က်ေနာ့္ အသက္ ငါးႏွစ္သားေလာက္ကေပါ့...။ အဲဒီတုန္းက အလြန္ႏွပ္ထူတဲ့ က်ေနာ့္ကို ေမေမက ရင္ဘတ္မွာ ပု၀ါေလးတထည္ကို တြယ္ခ်ိတ္နဲ႔ တြယ္ၿပီး ေက်ာင္းစိမ္း အျဖဴအစိမ္း သစ္သစ္လြင္လြင္ေလး ဆင္လို႔ ေက်ာင္းကုိ လက္ဆြဲေခၚသြားတယ္။ အဲဒီ က်ေနာ္ ပထမဆုံး စတက္ခဲ့ရတဲ့ ေက်ာင္းက အမက (၁၂)၊ ေတာင္ဥကၠလာပ။ ကေလးေတြစိတ္က သိပ္ထူးဆန္းတယ္၊ ကေလးအခ်င္းခ်င္း ေတြ႔ၾကရင္ `နင့္ဆရာမက ေခ်ာလား´ လို႔ ေမးၿပီး ၿပိဳင္ၾကေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ရဲ့ ပထမဆုံး ဆရာမကေတာ့ ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး။ အသက္က ခပ္ႀကီးႀကီး၊ မ်က္မွန္ႀကီး တ၀င္း၀င္းနဲ႔ ဒါေပမယ့္ စိတ္ကေတာ့ အလြန္ရွည္တယ္။ နာမည္ကေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ေဒၚသန္းသန္းတင့္ လို႔ေတာ့ ခပ္ေရးေရးေတြးမိတယ္။
ကေလးဆိုေတာ့ ေတြ႔တဲ့လူက က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းပဲေပါ့။ ပထမဆုံး သူငယ္ခ်င္းဆိုၿပီး ဘယ္သူ႔ကို စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ခင္မိမွန္းကို မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ သိတတ္စ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ က်ေနာ့္ကို ေတာ္ေတာ္နားလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကို ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀မွာ ပထမဆုံး စေတြ႔တယ္။ သူ႔နာမည္က `ေစာမိုးေအာင္´ တဲ့...။ ပထမဆုံး မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးလို႔ အေ၀းသင္သြားေျဖရင္းမွ ရခဲ့တာပါ။ ေကာင္မေလး နာမည္က နည္းနည္းေတာ့ ရွည္တယ္။ `သဇင္မင္းမင္း´ တဲ့။
က်ေနာ္ သုံးတန္းေက်ာင္းသားေလာက္မွာ ထင္တယ္။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ့္ ဦးငယ္ရဲ့ ေက်ာင္းသုံးျပ႒ာန္းစာအုပ္ကုိ ယူဖတ္မိတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ေရးထားတဲ့ တခ်ိဳ႔စာေတြကို အခုထိ မွတ္မိေသးတယ္။ `ကုိေဇာ္၀ိတ္နဲ႔ တုိင္းလုံးေက်ာ္ လက္ေ၀ွ႔ပြဲ´ `ခ်ိဳတကူးႏွင့္ ဂုဏ္ရည္မတူ´ `စေလာင္းဖုံးတခ်ပ္´ `ရြာ့က်က္သေရ´ ဆိုတဲ့ စာေတြကုိ ဖတ္လို႔ေကာင္းလြန္းလို႔ ခဏခဏကို ဖတ္ခဲ့တာ။ အဲဒီစာအုပ္က ပထမဆုံးဖတ္ျဖစ္တဲ့ စာအုပ္လုိ႔ပဲ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ အျပင္စာေပမွာေတာ့ ပထမဆုံး စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ဖတ္ျဖစ္သြားတာက တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ရဲ့ `သူငယ္ခ်င္းလုိ႔ပဲ ဆက္၍ေခၚမည္ခိုင္´...။
