Monday, January 15, 2007

က်ေနာ္ႏွင့္ ထမိန္(ထဘီ)မ်ား...

ဒီတခါ တင္ျပခ်င္တာကေတာ့ ဧရာ၀တီအင္တာနက္ မဂၢဇင္းနဲ႔၊ ျမန္မာျပည္ ျပင္ပ အမ်ိဳးသမီးစာေစာင္မ်ားမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ဖူးတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ့ ေနာက္ထပ္ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ က်ေနာ့္ရဲ့ ပထမဦးဆုံးေသာ အင္တာနက္ေဆာင္းပါးပါ။

ဒီေဆာင္းပါးမွာ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ထဘီဆိုတဲ့ သတ္ပုံကို သုံးစြဲဖုိ႔ မႏွစ္သက္တာေၾကာင့္ ထမိန္လို႔ပဲ အသံထြက္အတိုင္း အားရပါးရၾကီး သုံးထားပါတယ္။ ဖတ္ၿပီး ေ၀ဖန္ေပးၾကပါအုံးခင္ဗ်ာ။ ေဆာင္းပါး ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ တခ်ိဳ႔ အမ်ိဳးသား သူငယ္ခ်င္းေတြက က်ေနာ့္ကို ေကာင္းေကာင္းၾကီး ေမတၱာပို႔ခဲ့ပါေသးတယ္။

က်ေနာ္ႏွင့္ ထမိန္(ထဘီ) မ်ား..

သတၱေလာက ကမၻာႀကီး၌ ရိွၾကေသာ သတၱ၀ါအားလုံးတြင္ `လူ´ဟူသည့္ သတၱ၀ါသည္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ ဉာဏ္အရာတြင္ အျခားေသာ သတၱ၀ါမ်ားထက္ သာသေလာက္ ျပႆနာမ်ားရာတြင္လည္း မည္သည့္သတၱ၀ါမွ လူသတၱ၀ါကို မမွီႏိုင္ေပ။ နယ္ေျမျပႆနာ၊ အာဏာလုယူမႈျပႆနာ၊ လူမ်ိဳးေရး ခြဲျခားမႈ ျပႆနာမွသည္ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ခြဲျခားေသာ ျပႆနာ၊ မ်ိဳးရိုးအနိမ့္အျမင့္ ခြဲျခားမႈျပႆနာႏွင့္ လိင္ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ျပႆနာဟူ၍ မ်ားျပားလွစြာေသာ ျပႆနာေပါင္းစုံတုိ႔သည္ လူ႔ေလာကႀကီးတြင္ ဗီလိန္ဇာတ္ေကာင္ တေကာင္ႏွယ္ မပါမၿပီး ပါ၀င္ေနရသည္။ အခ်ိဳ႔ေသာ ျပႆနာမ်ားသည္ ေျဖရွင္းရန္ လြယ္ကူသည္။ ေျဖရွင္းရန္ ခက္ခဲေသာ ျပႆနာအခ်ိဳ႔ကိုပင္ လူသားတုိ႔၏ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ စြမ္းအားတိုးတက္လာမႈအေပၚ မူတည္ကာ ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္းႏိုင္ခဲ့သည္မ်ား ေျမာက္ျမားစြာရိွခဲ့၏။

ဥပမာအားျဖင့္ ႏိုင္ငံအခ်ိဳ႔တြင္ ႏွစ္ေပါင္းကာလရွည္ၾကာစြာ တည္ရိွခဲ့ေသာ သက္ဦးဆံပုိင္ ဘုရင္စနစ္မွ ဒီမုိကေရစီ စနစ္သို႔ ေျပာင္းလဲ က်င့္သုံးလာႏိုင္မႈ၊ ဆိုး၀ါးလွေသာ ကၽြန္စနစ္အား ဖ်က္သိမ္းပစ္ႏိုင္မႈ၊ မႏွစ္ျမိဳ႔ဖြယ္ေကာင္းလွေသာ လူျဖဴ၊လူမည္း ခြဲျခားဆက္ဆံမႈအား ေခ်ဖ်က္ပစ္ႏိုင္မႈ စသည္ စသည္တုိ႔သည္ လူသားတို႔၏ ဆင္ျခင္ဉာဏ္ စြမ္းအား ျမင့္မားလာမႈတုိ႔ကို ျပသေနသည့္ အခ်က္မ်ားပင္ ျဖစ္သည္။

ဤမွ်ခက္ခဲေသာ ျပႆနာမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ ေျဖရွင္းႏိုင္ခဲ့ေသာ လူသားမ်ားအၾကားတြင္ တခါတရံ သတိမျပဳမိၾကေသာ္လည္း သတိထားသင့္ေသာ ျပႆနာမ်ားစြာ ရိွေနေပေသးသည္။ အခ်ိဳ႔ေသာ ျပႆနာကိစၥမ်ားသည္ သာမန္အားျဖင့္ အေရးမၾကီးဟု ထင္ေကာင္းထင္ႏိုင္စရာ ရိွေသာ္လည္း ေျပာင္းလဲ တုိးတက္လာေသာ ယေန႔ကမၻာၾကီးတြင္ မရိွသင့္၊ မျဖစ္ထုိက္ေသာ အရာမ်ားျဖစ္၏။ ရိွေနရင္လည္း ေကာင္းက်ိဳးထက္ ဆိုးက်ိဳးေပးႏိုင္မႈက ပိုမ်ားေနေပဦးမည္ ျဖစ္သည္။

