Sunday, December 07, 2008

စုေဆာင္းေရးမွာ...

`ဘူးစင္ကင္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းထူး မရိွ´
`အိမ္သာ...၊ ကင္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းထူး မရိွ´
`အိပ္ေဆာင္တစ္ ကင္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းထူး မရိွ´

ညရဲ့ အေမွာင္ထဲမွာ တခ်က္တခ်က္ ပ်ံ႕လြင့္လာေသာ ေအာ္သံတခ်ိဳ႕က အခ်ဳပ္ေဆာင္ထဲက ေနဇာ့ကုိ အိပ္စက္ျခင္းငွာ မစြမ္းသာေအာင္ လွန္႔ေနၾကေလသည္။ ေနဇာ့ေဘး ဘယ္ညာမွာေတာ့ ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္း အခ်ဳပ္ခန္းထဲမွာ ျခင္ေထာင္ မရိွ၊ ေစာင္မရိွ ဒီအတိုင္း ေခြေခြေလး အိပ္ေနၾကသူေတြက မစီမရီ ျဖစ္လို႔ေန၏။ တခ်ဳိ႕မ်ားက်ေတာ့လဲ ေဟာက္သံေလးမ်ားပင္ ထြက္လို႔...။

လူေပါင္းမ်ားစြာရဲ့ အနံ႔အသက္ေတြနဲ႔ ေလွာင္အိုက္လွတဲ့ အခ်ဳပ္ေဆာင္ထဲမွာ ဘယ္တုန္းကတည္းက အခိုင္အမာ ေနရာရေနၾကမွန္း မသိသည့္ ၾကမ္းပိုးေကာင္ေတြရဲ့ ႏွိပ္စက္မႈကလဲ ဘယ္လိုမွ အိပ္မရေအာင္ ေႏွာက္ယွက္ေနေသးသည္။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘယ္လိုမွ အိပ္မရသည့္အတူတူ ငူငူႀကီး ထထိုင္လုိ႔ ေနဇာတေယာက္ အခ်ဳပ္သံတုိင္ျပတင္းမွ တဆင့္ အေမွာင္ထုထဲကို ေငးလို႔ ... ... ...။

***

`သားရယ္၊ ေမေမတုိ႔အိမ္ အေျခအေနလဲ သားသိရဲ့သားနဲ႔၊ ၿပီးေတာ့ ေဖေဖ့ဆီကလဲ ေငြမပို႔လာတာ ႏွစ္လေလာက္ ရိွေနၿပီေလ´

ေမေမက ဘယ္လိုပင္ ေျဖာင္းျဖေပမယ့္ ေနဇာတေယာက္ သုန္မႈံေသာ မ်က္ႏွာထားက မေပ်ာက္။

`ေမေမပဲ သားကုိ ၀ယ္ေပးမယ္ေျပာထားတာပဲဟာ´
`ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္ သားရယ္၊ ဒါေပမယ့္... ... ...´
`ေတာ္ၿပီ၊ ေတာ္ၿပီ၊ ေမေမညာတယ္´

ဆူဆူေအာင့္ေအာင့္ ေျပာရင္း အိမ္ထဲကေန အိမ္ျပင္ကို ထြက္လာေတာ့ ေမေမ အေနာက္မွာ မ်က္ႏွာမသာမယာျဖင့္ က်န္ခဲ့သည္။

ေမေမ့ကို Casio နာရီေလး တလုံး၀ယ္ေပးဖို႔ ေနဇာ ပူစာခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ။ အတန္းထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕က အဲဒီနာရီေလးေတြ ပတ္လာတာေတြ႔ရင္ သူလဲ လိုခ်င္မိသည္။ အဲဒီနာရီက ေရစိမ္လဲ ခံသတဲ့။ အၾကမ္းပတမ္းလဲ ခံသတဲ့။ ေမေမ့ကုိ ပူစာေတာ့ ေမေမက `၀ယ္ေပးပါမယ္ သားရယ္´ ဆုိၿပီး ေန႔ေရႊ႕၊ ညေရႊ႕။ အခုလဲ ေဖေဖ့ဆီက ပိုက္ဆံ မပို႔လာေသးလို႔တဲ့။ စိတ္ဆိုးဆိုးနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ ဆုိင္ဘက္ကုိ ထြက္လာလိုက္သည္။

***

`ဆ...ဆရာ´

နာမည္စာရင္းေတြကို ေရးမွတ္ေနေသာ တပ္ၾကပ္ သံေခ်ာင္းက လက္ကေလးပိုက္ၿပီး အနားမွာ ႐ို႔႐ို႕ကေလး ရပ္လုိ႔ ေလသံထစ္ထစ္ အအ ျဖစ္ေနေသာ ေနဇာ့ကို ဆတ္ခနဲ လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။

`ေအး၊ ဘာလဲ ေျပာ´
`က်...က်ေနာ္ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္၊ စစ္ထဲ မ၀င္ခ်င္ဘူးဆရာ´
`ဘာကြ´
`ဟို...၊ က်ေနာ္... စာေမးပြဲလဲ ေျဖရဦးမယ္ ဆရာ´

ဆရာသံေခ်ာင္းက ဒီလိုစကားေတြကို ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ၾကားဖူးထားလို႔ နားရည္၀ေနဟန္၊ ဘာမွ မျဖစ္ေလဟန္နဲ႔...