ေက်ာင္းစာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ က်ေနာ္ တခါမွ ဆုမရဘူးပါဘူး။ (အဲဒီလိုကို ေတာ္တာေလ :D) လူက အတန္းထဲမွာ အဆင့္ ငါးကေန ဆယ့္ငါးအတြင္းမွာပဲ ရေနေတာ့ ဆုဆိုတာ ဘယ္နားေနမွန္းကို မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ မွတ္မွတ္ရရ ရဖူးတဲ့ ပထမဆုကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ၿမိဳ႔ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲရဲ့ အဆုိၿပိဳင္ပြဲ တခုမွာပါ။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္ ဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းက `လတ္တီး´။ ဒါေပမယ့္ စင္ေပၚမွာ ပထမဆုံး က်ေနာ္ဆုိခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကေတာ့ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္ ေရးခဲ့တဲ့ သီခ်င္း။ နာမည္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။
ရန္ကုန္မွာေနတုန္းက က်ေနာ္တုိ႔က ေတာင္ဥကၠလာပမွာ ေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသြား ေက်ာင္းျပန္ကုိ ၃၆ လုိင္းကားေတြရယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကပရ(၄) က ေျပးတဲ့ သီးသန္႔ (၁) (၂) ကားေတြရယ္ကို စီးရတယ္။ ပထမဆုံး စီးဖူးတဲ့ ဘတ္စ္ကားကေတာ့ ၃၆ လိုင္းကားေပါ့။ ပထမဆုံးဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကေတာ့ ဘိုဘိုဟန္ရဲ့ `ျပားခ်ပ္ခ်ပ္´ သီခ်င္းပါ။ အိမ္မွာ ေအာ္ဆိုလြန္းလို႔ ေမေမက ေတာ္ေတာ္ကို အျမင္ကပ္ယူရတယ္။
ပထမဆုံး ရည္းစားစာမွာ ဘာေတြေရးမိမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းက အႀကံေပးတဲ့အတုိင္း `ဒို႔ရဲ့ စာေလးကို ဆုံးေအာင္ ဖတ္ေပးပါေနာ္´ လုိ႔ အစခ်ီတာရယ္...၊ စာရဲ့ အဆုံးမွာ `လက္ေရးမလွ ဒို႔ဘ၀၊ သည္းခံဖတ္ရန္ ဒို႔ေတာင္းပန္´ လို႔ ေရးတာရယ္ကိုေတာ့ မွတ္မိေသးတယ္။ (ျပန္စဥ္းစားရင္ ေတာ္ေတာ္ေၾကာင္တာပဲ) :D
ပထမဆုံးေရာက္ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ကေတာ့ ေမာ္လၿမိင္ၿမိဳ႔ပါ။ က်ေနာ္က ကရင္ျပည္နယ္သားဆိုေပမယ့္ တေနရာရာကို သြားရင္ ေမာ္လၿမိဳင္ကို ျဖတ္ရတာက မ်ားတယ္ေလ။ ပထမဆုံးေသာက္ဖူးတဲ့ ေဆးလိပ္က မြန္ထရီ စီးကရက္ပါ။ အဲဒီ စီးကရက္က အနံ႔သိပ္ျပင္းေတာ့ ခိုးေသာက္တာ ေမေမသိမွာစိုးလို႔ မာလကာရြက္ေတြ ၀ါးၿပီး အိမ္ကို ျပန္ရတယ္။ ပထမဆုံး ေသာက္ဖူးတဲ့ အရက္ကေတာ့ ဘီအီး။ ဆယ္တန္း ပထမႏွစ္မွာ စာေမးပြဲမေျဖႏိုင္လို႔ဆုိၿပီး ေမေမ မသိေအာင္ ညီအကုိေတြ သြားခိုးေသာက္တာ။ အျမည္းက ဘဲဥနဲ႔ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေမႊေၾကာ္ ဆုိတာကိုပါ မွတ္မိေနေသးတယ္။
