Monday, November 10, 2008

ခ်စ္ေမတၱာသည္...

တခုေသာ စေနေန႔ တရက္၏ ညေနခင္း...။

ေရာင္စုံရြက္ေႂကြေတြ ျပန္႔က်ဲေနေသာ ကားလမ္းထက္တြင္ ကားတစီးက ရြက္ေႂကြေတြကို ေဖ်ာခနဲ နင္းျဖတ္လိုက္၊ ေလအဟုန္ကုိ တိုးေ၀ွ႔လိုက္ႏွင့္ သခင္လိုရာကုိ အေျပးႏွင္ေန၏။

***

Western Union ဌာနခြဲ တခုကိုေရာက္ေတာ့ ေငြလႊဲပုိ႔ရမည့္ လိပ္စာႏွင့္ လႊဲမည့္ ပမာဏကို ေသခ်ာစြာ ျဖည့္စြက္ၿပီး ...

`အမိုး...၊ ပို႔ခက ၃၆ ေဒၚလာ ဆုိေတာ့ အားလုံး ၅၃၆ ေဒၚလာက်မယ္´

အမိုးက လြယ္ထားသည့္ ကရင္လြယ္အိတ္ေသးေသးေလးထဲမွာ တေသတခ်ာ သိမ္းထားဟန္တူသည့္ သားေရအိတ္ ခပ္ရြယ္ရြယ္ တလုံးကို ဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ သားေရအိတ္ ဇစ္ကို ဆြဲဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေငြစကၠဴေရာရာေလးေတြ တထပ္ႀကီးထြက္လာသည္။ အႀကီးဆုံး အတန္က တဆယ္တန္...၊ က်န္တာေတြက ငါးေဒၚလာတန္တခ်ိဳ႔ႏွင့္ တေဒၚလာတန္ ေငြစကၠဴသက္သက္...။ တဆယ္ေခါက္ တေခါက္စီ ေသေသသပ္သပ္ ေခါက္ သိမ္းထားေသာ ေငြေတြကို အမိုးက ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ျပန္ေရေနတာကို ေငြလက္ခံေကာင္တာက စာေရးမေရာ သူပါ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ႏွင့္ ေစာင့္ေပးရသည္။

ေငြေရၿပီးလုိ႔ စာေရးမကို ေပးလိုက္ေတာ့ စာေရးမက ခပ္သြက္သြက္ပင္ စာရင္းသြင္းလိုက္သည္။ ပရင္တာမွ လက္ခံျဖတ္ပုိင္း ျပန္ထြက္လာသံ တေခ်ာက္ေခ်ာက္ကို အမိုးက အေငးသားေလး ၾကည့္ေနေသးသည္။ စာေရးမ ျပန္ေပးလာေသာ ထုိျဖတ္ပိုင္းေပၚမွ ဂဏန္းဆယ္လုံးကုိ ေသခ်ာ ထင္ရွားေအာင္ ေဘာပင္ႏွင့္ ၀ိုင္းျပၿပီး ... `အမိုး၊ အဲဒါ မမွားေစနဲ႔ေနာ္´ လို႔ မွာရသည္။

***

`ဒီတခါ လႊဲတာက ဘုရားေက်ာင္း ပိုက္ဆံေတြေလ ဖိုးခြား´

အျပန္လမ္းမွာေတာ့ အားရေပ်ာ္ရႊင္ပုံရေနသည့္ အမိုးက သူ ဘာမွ မေမးရေသးခင္မွာပင္ ေျပာျပေန၏။

`ဟုတ္လား၊ ပိုက္ဆံေတြက အေႂကြေတြခ်ည္းပဲေနာ္...၊ အမိုး စုထားတာလား´
`မဟုတ္ဘူး ဖုိးခြား၊ တပတ္တခါ ဘုရားရိွခိုးကေန ေကာက္ထားတာေတြေလ´

သူေနထုိင္ရာ ရပ္ကြက္ငယ္ေလးထဲမွာ ေနာက္ထပ္ အသစ္အသစ္ ေရာက္လာၾကသည့္ ကရင္မိသားစုေတြ မနည္းလွေတာ့ပါ။ တခါတရံမွာ အိမ္တအိမ္အိမ္မွာ လူစုၿပီး ခရစ္ယာန္ ဘာသာအစဥ္အလာ ဘုရားရိွခိုး အစီအစဥ္ေလးေတြ လုပ္တတ္တာကို ေတြ႔မိေပမယ့္ အခုလို ေငြေကာက္တာ ဘာညာေတာ့ သူမသိခဲ့...။ တခါတရံ ေရာက္ဖူးတဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေတြက တနဂၤေႏြေန႔ ဘုရားရိွခိုး အစီအစဥ္ေတြမွာ ဗန္းငယ္ကေလးေတြနဲ႔ အလွဴေငြသေဘာ ေကာက္တတ္တာကိုေတာ့ ေတြ႔ဖူးသား...။

