Tuesday, December 05, 2006

ကဗ်ာ တပုဒ္ ေရးမိျပန္ျခင္း..

မိသားစု တခုမွာ အိမ္သူအိမ္သားေတြ စိတ္ေအးခ်မ္းသာ ေနႏိုင္ဖုိ႔က မိသားစု၀င္ တဦးခ်င္းဆီမွာ တာ၀န္ကိုယ္စီ ရိွၾကတာ မွန္ေပမယ့္ အိမ္ေထာင္ကို ဦးစီးဦးရြက္ ျပဳေနတဲ့ လူက ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ လုပ္ေနရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ အသုံးမက် ျဖစ္ေနခဲ့ရင္ အဲဒီ မိသားစုဟာ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ မ်က္ႏွာငယ္ရ ရွာပါတယ္။ ဒီလိုပါပဲ။ ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံ တိုးတက္ဖို႔၊ ကမၻာ့ အလယ္မွာ မ်က္ႏွာမငယ္ရဖုိ႔က ႏိုင္ငံသားေတြ အားလုံးမွာ တာ၀န္ရိွတာ မွန္ေပမယ့္ အဲဒီ ႏိုင္ငံကို အဓိက ဦးစီးဦးရြက္ ေခါင္းေဆာင္လုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ့ အခန္းက႑ဟာလည္း အဓိက အေရးပါ လွပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ပညာမဲ့၊ အသိမဲ့ေနရင္ေတာ့ သြားေရာေပါ့.. ဒီတုိင္းျပည္။

အေကာင္းေတြ လုပ္ေနပါတယ္လုိ႔ တစာစာေအာ္ေနတဲ့ ပုဂိၢဳလ္မ်ားရဲ့ ေကာင္းကြက္ကို ရွာခ်င္လြန္းေပမယ့္ ေကာင္းကြက္က နတၱိ၊ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ အလုပ္ေတြသာ ေလွ်ာက္လုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ခ်ီးက်ဴးခ်င္စိတ္ ေပၚလာတာနဲ႔ ကဗ်ာ တပုဒ္ေရးၿပီး သူတုိ႔အတြက္ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ ေရးေနၾက စတုိင္လ္ အတုိင္းေပါ့။ က်ေနာ္ေပးထားတဲ့ မက္ေဆ့က ကဗ်ာထဲမွာ မရိွပါဘူး။ ကဗ်ာနာမည္က အေတြးတစတဲ့။

အေတြးတစ..

နေ၀တိမ္ေတာင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔
လေရာင္မဲ့တဲ့ အေမွာင္ညက
ပိန္းပိတ္ေအာင္ အေရာင္ခေနေလရဲ့ ..။
တုံးအလြန္းတဲ့ ငါဆုိတဲ့ ငါကိုက
အလိုမက်မႈ ပရပြနဲ႔
သုံးမရမႈေတြ အနႏၱ ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီလား..။
မရမက ၾကိဳးစားလဲ
က်ရႈံးမႈေတြက မ်ားလြန္းလွေတာ့
နဂိုကတည္းက ၿပိဳလဲလုလုနဲ႔ငါ
အခုေတာ့ …
ဖရိုဖရဲ ဘ၀မ်ားထဲမွာ ....။


ကလိုေစးထူး

3 comments:

ႏုိင္းႏုိင္းစေန said...

ဖတ္ဖူးပါတယ္ ဒီကဗ်ာကို..
ေဖာ္ေပးလိုက္ရမလား...ဟီး..
ေကာင္းတယ္..

Maydarwii said...

ေတြးလဲ ေတြးတတ္ပါေပ့ …
ေရးလဲ ေရးတတ္ပါေပ့ … ကိုသံလြင္။
ကိုသံလြင္ေျပာတာ ဟုတ္ပါတယ္ …
အိမ္တအိမ္မွာ ေခါင္ကလံုဖို႔အေရးႀကီးတယ္ေနာ္ …
ခုအေျခအေနၾကီးက
ေခါင္မလံုတဲ့ အိမ္အိုႀကီးကို မျပိဳလဲေအာင္ မနည္းက်ားကန္ေနၾကသလိုပဲ …
တခ်ိန္ခ်ိန္ျပိဳလဲသြားျပီး အသစ္တဖန္ျပန္လည္ထူေထာင္တဲ့ အခါက်ရင္ေတာ့ ေခါင္ကလံုမွ ျဖစ္မွာ …ေနာ္။

Anonymous said...

ေၾသာ္ အခုမွ အေျဖရေတာတယ္ ဒီလိုကဗ်ာေတြ ကိုသံလြင္ ေရးတာလား ေကာငး္ပါတယ္ ေလးစားပါတယ္ စိတ္ကူး စြမ္းရည္ကို အားေပးေနပါမယ္

-----
oPeRa