က်ေနာ္ ေသနတ္လဲ ပစ္ဖူးတယ္။ တျခားေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ ၿမိဳ႔မွာ ဌာနဆိုင္ရာ၀န္ထမ္းေတြကို စစ္သင္တန္းေပးေတာ့ အဲဒီတုန္းက ႐ုံးစာေရး က်ေနာ္က စစ္သင္တန္း တက္ခြင့္ရလုိက္တာ။ ပထမဆုံးေပးတဲ့ စစ္သင္တန္းမွာ တက္ခြင့္ရလုိက္ေတာ့ စက္ပစ္ကြင္းေတြ ဘာေတြ ေရာက္လုိက္ေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းက ပစ္ရတာ G-3 ထင္တယ္။ ငါးေတာင့္ပစ္ရတာ၊ ႏွစ္ေတာင့္က လွေလးစိန္။ :D အဲဒီေသနတ္ကေတာ့ ပထမဆုံးနဲ႔ ေနာက္ဆုံးပစ္ဖူးတာပါပဲ။ အဲဒီတခါပဲ ပစ္ဖူးတာကုိး။
ဘေလာ့ဂ္ေရးေတာ့ ပထမဆုံး ေရးျဖစ္တဲ ့ပို႔စ္က ေခါင္းစဥ္မတပ္မိဘူး။ အဲဒါနဲ႔ ေဘာ္ဒါတေယာက္က အစစာေၾကာင္းေတြကို ဖတ္ၿပီး `အမယ္၊ ေဒါက္တာသန္းထြန္း စတုိင္လ္လိုလို ဘာလိုလို´ လုိ႔ေျပာၿပီး လာဟားေသးတယ္။ ဆရာႀကီး သန္းထြန္းက `ငါေျပာခ်င္သမွ် ငါ့အေၾကာင္း´...၊ က်ေနာ္က `က်ေနာ္ေျပာခ်င္တဲ့ က်ေနာ့္အေၾကာင္းမ်ား´ လို႔ အစခ်ီေရးမိတာကိုး...။ ေနာက္ပုိင္းက်ေတာ့မွ အဲဒီစာရဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို `အားလုံး မဂၤလာပါ´ ဆိုၿပီး ေခါင္းစဥ္တပ္ရတယ္။ ဘေလာ့ဂါထဲမွာ ပထမဆုံး စခင္တာကေတာ့ ညီမ လင္းလက္ၾကယ္စင္။ သူနဲ႔က ဘေလာ့ဂ္ေတြ မေရးခင္ကတည္းက ခင္တယ္ဆိုေပမယ့္ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာက သူေရးထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ လာျပမွ သိခဲ့ရတာ...။
ပထမဆုံး ရဖူးတဲ့ လက္ေဆာင္ကေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ မေမ့ႏိုင္စရာနဲ႔ ရယ္စရာလဲေကာင္းတယ္။ ေက်ာင္းက ခရစ္စမတ္ပြဲမွာ က်ေနာ့္နာမည္နဲ႔ လက္ေဆာင္ထုပ္ တခုရဖူးတယ္။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က `မင္းဆံပင္က ရွည္လိုက္တာ´ လုိ႔ ေျပာတဲ့ ေမေမ့ကို ရြဲ႔ၿပီး ကတုံးတုံးထားတာ။ လူက ေခါင္းတုံးအေျပာင္သားေလးနဲ႔ အဲဒီလက္ေဆာင္ထုပ္ကုိ သြားယူေတာ့ အထုပ္ထဲကေန ဂေလာက္ ဂေလာက္ ဆိုတဲ့ အသံၾကားရတယ္။ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ `ဘီး´ တေခ်ာင္း။ တေယာက္ေယာက္က ေနာက္လုိက္တာပါ။ လူေတြ ၀ိုင္းရယ္ေပမယ့္ က်ေနာ္ အဲဒီတုန္းက ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္။
ပထမဆုံးေတြကို ေလွ်ာက္ေရးရတာ ေပ်ာ္စရာေတာ့ အေကာင္းသား။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္ကို ေရးရေအာင္ Tag တဲ့ အကို ေအာင္သာငယ္ကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေၾသာ္...၊ က်ေနာ့္ကို ပထမဆုံး Tag ဖူးသူကုိလဲ မွတ္မွတ္ရရ ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။ ညီမ Mayvelous ပါ။ အခု Tag game မွာေတာ့ က်ေနာ္က ျပန္ tag ခ်င္သူ အားလုံးလုိလုိကို တျခားသူေတြက လက္ဦးသြားတယ္။ ေနာက္တေခါက္က်ရင္ေတာ့ က်ေနာ္က စေရးတဲ့ Tag game တခုေလာက္ ေရးခ်င္ပါေသးတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပါ့။