`တပတ္ တပတ္ဆို ဘယ္ေလာက္ရလဲ အမိုး´
`ဒီလုိပါပဲ၊ နည္းနည္း နည္းနည္း စုရတာေပါ့´

ကားထဲမွာ အသံတို႔က တိတ္ဆိတ္သြားျပန္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ... ... စိတ္ထဲမွာ အေတြးတခုက ရလာသည္။

`အမိုး´
`အင္း´
`က်ေနာ့္ အိမ္မွာ ဘုရားရိွခိုး လုပ္လုိ႔ေရာ ရလား´
`ရတာေပါ့´
`ဟုိေလ၊ က်ေနာ္က ခရစ္ယာန္ မဟုတ္ေတာ့ ... ... ...´
`ဒါေတြက အေရးမႀကီးပါဘူးကြယ္´
`ဟုတ္၊ ဒါဆို ေနာက္တပတ္က်ရင္ က်ေနာ့္အိမ္မွာ ဘုရားရိွခိုးပြဲ လာလုပ္ေလ´
`အင္း၊ အမိုး တျခားသူေတြကုိ ေျပာထားလိုက္မယ္´

***

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တေယာက္ရဲ့ အိမ္မွာ ခရစ္ယာန္ ဘုရားရိွခိုးပြဲ လာလုပ္တာကို သာမန္အားျဖင့္ေတာ့ ၾကားရသူအဖို႔ အထူးအဆန္း သဖြယ္ ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔အိမ္ခန္းရဲ့ တနဂၤေႏြ ညေနခင္းေလးကေတာ့ ေမတၱာ ေတးသံမ်ား၊ ဆုေတာင္းစကားသံမ်ားျဖင့္ ေ၀စည္ေနခဲ့သည္။ ကေလးေတြက တ႐ုန္း႐ုန္း၊ လူႀကီးေတြက တၿပဳံးၿပဳံးႏွင့္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေနတဲ့ အခန္းေလးမွာ မတူညီေပမယ့္ တူညီေသာလူေတြ စုစည္းခဲ့ၾကပါသည္။

အနီးအနားက ကရင္မိသားစုေလးေတြမွ တဦးစီ တဦးစီ ကရင္ဘာသာတမ်ိဳး၊ ဗမာတဘာသာ တလွည့္ ဆုေတာင္းေပးၾကသည္မွာ ပီတိျဖစ္ဖြယ္ ေကာင္းလိုက္ပါဘိ...။ အထူးဧည့္သည္ ကရင္ တရားေဟာ ဆရာေလး ေစာဆင္မ်ဴရယ္က `မဇၥ်ိမပဋိပဋာ´ တရားကို ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၊ ဘုရားရွင္ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မမူမီ ဒုကၠရ စရိယာ အက်င့္ကို က်င့္ခဲ့စဥ္အခါက တရားထူး မရခဲ့ပါဘဲ အလယ္အလတ္လမ္းကို လိုက္ခဲ့ပါမွ ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ခဲ့ေတာ္မူပုံနဲ႔ ဥပမာျပ ေျပာေဟာသြားသည္ကုိက သူ႔ဘက္ကုိယ့္ဘက္ ဘာသာတရားကို ေလးစားမႈ ရိွေၾကာင္း ျပသေနေလဟန္...။

`ဖိုးခြားေရာ...၊ တခုခု ဘာေျပာခ်င္ေသးလဲ´

ဆုေတာင္းပြဲ အစီအစဥ္ အားလုံး ၿပီးလုနီးမွာ အမိုးက ေမးလာေတာ့ စိတ္ထဲမွာ အရမ္းေျပာခ်င္ေနသည့္ စကားတခ်ိဳ႔ကို ပီတိသံစြက္ၿပီး ေျပာျဖစ္မိသည္။

`က်ေနာ္ ျမန္မာျပည္က ထြက္လာေတာ့ က်ေနာ့္ မိဘေတြ၊ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ ခြဲရၿပီလို႔ စိတ္ထဲမွာ ခံစားခဲ့ရတယ္။ ခြဲလဲ ခြဲခဲ့ရတာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ ဒီေနရာ၊ ဒီအခ်ိန္ေလးဟာ က်ေနာ့္ကို မိဘ၊ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ အတူတူ ရိွေနခြင့္ ရေစလိုက္တဲ့ တခဏလုိ႔ က်ေနာ္ခံစားရပါတယ္။ ဒီမွာေရာက္ေနတဲ့ အမိုးနဲ႔ အဘိုးကုိ က်ေနာ့္ မိဘေတြလို စိတ္ထဲမွာ ခံစားခဲ့ရသလို တျခားေသာ မိသားစုေတြကိုလဲ က်ေနာ့္ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြလိုပဲ ခံစားရပါတယ္။ က်ေနာ္ေျပာမွား ဆိုမွားေတြ ရိွခဲ့ရင္လဲ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။ တခုခု အျပန္အလွန္ လိုအပ္တာရိွရင္လဲ က်ေနာ္ ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ ျဖည့္ကူပါမယ္။ က်ေနာ္တို႔ေတြ အားလုံးဟာ ကုိးကြယ္တဲ့ ဘာသာ မတူေပမယ့္လဲ တဦးနဲ႔ တဦး အျပန္အလွန္ထားတဲ့ ေမတၱာတရားကေတာ့ အတူတူပါပဲ´

အဲဒီေနာက္ေတာ့...



