းက ေလွ်ာက္သြားလို႔ လမ္းေကာင္းခဲ့ခ်ိန္
ဗြက္ေပါက္တဲ့ဒီဘက္လမ္းက လူေတြ အတုန္းအရုန္း
အိုဗ်ာ...၊ ၀ရုန္းသုန္းကား လဲေနလိုက္ၾကတာ
ေဟာ...၊ အေလွ်ာက္မေတာ္တဲ့ တခ်က္ ခင္ဗ်ား ခလုတ္တိုက္ေတာ့
ခင္ဗ်ား ေမ့ထားတဲ့ ေဟာဒီ၀ရုန္းသုန္းကား ရင္ဘတ္ၾကီးေတြကေလ...
ကိုရင္...၊ နာသြားေသးလားလုိ႔ ေျပာဖို႔ မေမ့ပါဘူးဗ်။
ခင္ဗ်ာ့ ဖိနပ္ လာသုတ္မေပးႏိုင္တာေတာ့ ေဆာရီး ကုိယ့္လူ။

ဒီမယ္ ကုိရင္...
ေရွ႕တန္းတက္ ဂိုးသြင္းမွ ေဘာလုံးသမား မဟုတ္ဘူးဗ်
ေအာင္ပြဲခံေနတဲ့ နာမည္ေက်ာ္ေတြကို အေ၀းကေငးေနတဲ့
ကစားသမားေကာင္းေတြမွ အမ်ားၾကီး....။
ကန္ပစ္လိုက္စမ္းပါဗ်ာ...။

ဒီမယ္ ကုိရင္...
မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ရင္းထားတဲ့ ထမင္းတပန္းကန္ထက္
ေတာက္ခနဲ က်လာတဲ့ ခင္ဗ်ားေခြ်းစက္ကေပးတဲ့
တလုတ္ထဲေသာ ထမင္းကို မက္ေမာပစ္လိုက္စမ္းပါဗ်...။
ယူ...၊ ယူ.. အဲဒီမွာ အတၱေတြကိုယူ
အတၱကို ယူတတ္ရင္ လူဆိုတဲ့ အသိပါ ထပ္ယူ...။

ေက်ာျခင္း ကပ္လို႔ အျမင္မတူရင္ေတာင္
ေသခ်ာတာေတာ့ ကုိရင့္နားမွာ က်ဳပ္ရိွေနတယ္။
တခါတေလ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ရန္ေတြ႔ရတာထက္
ေက်ာျခင္း ကပ္ေနရတာက အရသာ ရိွလြန္လြန္းလို႔....။

***

ကလိုေစးထူး


Friday, February 06, 2015

မတူတဲ့အား..











"ပုလိုက္တဲ့ အေကာင္ကြာ၊ ခါးကလဲ တုတ္လိုက္ေသး၊ အေတာ္ ရုပ္ဆိုးတာပဲကြ"

"ဘာဗ်၊ ခင္ဗ်ား ဘယ္သူ႔ကို ေျပာတာလဲ"

"မင္းကိုပဲကြ၊ မင္းကိုပဲ၊ ငါေျပာတာ မဟုတ္လို႔လား"

"ေၾသာ္၊ ေဟာ္..ေဟာ္၊ ဒီမယ္ဗ်၊ က်ဳပ္က ပုတယ္၊ ရုပ္ဆိုးတယ္ပဲ ထားလိုက္ပါဦး၊ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္ဆိုတဲ့ ေဟာဒီ ပုတုတ္တုတ္ကေလ ေအာင္ျမင္ျခင္း၊ ေကာင္းမြန္ျခင္းကုိ ကုိယ္စားျပဳတဲ့ ျပယုဂ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ား မေမ့ပါနဲ႔ဗ်"

"ေအာင္မယ္မယ္၊ ေနစမ္းပါဦး ေဟ့ေကာင္ရ၊ မင္းက အဲဟို ငတိကို ပုတယ္ သြားေျပာရေအာင္ မင္းကေရာ ငါ့ေလာက္မ်ား ျမင့္မားခန္႔ညားေနလို႔လားကြ၊ ငါ့ကုိၾကည့္စမ္း၊ ဒီအုပ္စုထဲမွာ ငါကမွ အျမင့္မားဆုံး၊ အခန္႔ထည္ဆုံး"