ကလုိေစးထူး
ကေလးဆိုေတာ့ ေတြ႔တဲ့လူက က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းပဲေပါ့။ ပထမဆုံး သူငယ္ခ်င္းဆိုၿပီး ဘယ္သူ႔ကို စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ခင္မိမွန္းကို မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ သိတတ္စ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ က်ေနာ့္ကို ေတာ္ေတာ္နားလည္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကို ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀မွာ ပထမဆုံး စေတြ႔တယ္။ သူ႔နာမည္က `ေစာမိုးေအာင္´ တဲ့...။ ပထမဆုံး မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးလို႔ အေ၀းသင္သြားေျဖရင္းမွ ရခဲ့တာပါ။ ေကာင္မေလး နာမည္က နည္းနည္းေတာ့ ရွည္တယ္။ `သဇင္မင္းမင္း´ တဲ့။
က်ေနာ္ သုံးတန္းေက်ာင္းသားေလာက္မွာ ထင္တယ္။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ့္ ဦးငယ္ရဲ့ ေက်ာင္းသုံးျပ႒ာန္းစာအုပ္ကုိ ယူဖတ္မိတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ေရးထားတဲ့ တခ်ိဳ႔စာေတြကို အခုထိ မွတ္မိေသးတယ္။ `ကုိေဇာ္၀ိတ္နဲ႔ တုိင္းလုံးေက်ာ္ လက္ေ၀ွ႔ပြဲ´ `ခ်ိဳတကူးႏွင့္ ဂုဏ္ရည္မတူ´ `စေလာင္းဖုံးတခ်ပ္´ `ရြာ့က်က္သေရ´ ဆိုတဲ့ စာေတြကုိ ဖတ္လို႔ေကာင္းလြန္းလို႔ ခဏခဏကို ဖတ္ခဲ့တာ။ အဲဒီစာအုပ္က ပထမဆုံးဖတ္ျဖစ္တဲ့ စာအုပ္လုိ႔ပဲ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ အျပင္စာေပမွာေတာ့ ပထမဆုံး စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ဖတ္ျဖစ္သြားတာက တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ရဲ့ `သူငယ္ခ်င္းလုိ႔ပဲ ဆက္၍ေခၚမည္ခိုင္´...။
ေက်ာင္းစာနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ က်ေနာ္ တခါမွ ဆုမရဘူးပါဘူး။ (အဲဒီလိုကို ေတာ္တာေလ :D) လူက အတန္းထဲမွာ အဆင့္ ငါးကေန ဆယ့္ငါးအတြင္းမွာပဲ ရေနေတာ့ ဆုဆိုတာ ဘယ္နားေနမွန္းကို မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ မွတ္မွတ္ရရ ရဖူးတဲ့ ပထမဆုကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ၿမိဳ႔ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲရဲ့ အဆုိၿပိဳင္ပြဲ တခုမွာပါ။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္ ဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းက `လတ္တီး´။ ဒါေပမယ့္ စင္ေပၚမွာ ပထမဆုံး က်ေနာ္ဆုိခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကေတာ့ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္ ေရးခဲ့တဲ့ သီခ်င္း။ နာမည္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။