***

အမိုးတို႔ တအုပ္ ျပန္သြားေပမယ့္ သူ႔အခန္းေလးထဲမွာ သူတို႔ ဗမာသံ မပိတပီနဲ႔ ဆုိသြားၾကတဲ့ သီခ်င္းသံက လြင့္ပ်ံ႕လို႔ က်န္ေနခဲ့ေလသည္။

`~~~ ခ်စ္ေမတၱာသည္~~ ကမၻာႀကီး ဖုံးလႊမ္းပါေစ~~~ ခ်စ္ေမတၱာသည္~~~ လူသားအက်ိဳးျပဳပါေစ~~~ ခ်စ္ေမတၱာသည္ ကမၻာႀကီး ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ~~~~´

အမိုးက ျပန္ခါနီး သူ႔ကို ေျပာသြား၏။ `ဖိုးခြားအိမ္မွာ ဒီေန႔ အလွဴေငြ အမ်ားႀကီး ရတယ္´ ...တဲ့။ `က်ေနာ္လဲ အလွဴေငြထည့္ေပးလိုက္တယ္ အမိုးရဲ့´ ဟုေတာ့ သူျပန္မေျပာျဖစ္လိုက္ေတာ့ပါ။

***


ကလိုေစးထူး

8 comments:

kk said...

ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာ
ဘာသာတရားနဲ႔မဆိုင္ပါဘူး
အကိုရဲ႕Post စိတ္၀င္စားစြာဖတ္
သြားပါတယ္

tututha said...

က်မတို႔သန္လ်င္ၿမိဳ႕ေလးက ဘုရားေက်ာင္းေလးရယ္ အဲ့ကသူငယ္ခ်င္းေတြရယ္ကိုလြမ္းေနတာ။ ကြာယာနားေထာင္သြားပါတယ္။ က်မလြမ္းတဲ့ထဲမွာ အဲဒီကြာယာအဖြဲ႕လည္းပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္က က်မတို႔ သီခ်င္းသံေတြနဲ႔ ေဝစည္ေနရမယ့္အခ်ိန္ေပါ့။ ခ်စ္ေမတၱာ ... ကမၻာႀကီးကို ဖံုးလႊမ္းပါေစ။
ခင္မင္စြာျဖင့္
tututha

Anonymous said...

:)

Kay said...

ကိုေစးထူးေရ- မႏွဳတ္ဆက္ျဖစ္တာေတာင္ ၾကာေပါ့.
အခု ခ်စ္ေမတၱာ ပို႕စ္ထဲက..ခံစားခ်က္ေလးမ်ိဳး- က်မ လည္း ခဏခဏ ခံစားဖူးပါတယ္။ တစံုတခု ရဲ႕ တို႕ထိ မူ ကို တကယ္ခံစားရပါတယ္။

Anonymous said...

ေရးေတာ့ေရးတယ္ ျပန္ဖ်က္လိုက္ပါတယ္
သူေတာ္ေကာင္းၾကီးေရ

MANORHARY said...

အမအိမ္မွာလည္း တစ္လတစ္ခါ အဲလိုဘုရား႐ွိခိုးတယ္..
တစ္စံုတစ္ခုရဲ႕တို႔ထိမႈကို ေက့လိုပဲ ကလိုေစးထူးလည္း
ရမယ္လို႔ယံုၾကည္ပါတယ္...

Moe Cho Thinn said...

ေရွ႔က KK ေျပာသြားသလိုပါပဲ၊ ေမတၱာတရားက ဘာသာတရားတံတိုင္းေတြကို ပယ္ဖ်က္လိုက္ပါတယ္။
ကိုေစးထူး ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႔ရသလို အမတို႔လဲ ဒီစာဖတ္ၿပီး စိတ္ထဲမွာ ေအးခ်မ္းသြားတယ္။
အမတို႔လဲ အင္းစိန္မွာ ေနခဲ႔တာဆိုေတာ႔ ခရစ္ယန္ ဓမၼေတးေလးေတြနဲ႔ အျမဲရင္းႏွီးေနခဲ႔ရတာ။

Phyo Evergreen said...

ကိုေစးထူးေရ ဖတ္ရတာစိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းပါတယ္။
ေမတၱာနဲ႔ ယွဥ္လာရင္ေတာ့ စည္းေတြ နံရံတံတိုင္းေတြ ခြဲၿခားမွဳေတြ မ႐ွိေတာ့ဘူးလို႔ ထင္မိပါတယ္..။