"အဟက္၊ ဟုတ္မွာေပါ့ဗ်ာ၊ ဒါေၾကာင့္ေနမယ္၊ ေခတ္သစ္ရဲ႕ လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ႔ ဆဲနည္းမွာ ခင္ဗ်ားက ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္နဲ႔ ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ၾကီးေလ"

"ဟားဟား ဟားဟား"

"ဒီမွာ၊ ဒီမွာ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ စကားမ်ားသကုိးဗ်ာ၊ ပုတဲ့လူကလဲ ပုတဲ့အေလွ်ာက္၊ ဟိုငတိက်ေတာ့လဲ ရန္လိုေနလိုက္တာ၊ အလယ္ကဟာႀကီးကေရာ ဘာထူးသလဲ၊ သူကမွ အဆိုးဆုံး၊ သဘာ၀တရားေၾကာင့္ ရွည္လ်ား ျမင့္မားခြင့္ ရေနတာကိုပဲ ၾကံဖန္ၾကြားေနလိုက္ရတာ၊ ေဟ့..ဒီမယ္၊ အဖိုးထိုက္တန္ေပ့ဆိုတဲ့ အရာေတြက က်ဳပ္ဆီမွာ လာဆင္ျမန္းမွ ပိုလွတာပါဗ်၊ ပိုလွတာပါ"

"ေတာ္ရုံၾကြားစမ္းပါကြာ"

"ၾကြားၾကြား မၾကြားၾကြား အမွန္တရားဗ်၊ ေလာရွည္ၾကီးရ"

"ငၾကြား"

"ေလာရွည္"

"ေဟ့..၊ ေတာ္ၾကေတာ့ကြာ"

"ဘာလဲ၊ ရန္လိုေကာင္ရဲ႕"

"ဂ်ပုေနာ္ မင္းက ငါ့ကိုမ်ား...၊ တယ္ေလ..."

"ဟာဗ်ာ၊ အစ္ကုိႀကီးတို႔ သိပ္ဆိုးတာပဲဗ်ာ၊ ဒီအစုေလးမွာ ညီအစ္ကုိရယ္လို႔ ဒါေတြပဲရိွတာ အခ်င္းခ်င္းလဲ မညီၾကဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ၾကားထဲက ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္တယ္"

"ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ ေတာ္ၾကေတာ့၊ ဟိုမွာ အငယ္ေကာင္ စိတ္ညစ္ေနၿပီ"

***

"ဟာ...၊ ဟာ...၊ ေဟ့ အေရးေပၚၿပီေဟ့၊ လာစမ္း၊ အားလုံး ဒီကုိ လာစုၾကစမ္း၊ ဟိုေကာင္ အငယ္ေလး မင္းက ဒီဘက္ကိုကပ္ထား၊ ဖိုးဂ်ပု မင္းက တို႔ေတြေအာက္မွာ ျမဲေအာင္လာခို၀င္ထားစမ္း၊ ေအး...၊ စုထား၊ စု...၊ ခပ္တင္းတင္းေလး စု"

"ခြပ္" "ဖုန္း" "အင့္"

***

"ေတာ္ေသးတာေပါ့ကြာ...၊ ငါတို႔ အခ်ိန္မီ စုစည္းလိုက္ႏိုင္ေတာ့ ငါတို႔သခင္အတြက္ တုိ႔အားလုံးရဲ႕ စုစည္းအားက လက္သီးအျဖစ္ ေျပာင္းလဲ အသုံးခ်ေပးလိုက္ႏိုင္တာကြ၊ သခင့္ကို လာေစာ္ကားတဲ့ ဟိုလူေတာ့ အေတာ္အီသြားပုံရတယ္"

"ေအးကြ..ေနာ္၊ အငယ္ေလး .. မင္းကုိ ထိမိသြားေသးလား"