ရန္ကုန္မွာေနတုန္းက က်ေနာ္တုိ႔က ေတာင္ဥကၠလာပမွာ ေနခဲ့တာဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသြား ေက်ာင္းျပန္ကုိ ၃၆ လုိင္းကားေတြရယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကပရ(၄) က ေျပးတဲ့ သီးသန္႔ (၁) (၂) ကားေတြရယ္ကို စီးရတယ္။ ပထမဆုံး စီးဖူးတဲ့ ဘတ္စ္ကားကေတာ့ ၃၆ လိုင္းကားေပါ့။ ပထမဆုံးဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကေတာ့ ဘိုဘိုဟန္ရဲ့ `ျပားခ်ပ္ခ်ပ္´ သီခ်င္းပါ။ အိမ္မွာ ေအာ္ဆိုလြန္းလို႔ ေမေမက ေတာ္ေတာ္ကို အျမင္ကပ္ယူရတယ္။
ပထမဆုံး ရည္းစားစာမွာ ဘာေတြေရးမိမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းက အႀကံေပးတဲ့အတုိင္း `ဒို႔ရဲ့ စာေလးကို ဆုံးေအာင္ ဖတ္ေပးပါေနာ္´ လုိ႔ အစခ်ီတာရယ္...၊ စာရဲ့ အဆုံးမွာ `လက္ေရးမလွ ဒို႔ဘ၀၊ သည္းခံဖတ္ရန္ ဒို႔ေတာင္းပန္´ လို႔ ေရးတာရယ္ကိုေတာ့ မွတ္မိေသးတယ္။ (ျပန္စဥ္းစားရင္ ေတာ္ေတာ္ေၾကာင္တာပဲ) :D
ပထမဆုံးေရာက္ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ကေတာ့ ေမာ္လၿမိင္ၿမိဳ႔ပါ။ က်ေနာ္က ကရင္ျပည္နယ္သားဆိုေပမယ့္ တေနရာရာကို သြားရင္ ေမာ္လၿမိဳင္ကို ျဖတ္ရတာက မ်ားတယ္ေလ။ ပထမဆုံးေသာက္ဖူးတဲ့ ေဆးလိပ္က မြန္ထရီ စီးကရက္ပါ။ အဲဒီ စီးကရက္က အနံ႔သိပ္ျပင္းေတာ့ ခိုးေသာက္တာ ေမေမသိမွာစိုးလို႔ မာလကာရြက္ေတြ ၀ါးၿပီး အိမ္ကို ျပန္ရတယ္။ ပထမဆုံး ေသာက္ဖူးတဲ့ အရက္ကေတာ့ ဘီအီး။ ဆယ္တန္း ပထမႏွစ္မွာ စာေမးပြဲမေျဖႏိုင္လို႔ဆုိၿပီး ေမေမ မသိေအာင္ ညီအကုိေတြ သြားခိုးေသာက္တာ။ အျမည္းက ဘဲဥနဲ႔ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေမႊေၾကာ္ ဆုိတာကိုပါ မွတ္မိေနေသးတယ္။
က်ေနာ္ ေသနတ္လဲ ပစ္ဖူးတယ္။ တျခားေၾကာင့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔ ၿမိဳ႔မွာ ဌာနဆိုင္ရာ၀န္ထမ္းေတြကို စစ္သင္တန္းေပးေတာ့ အဲဒီတုန္းက ႐ုံးစာေရး က်ေနာ္က စစ္သင္တန္း တက္ခြင့္ရလုိက္တာ။ ပထမဆုံးေပးတဲ့ စစ္သင္တန္းမွာ တက္ခြင့္ရလုိက္ေတာ့ စက္ပစ္ကြင္းေတြ ဘာေတြ ေရာက္လုိက္ေသးတယ္။ အဲဒီတုန္းက ပစ္ရတာ G-3 ထင္တယ္။ ငါးေတာင့္ပစ္ရတာ၊ ႏွစ္ေတာင့္က လွေလးစိန္။ :D အဲဒီေသနတ္ကေတာ့ ပထမဆုံးနဲ႔ ေနာက္ဆုံးပစ္ဖူးတာပါပဲ။ အဲဒီတခါပဲ ပစ္ဖူးတာကုိး။