`မင္းက အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္လား´
`ဟုတ္...၊ ဟုတ္ကဲ့´
`ေအး...၊ ျပန္ရမွာေပါ့ကြာ၊ ေဟ့...၊ မိုးေအာင္...၊ ဆရာမုိးေအာင္ ဘယ္ေရာက္ေနလဲ´
`ဗ်ာ...၊ လာၿပီ ဆရာ´
`ေအး၊ ဒီေကာင့္ကို အခ်ဳပ္ထဲ သြားထည့္ထားလိုက္ကြာ´
`မလုပ္ပါနဲ႔ ဆရာ၊ က်ေနာ္ အိမ္ျပန္ခ်င္လို႔ပါ၊ စာေမးပြဲလဲ ေျဖရမွာမုိ႔လုိ႔ပါ´

ငိုသံတ၀က္နဲ႔ ေျပာရင္း ဆရာမုိးေအာင္ ဆြဲေခၚရာေနာက္ ပါသြားတဲ့ ေနဇာ့ကို ၾကည့္ၿပီး ဆရာသံေခ်ာင္း ပါးစပ္က ေရရြတ္လိုက္ေသးသည္။

`ဘယ္လိုေကာင္ေတြလဲ မသိပါဘူး၊ နာရီမ၀ယ္ေပးတာနဲ႔ စစ္ထဲ ေရာက္လာရတာနဲ႔၊ အိမ္ျပန္ခ်င္ရတာနဲ႔၊ စာေမးပြဲ ေျဖခ်င္ရတာနဲ႔၊ စုေဆာင္းေရးကို အလွဴအိမ္မ်ား ထင္ေနလား မသိဘူး´

***

`တင္ေအး´
`ရိွ´
`ထြက္´
`ေအာင္ေဇာ္´
`ရိွ´
`ထြက္´
`ေက်ာ္ေက်ာ္ဦး´
`ရိွ´
`ထြက္´
`ေနဇာ´
`ရိွပါတယ္ခင္ဗ်´
`ေအး၊ ရိွပါတယ္ ခင္ဗ်ဆုိတဲ့ေကာင္ လာစမ္းကြာ´

အခ်ဳပ္ခန္းတံခါး၀ကေန တေယာက္ျခင္းကို နာမည္ေခၚၿပီး အျပင္ထြက္ခုိင္းေနေသာ စစ္သားက ေနဇာ့ကို ခပ္ဆတ္ဆတ္ ေခၚထုတ္လိုက္သည္။ အနားေရာက္ေတာ့ ဘာမေျပာညာမေျပာျဖင့္ ပါးကို ေျဖာင္းခနဲေနေအာင္ ႐ိုက္လိုက္၏။ နာက်င္မႈ၊ အံ့ၾသမႈျဖင့္ အလန္႔တၾကား ျပန္ၾကည့္ေသာ ေနဇာ့ကုိ...

`ဒါစစ္တပ္၊ မင့္အေမလင္ အိမ္မဟုတ္ဘူး၊ စာသင္ခန္းလဲ မဟုတ္ဘူး၊ စစ္တပ္ထဲမွာ နာမည္ေခၚရင္ ရိွ လို႔ တလုံးပဲထူးရတယ္။ ေနာက္တခါ ရိွပါတယ္ ခင္ဗ် ဆုိရင္ ဒီထက္နာမယ္´
`ဟုတ္ကဲ့´
`ဟုတ္ကဲ့ခ်င္ဦးကြာ´
`ေျဖာင္း´

ေနာက္တခ်က္ ထပ္အ႐ိုက္ခံရျပန္ၿပီ။

`ေျပာစမ္း၊ ဟုတ္... လို႔´
`ဟုတ္´
`ေအး၊ ေနာက္ေန႔ပဲ သင္တန္းေက်ာင္းကုိ သြားရေတာ့မယ္၊ စစ္သားလုပ္မယ့္ေကာင္က ေခၚလိုက္ရင္ စစ္သားနဲ႔ တူေအာင္ထူး၊ အေျခာက္လုိလို ဂန္ဒူးလိုလို လာမလုပ္နဲ႔´
`ဟုတ္´
`ဘယ္လုိေကာင္ေတြမွန္းကို မသိဘူး၊ သြား...ျပန္၀င္ အခ်ဳပ္ခန္းထဲကုိ၊ မနက္ျဖန္ မင္း သင္တန္းေက်ာင္းပါတယ္´