"မနာပါဘူး အစ္ကုိၾကီးတို႔ရ၊ ကၽြန္ေတာ္က အစ္ကိုႀကီးတို႔နား တိုးကပ္ထားေတာ့ ပုိေတာင္ အားၾကီးသြားေသးတယ္ေလ"

***

ျငင္းခုန္၊ ရန္လို၊ အၾကြားသန္၊ စိတ္္တို၊ အားငယ္ေသာ လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားက အခုေတာ့လဲ ေလထဲမွာ ျဖန္႔ကားလို႔..၊ အလွကုိယ္စီနဲ႔၊ ေပ်ာ္လို႔၊ ျမဴးလို႔...။

***

ကလိုေစးထူး


Monday, January 05, 2015

ျမဴကင္းခ်ိန္...

ဆြမ္းထမင္းနဲ႔ ဆြမ္းဟင္းကို ခပ္ယူ ဘုန္းေပးေနသည့္ ဆရာေတာ့္ကို ေငးေမွ်ာ္ေနမိသည္...။ ဆြမ္းစားေဆာင္ငယ္ေလး တိတ္ဆိတ္ေနသည္က ဆရာေတာ့္ လက္ထဲက ဇြန္းနဲ႔ ဆြမ္းပန္ကန္ တခါတေလ ထိခတ္မိသံက လြဲလို႔ ဆိတ္ျငိမ္လြန္းလွပါဘိ...။ လက္အုပ္ခ်ီ ေငးေမွ်ာ္ေနသည့္
သူ႔စိတ္အေတြးထဲမွာေတာ့ ေ၀ခြဲမရသည့္ စိတ္၊ စူးစမ္းလိုစိတ္၊ ေၾကာင့္ၾကေနမိစိတ္၊ ပူပန္စိုးထင့္စိတ္မ်ားက ေရာေထြးေနသလို ေနာက္က်ေနေလ၏။

***

ဒီေန႔က သူ႔အတြက္ တာ၀န္က်သည့္ လစဥ္ဆြမ္းအလွည့္ေန႔...။
ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ အေၾကာင္းမ်ိဳးစုံႏွင့္ ေရာက္ေနၾကသည့္ ေရႊျမန္မာမ်ားအတြက္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းရယ္လို႔ ေခၚႏိုင္ရုံမွ် မည္ကာမတၱ ေက်ာင္းကေလးအတြက္ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္က အရွင္ဇာဂရ ...တဲ့။
သဒၶါမရွားေသာ္လည္း ေငြရွား၊အခ်ိန္ရွားတဲ့ အေ၀းေရာက္ ျမန္မာေတြၾကားမွာ ေက်ာင္းလာထုိင္ရသည့္ ဆရာေတာ့္ခင္ဗ်ာလည္း မသက္သာ...။ စေနတနဂၤေႏြကုိေတာင္ နပ္မမွန္ႏိုင္သည့္ အားလပ္ရက္ေတြထဲကမွ
ဒကာဒကာမေတြ ေက်ာင္းကို အေရာက္အေပါက္နည္းလို႔ ဆြမ္းကို ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ငတ္ၿပီးၿပီလဲဆိုတာ မသိႏိုင္...။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ သတ္မွတ္သပ္ရပ္ေအာင္လို႔ တေယာက္တအိမ္၊ တလတႀကိမ္ ဆြမ္းကပ္လွဴေစရန္ တာ၀န္ ခြဲေ၀ရသည္။
***
ကသုတ္ကရက္ ႏိုင္လြန္းစြာ ခ်က္ျပဳတ္လာရသည့္ သူ႔ဆြမ္းကို ဆရာေတာ္ ဘုန္းေပးရတာ အဆင္ေျပမေျပ မသိႏိုင္ေပမယ့္ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္တတ္ဟန္ ရဟန္းေတာ္ျမတ္ အသြင္ကုိ ဖူးျမင္ေနရသည္ဟု စိတ္ထဲက ခံစားမိ၏။ ေၾသာ္..၊ ဆရာေတာ္။
တို႔တေတြ ေနတဲ့အရပ္မွာ သတင္းလာသုံးတာေတာင္ ဘာလိုလုိနဲ႔ ေလးႏွစ္ေလာက္ေတာင္ ရိွေနၿပီ ထင္တယ္။ ဆြမ္းကြမ္း၊ ေက်ာင္းေဆာင္ ၀တၳဳ ျပည့္စုံကုံလုံလွတဲ့ အေမရိကားက တျခားေသာ ျပည္နယ္ေတြမွာ ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္လိုတဲ့
လူခ်မ္းသာ ဒကာေတြ ေပါမ်ားေနတာေတာင္မွ ငါတို႔ကို ေစတနာတရား ႀကီးမားစြာ ဒီျပည္နယ္မွာ ေက်ာင္းထုိင္ရရွာတယ္။ ဒါေပမယ့္...၊ ဆရာေတာ္မ်ား... ငါထင္မိသလို။ အို... မဟုတ္ပါေစနဲ႔၊ မဟုတ္ပါေစနဲ႔။
ၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႔ ေ၀ခြဲမရစိတ္တို႔ လြန္ဆြဲလြန္းစြာျဖင့္ စိတ္တို႔က အတန္ငယ္ ေနာက္က်ိလာျပန္သည္။