ဘေလာ့ဂ္ေရးေတာ့ ပထမဆုံး ေရးျဖစ္တဲ ့ပို႔စ္က ေခါင္းစဥ္မတပ္မိဘူး။ အဲဒါနဲ႔ ေဘာ္ဒါတေယာက္က အစစာေၾကာင္းေတြကို ဖတ္ၿပီး `အမယ္၊ ေဒါက္တာသန္းထြန္း စတုိင္လ္လိုလို ဘာလိုလို´ လုိ႔ေျပာၿပီး လာဟားေသးတယ္။ ဆရာႀကီး သန္းထြန္းက `ငါေျပာခ်င္သမွ် ငါ့အေၾကာင္း´...၊ က်ေနာ္က `က်ေနာ္ေျပာခ်င္တဲ့ က်ေနာ့္အေၾကာင္းမ်ား´ လို႔ အစခ်ီေရးမိတာကိုး...။ ေနာက္ပုိင္းက်ေတာ့မွ အဲဒီစာရဲ့ ေခါင္းစဥ္ကို `အားလုံး မဂၤလာပါ´ ဆိုၿပီး ေခါင္းစဥ္တပ္ရတယ္။ ဘေလာ့ဂါထဲမွာ ပထမဆုံး စခင္တာကေတာ့ ညီမ လင္းလက္ၾကယ္စင္။ သူနဲ႔က ဘေလာ့ဂ္ေတြ မေရးခင္ကတည္းက ခင္တယ္ဆိုေပမယ့္ ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာက သူေရးထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ လာျပမွ သိခဲ့ရတာ...။
ပထမဆုံး ရဖူးတဲ့ လက္ေဆာင္ကေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ မေမ့ႏိုင္စရာနဲ႔ ရယ္စရာလဲေကာင္းတယ္။ ေက်ာင္းက ခရစ္စမတ္ပြဲမွာ က်ေနာ့္နာမည္နဲ႔ လက္ေဆာင္ထုပ္ တခုရဖူးတယ္။ အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က `မင္းဆံပင္က ရွည္လိုက္တာ´ လုိ႔ ေျပာတဲ့ ေမေမ့ကို ရြဲ႔ၿပီး ကတုံးတုံးထားတာ။ လူက ေခါင္းတုံးအေျပာင္သားေလးနဲ႔ အဲဒီလက္ေဆာင္ထုပ္ကုိ သြားယူေတာ့ အထုပ္ထဲကေန ဂေလာက္ ဂေလာက္ ဆိုတဲ့ အသံၾကားရတယ္။ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ `ဘီး´ တေခ်ာင္း။ တေယာက္ေယာက္က ေနာက္လုိက္တာပါ။ လူေတြ ၀ိုင္းရယ္ေပမယ့္ က်ေနာ္ အဲဒီတုန္းက ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္။
ပထမဆုံးေတြကို ေလွ်ာက္ေရးရတာ ေပ်ာ္စရာေတာ့ အေကာင္းသား။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္ကို ေရးရေအာင္ Tag တဲ့ အကို ေအာင္သာငယ္ကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေၾသာ္...၊ က်ေနာ့္ကို ပထမဆုံး Tag ဖူးသူကုိလဲ မွတ္မွတ္ရရ ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္။ ညီမ Mayvelous ပါ။ အခု Tag game မွာေတာ့ က်ေနာ္က ျပန္ tag ခ်င္သူ အားလုံးလုိလုိကို တျခားသူေတြက လက္ဦးသြားတယ္။ ေနာက္တေခါက္က်ရင္ေတာ့ က်ေနာ္က စေရးတဲ့ Tag game တခုေလာက္ ေရးခ်င္ပါေသးတယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေပါ့။
ကလုိေစးထူး
17 comments:
သီခ်င္းဆိုတာ ဆုရတယ္ဆိုေတာ့ အစ္ကိုကေတာ္လိုက္တာဗ်ာ လုပ္ပါအံုးဟုိတစ္ခါလို ကိုယ္တိုင္ေရး ကိုယ္တိုင္ဆိုျပီး ဘေလာ့ေပၚတင္ေပးပါအံုးဗ် လက္ေရးမလွ ဒုိ့ ဘ၀တဲ့လား ဒါဆို ကြန္ပ်ဴတာနဲ ့ရိုက္ ပထမဆံုးအခ်စ္အေၾကာင္းလည္းမပါဘူး ဒိုင္လွ်ိဳထားတယ္ း)
ပထမဆံုး ရီးစား နာမည္
ပထမဆံုး ...