***

`ဖိုႀကီး၊ ကင္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းထူး မရိွ´
`အိမ္ေဆာင္ႏွစ္၊ ကင္းေကာင္း၊ အေၾကာင္းထူး မရိွ´

ကင္းသမားေတြရဲ့ ကင္းသတင္းပုိ႔သံေတြကေတာ့ ငါးမိနစ္ျခား တခါဆိုသလို ေနဇာ့ဆီ ပ်ံ႕လြင့္လာေနဆဲပင္။ နာရီ၀ယ္မေပးတဲ့ ေမေမ့ကို စိတ္ဆိုးၿပီး အိမ္ကထြက္လာမိတာကို အခုမွ ေနာင္တရေနလို႔လဲ မထူးေတာ့ေခ်ၿပီ။ မနက္ျဖန္ စစ္သင္တန္းတက္ရေတာ့မည္တဲ့။ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဘာေတြ ႀကဳံရဦးမည္ေတာ့ မသိ။

အေမွာင္ထဲကုိ ေငးၾကည့္မိျပန္သည္။

ဘာမွမျမင္ရတဲ့ အေမွာင္ထဲကေန ကင္းသတင္းပုိ႔သည့္ ခပ္ထန္ထန္ အသံေတြက ပ်ံ႕လြင့္ေနဆဲ။

***

ကလိုေစးထူး

(က်ေနာ့္ ဘေလာ့ဂ္မွာ `နဂ်ယ္ေကာင္´ ဆုိတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ေလးနဲ႔ အတူ သ႐ုပ္ေဖာ္၀တၳဳတုိေလးေတြ ေရးခဲ့သလိုပဲ `ေနဇာ´ ဆိုတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ တေကာင္ကို ေမြးဖြားၿပီး ဇာတ္လမ္းတြဲေတြကို ရသဟန္နဲ႔ ဖန္တီးၾကည့္ဖုိ႔ စိတ္ကူးရမိပါတယ္။ ၀တၳဳရွည္ ေရးဟန္ကုိ တခါမွ မေရးဖူးခဲ့တာေၾကာင့္ ဇာတ္လမ္းတြဲဟန္နဲ႔ပဲ တခန္းစီ၊ တပုိဒ္စီ တင္ဆက္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။ `ေနဇာ ဇာတ္လမ္းတြဲမ်ား´ ေပါ့။ ဖတ္ရွဳအားေပးၾကၿပီး ေ၀ဖန္ႏိုင္ၾကပါတယ္။)

6 comments:

sin dan lar said...

စစ္သားစုေဆာင္းေရးမွာ အဲလိုၾကီး လြယ္လြယ္ပါးရိုက္တယ္ေပါ့ေနာ္...:(
ဆက္ေရးပါ၊ ေစာင့္ဖတ္ပါမည္

kokophyu said...
This comment has been removed by the author.
lann said...

အတင္းေတြ၊ အဖ်င္းေတြ ေရးလို႕ အားမရေသးဘူးလား၊ ေရးေရး မင္းတို႕ေကာင္ေတြေရးတာ မင္းတို႕ လို သူမ်ားႏိုင္ငံမွာ ခိုကပ္စားေနၾကတဲ့ ေခြးတစ္သိုက္ကလြဲလို႕ ဘယ္သူမွ မယံုဘူး။

mgngal said...

:) ။အျပင္မွာတာေတြ လိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္ ကိုေစးထူးေရ
စကားစျမည္ေျပာခ်င္လို ့ပါ ။ ဆက္ေရးတာေတြ ေစာင့္ေန
ပါတယ္ ။ ဘာေတြမ်ားပါလဲ ဆိုျပီေတာ့ ။ :)

Moe Cho Thinn said...

ဇာတ္လမ္းတြဲေလးေတြလို ေရးမယ္ဆိုလို႔ ေစာင္႔ဖတ္ေနမွာပါ ကိုေစးထူးေရ။
အေမကို စိတ္ဆိုးမိတာေလးနဲ႔ ေသခ်ာ မစဥ္းစားဘဲ လူငယ္ပီပီ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္မိလိုက္တဲ႔ လူငယ္ေလးတဦးရဲ႔ အေတြ႔အၾကံဳတခုေပါ႔။ လူငယ္စြန္႔စားခန္းေတြ ဖတ္ရမွာမို႔ သေဘာက်ပါတယ္။

ေမာင္မ်ိဳး said...

တစ္ခါေလး ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွားလိုက္ရံုနဲ ့ ေပးဆပ္လိုက္ရတာ မတန္ဘူး “ေနဇာ” ရာ စိတ္မေကာင္းဘူးး း( မင္းလိုဘ၀မ်ိဳးေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္ဆိုတာ ေျပာဖုိ ့မလိုဘူးထင္တယ္ ။