***

"သူတို႔ကို က်ဳပ္က ေထာင္ထဲခ်ည္း ထည့္ထားတာပဲ၊ က်ဴပ္ေထာင္ထဲ ထည့္ထားတာမွ အမ်ားႀကီး" "အမ်ိဳးသားေရး အျမင္နဲ႔၊ အမ်ိဳးသားေရး အျမင္ကို၊ အမ်ိဳးသားေရး အျမင္က၊ အမ်ိဳးသားေရး အျမင္...၊
အမ်ိဳးသားေရး၊ အမ်ိဳးသားေရး.. အမ်ိဳးသားေရး"
ရွဳပ္ေထြးေနာက္က်ိလွစြာျဖင့္ပင္ ပဲ့တင္ထပ္ေနေသာ အသံေတြက နားထဲမွာ ျမည္ဟည္းေနသလို ခံစားရလြန္းပါဘိ...။ အို...၊ ဟိုးငယ္စဥ္ ကေလးဘ၀ကတည္းက တခါတပါးဖူးမွ
မသင္ၾကား မနာယူရတဲ့ စကားလုံးေတြ၊ အမုန္းတရားစကားေတြ...၊ ဒီစကားေတြေၾကာင့္ ရုိက္ခတ္ပဲ့ေၾကြ ဆုံးရွဳံးသြားတဲ့ အသက္ေတြ...။ ရိွဳက္ငင္ငိုေၾကြးသံေတြ...။ ေနာက္ထပ္၊ ေနာက္ထပ္ ရန္ေစာင္မႈေတြ....။
အို...၊ မဟုတ္ဘူး၊ မဟုတ္ဘူးးးး။ ငါ တသက္လုံး ကုိးကြယ္ယုံၾကည္လာတဲ့ ဗုဒၶတရားေတာ္မွာ ဒါေတြ မပါဘူး။ ငါတို႔ေတြဟာ ၾကမ္းၾကဳတ္သူ၊ အမုန္းတရားေတြ ၾကီးထြားေစသူ မဟုတ္ေစရဘူးး။
ကုိယ့္ဘာသာ ေအာ္ဟစ္ေျပာေနမိသည့္အလား အေတြးစကားသံေတြက ျမည္ဟည္းပဲ့တင္ေနျပန္ပါၿပီ။