ပထမဆံုးေတြ က်န္ေနေသးတယ္
ညီေရ႕ မွတ္မွတ္ရရေတာ့ ျဖစ္ကုန္ျပီ း)
ပထမဆံုးတက္တဲ့ အ.မ.က.ခ်င္းက နံပတ္တခုပဲ ကြာတာေနာ္ (၁၂) နဲ႕ (၁၃) း)
ဥကၠလာသားခ်င္း ဘာလို႕ မေတြ႕ဖူးၾကပါလိမ့္ -
ေရးေပးတာ ေက်းဇူးညီေရ႕
ခ်မ္းေျမ့ပါေစ
ေတာင္ဥကၠလာပ မွာေက်ာင္းတက္လာ တာ ကိုး
ကိုေအာင္သာငယ္ Tag game လုပ္မွဘဲ Blogger ေလာက မွာ ဥကၠလာသား နဲ႔ ဥကၠလာ နဲ႔မကင္း တဲ့
သူေတြအေတာ္ မ်ားသား........
ေက်ာင္းတက္ တုံးက ကၽြန္ေတာ့္ကို မေတြ႔မိ ဘူးလား?
ကိုေစးထူး ေဘးနားမွာေလ ဗ်ာ.......ဟီးဟီး
ကိုေစးထူး ေရ.....ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပထမဆံုးေတြ
ကို မေတြ႔ဘူးေနာ္.....
ကိုေစးထူးေရ႕..ေပ်ာ္စရာေတာ့ ေကာင္းသားေနာ္- ပထမ ေတြျပန္ေတြးရတာ။
မွတ္မွတ္ရရ ပထမ ေရးလဲ ဖတ္ေကာင္းပ။
ကုိေစးထူး Tag ရင္ေတာ႔ ေရးျဖစ္မလား မသိ။ နႏၵာ႔ကုိ ျမန္မာစာ ျပင္ေပး သင္ေပးေအာင္ေလ။
Have a nice weekend!!
SMNTL
မေတြ႔ခ်င္လို႔ မေခၚပဲထားပါတယ္ဆိုမွာ ဒီဥကၠလာနဲ႔ ပက္သက္တာေတြခ်ည္းပဲ။ ေက်ာင္းတုန္းက ေတြ႔သားပဲ တမင္ထားထားတာ။ ကိုေအာင္သာငယ္ေရ အမွတ္တမဲ႔တက္လိုက္တာ ကိုယ္႔အမ်ိဳးခ်ည္းျဖစ္ေနပါလားဗ်။ :P
ပထမဆံုးေတြကို လာေလ့လာသြားတယ္
ကုိေစးထူး 36 ဘတ္စ္ကား စီးတုန္းက ကားခေရာ မွန္မွန္ေပး ခဲ့ရလား။ .. ဟဲဟဲ။
လက္ေရးမလွ ဒို႔ဘဝ
သည္းခံဖတ္ရန္ ဒို႔ေတာင္းပန္
ဟိ ဟုတ္တယ္ေနာ္ အဲလိုပဲေရးၾကတယ္
ဒါေလးအကိုထည္႔ေရးထားေတာ႔ တကယ္ပဲျပံဳးမိပါတယ္
ပထမဆံုးေတြ အမ်ားၾကီး ဒိုင္လွ်ိဳထားေသးတယ္
ေက်နပ္၀ူးးး :P
ပထမဆံုးေတြထဲကမွ မွတ္မွတ္ရရ မရွိတဲ႕သေဘာေပါ႕ေလ(just kidding)
မွတ္မွတ္ရရေတြထဲက ပထမဆုံး ရဖူးတဲ့ လက္ေဆာင္ကို မေမ႕ႏုိင္ပဲ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္တတ္ခဲ႕တာ ေလးစားတယ္
အေနာ္ဆိုရင္ ေဒါပြေနမယ္ထင္ရဲ႕ :)
ျပားခ်ပ္ခ်ပ္ ပထမဆုံး ဆိုခဲ႔တဲ႔ ကိုေစးထူးေရ..
ဂီတကို တကယ္၀ါသနာပါတယ္ေနာ္။ ငယ္ငယ္နဲ႔ ကိုယ္တိုင္ေရး၊ ကိုယ္တိုင္ဟဲ ေနၿပီဆိုေတာ႔ ဇ က မေသးဘူး ဆိုရမယ္။
အမလဲ သီခ်င္းေတြကို အသည္းစြဲပဲ။ နားေထာင္တာပါ။
ကိုေစးထူးေရ - Tag ကိုေျဖသြားတာေလး ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဥကၠလာစာတိုက္မွတ္တိုင္နားက ရပ္ကြက္တစ္ခုမွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ားေနခဲ့ပါေသးတယ္။ လြယ္အိတ္ကေလး တေစာင္းလြယ္ျပီး ၃၆ တြယ္စီးေနတာ ကိုေစထူးေပါ့လား။ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီတုန္းက အထဲဘက္မွာ ထိုင္ေနတာဗ်။
လွေလးစိန္အခ်င္းခ်င္းလာေတြ႕ေနျပန္ပါၿပီ :P
ကိုေစးထူး… အမ်ိဳးစပ္ရင္ေတာ္လို ့ရျပီ… အေပၚက ဥကၠလာသားေတြ အမ်ိဳးစပ္သြားေတာ့ ကြ်န္မ ဥကၠလာသူကလဲ ထပ္ျပီး အမ်ိဳးစပ္လုိက္တယ္… ဥကၠလာေမာင္ႏွမေတြေပါ့… မွတ္မွတ္ရရ ပထမကလဲ ၀တၳဳေလး တပုဒ္လိုပါပဲလား…
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ရန္ကုန္မွာ မ်က္စိအလည္ဆုံး၊ မသြားတတ္ဆုံးေနရာ ဥကၠလာ ။
ေက်ာ္သူရဲ့ လွေလးစိန္ ိတီဗီ ဇာတ္ကားေလး သတိသြားရမိတယ္။
ကိုယ္ပိုင္သီခ်င္းနဲ ့စင္ေပၚတက္ေဖ်ာ္ေျဖႏိုင္ ္တာေတာ့ ကြန္ဂရက္က်ဴေလးရွင္း။အေခြေလးထုတ္ပါလား (ေျမွာက္ေပးလို္က္ဦးမယ္ :-D)
ပထမဆုံးေတြ က ေပ်ာ္စရာ..လြမ္းစရာ..
“မွတ္မွတ္ရရ ပထမ” က ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္…
ဥကၠလာေမာင္ႏွမ ေတြ ခ်မ္းေျမ့ပါေစ …
ကြ်န္မ က ေတာင္ဥကၠလာပ အ.မ.က. ၂၃ ကပါ…
Theingi
Post a Comment