***

"ဒကာေတာ္"
တိုးတိတ္ေနေသာ္ျငား ေၾကာင့္ၾကပူေ၀ေနသည့္ စိတ္အစဥ္တို႔ကို ဆရာေတာ့္အသံက ေအးခ်မ္းစြာ ျဖိဳခြင္းပစ္လိုက္သည္။
"တင္ပါ့ ဘုရား"
"ဆြမ္းအလွဴေၾကာင့္ ဘုန္းေပးရတာ အဆင္ေျပလွပါတယ္ ဒကာ၊ ဒီဆြမ္းအလွဴေၾကာင့္ ဒကာ့မွာ စိတ္၏ေအးခ်မ္းျခင္း၊ ကုိယ္၏ ေအးခ်မ္းျခင္း ျပည့္စုံပါေစ၊ ငါးပါးေသာ ဆြမ္းလွဴအက်ိဳးကုိလဲ
ရမွာ မလြဲပါဘူး ဒကာ"
"မွန္ပါ့ ဘုရား"
"ဦးဇင္းတို႔ ဘာသာဟာ ဘယ္အရာကို အေျခခံပါသလဲ ဒကာ"
"ေမတၱာ၊ကရုဏာ၊ မုဒိတာတရားလို႔ ထင္ေၾကာင္းပါ ဘုရား"
"ေအး၊ မွန္တာေပါ့ ဒကာ၊ ငါတို႔ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ၾကီးဟာ မည္သူ႔ကုိေတာ့ မုန္းေစ၊ မည္သူ႔ကုိေတာ့ ခ်စ္ေစလို႔ မမိန္႔မွာေတာ္မူခဲ့ေခ်ဘူး"
"တင္ပါ့ ဘုရား"
"ဒီကေန႔ ဒကာ လာလွဴတဲ့ ဆြမ္းထမင္း၊ ဆြမ္းဟင္းေတြကို နဂိုမူလ စိုက္ပ်ိဳးၾက၊ ထုတ္လုပ္ၾကသူေတြဟာလဲ ဦးဇင္းတို႔နဲ႔ မတူေသာ ဘာသာ၊ မတူေသာ လူမ်ိဳး မျဖစ္ႏိုင္ေပဘူးလား ဒကာ"
" ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းပါ အရွင္ဘုရား"
"ဒီလိုဆိုေတာ့ ဒီဆြမ္းကြမ္းေတြကို စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္သူေတြကိုေရာ ေမတၱာ မပို႔သင့္ေပဘူးလား"
"ပို႔သင့္ေၾကာင္းပါ ဘုရား"
"သူကေတာ့ မဲ၏၊ ငါကေတာ့ျဖဴ၏၊ သူသည္ကား ငါ့လူမ်ိဳးမဟုတ္၊ သူသည္ ငါ့ဘာသာမဟုတ္ဆိုတဲ့ အျမင္တရားကို အေျခခံလို႔ မုန္းတီးျခင္း စိတ္ထား တစိုးတစိမွ မထားမိေစနဲ႔ ဒကာ"
"မွန္လွပါ အရွင္ဘုရား"
ေစာေစာက ေလးတြဲ႔စြာ ေနာက္က်ိေနသည့္ စိတ္အစဥ္တို႔က ဆရာေတာ့္ ဆုံးမစကားကို နာယူအၿပီး ေမာ့ၾကည့္ဖူးေမွ်ာ္မိခ်ိန္မွာေတာ့ ၾကည္နူးမ်က္ရည္ေတြက ေ၀့၀ဲစြာ....။
"ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါ အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ စိတ္ထဲမယ္ အရွင္ဘုရားသည္ တပည့္ေတာ္တို႔နဲ႔ မတူျခားနား ဘာသာျခားကုိ ဟိုဒီသတင္းေတြေၾကာင့္ မုန္းတီးေနမလား ေၾကာင့္ၾကမိပါတယ္ ဘုရား"
"အိုကြယ္..."
သည္းခံခြင့္လႊတ္ေသာ အျပဳံးတစုံျဖင့္ ဆရာေတာ္က ဖြဖြေရရြတ္ေတာ္မူသည္။

***

အလုပ္သြားရပါဦးမည္...။
ေစာေစာကနဲ႔မတူ ေပါ့ပါးၾကည္လင္သြားေသာ စိတ္အစဥ္ထဲမွာေတာ့ ေမတၱာသံေ၀ ေတးဆိုသံေလး တစက ပ်ံ႕လြင့္လို႔ ေနေလေတာ့သည္။
"လုံးစုံမ်ားစြာ သတၱ၀ါ၊ ခ်မ္းသာ ကုိယ္စိတ္ျမဲပါေစ၊
ဥပါဒ္ရန္ေဘး၊ ကင္းစင္ေ၀း ျငိမ္းေအးၾကပါေစ"


ကလိုေစးထူး