`ေရွးထုံးလည္း မပယ္ႏွင့္၊ ေစ်းသုံးလည္းမၾကြယ္ႏွင့္´ ဟူေသာ ျမန္မာစကားပုံ တခုရိွ၏။ ေစ်းသုံးၾကြယ္လွ်င္ ၀င္ေငြႏွင့္ ထြက္ေငြမညီမွ်မႈေၾကာင့္ အခက္အခဲ ျဖစ္ႏိုင္သျဖင့္ ေစ်းသုံးမၾကြယ္ႏွင့္ ဟူေသာစကားသည္ အျပည့္အ၀ မွန္ကန္ေသာ္လည္း ယေန႔ေခတ္ကာလႏွင့္ မကိုက္ညီ၊ မဆီေလ်ာ္ေတာ့ေသာ အခ်ိဳ႔ ေရွးထုံးမ်ားကေတာ့ျဖင့္ မပယ္မျဖစ္ ပယ္ဖုိ႔ေကာင္းၿပီဟု က်ေနာ္ထင္ျမင္မိပါသည္။

မၾကာေသးခင္က ဖတ္ရွဳမိခဲ့ေသာ အမ်ိဳးသမီးစာေစာင္တခုတြင္ `မခင္ႏွင္းဆီရဲ့ ဟိုအကိုၾကီးသို႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ´ ဟူေသာ ေဆာင္းပါးတပုဒ္အား ဖတ္ရွဳခဲ့ရသည္။ တင္ျပပုံ အနည္းငယ္ အားနည္းသေယာင္ရိွေသာ္လည္း ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္သည္ကို သူ႔အျမင္အတုိင္း ေဆာင္းပါးရွင္က ရိုးရိုးရွင္းရွင္းပင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ႏွစ္သက္စရာ ေဆာင္းပါးတပုဒ္ဟု က်ေနာ္ထင္မိသည္။ သုိ႔ေသာ္ တခ်ိဳ႔ေသာ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ အမ်ိဳးသား လူငယ္မ်ားအၾကားတြင္မူ မည္သုိ႔မည္ပုံ နားလည္မႈလြဲသည္ မသိ၊ အနည္းငယ္ ေ၀ဖန္သံမ်ား ၾကားေနရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မတူညီေသာ ဘက္ႏွစ္ဘက္အၾကားတြင္ က်ေနာ္၏ စဥ္းစားထင္ျမင္ပုံကို တင္ျပလုိပါသည္။

အရိုးသားဆုံး ၀န္ခံရလွ်င္ က်ေနာ္ေလ့လာဖတ္ရွဳခဲ့ရေသာ မည္သည့္ေက်ာင္းစာ၊ မည္သည့္ ျပင္ပစာေပမ်ားတြင္မွ မိန္းမထမိန္ကို ကိုင္မိ၊ထိမိေသာ ေယာက်္ားမ်ား ဘုန္းခံနိမ့္တတ္သည္ဟူ၍ မေလ့လာ၊ မသင္ၾကားခဲ့ရဖူးပါ။ (သို႔ေသာ္ အခ်ိဳ႔ေသာ ဒ႑ာရီ၊ ပုံျပင္မ်ားတြင္ေတာ့ ခၽြင္းခ်က္အားျဖင့္ ရိွေသာ္လည္း တိက်ခိုင္မာေသာ အေထာက္အထားအေနျဖင့္ေတာ့ မည္သည့္စာအုပ္မ်ားကမွ ထုိသို႔ မေဖာ္ျပထားပါ။) က်ေနာ့္မိဘမ်ားကလည္း ထုိသုိ႔ မညႊန္ျပခဲ့ၾကပါ။ သို႔ေသာ္ က်ေနာ္တုိ႔ က်င္လည္ခဲ့ရေသာ ပတ္၀န္းက်င္တြင္မူ ထုိသုိ႔ေသာ ေျပာသံဆိုသံမ်ား ၾကားခဲ့ဖူးပါသည္။

`ဟဲ့ေကာင္ေလး၊ ဘုန္းေတြကံေတြ နိမ့္ကုန္အုံးမယ္၊ ထမိန္တန္းေအာက္က မသြားနဲ႔ေလ´ ဟူသည္မွာ က်ေနာ္ငယ္စဥ္က မၾကာခဏ ၾကားခဲ့ဖူးေသာ အသံျဖစ္ၿပီး ယေန႔ထက္တုိင္ပင္ တည္ရိွေနေသးေသာ စကားသံ ျဖစ္ပါသည္။ အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ အမ်ားစုေသာ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား ဒီအတုိင္းပင္ ေခါင္းထဲရိုက္သြင္းလိုက္သလို စြဲမွတ္သြားၾကပါသည္။

ရွင္ေမြ႔ႏြန္းႏွင့္ မင္းနႏၵာ ဇာတ္ေတာ္ကိုဖတ္ၿပီးမွ သူ႔ဇနီးသည္ကို သူ႔ညာဘက္လက္ေမာင္းေပၚ အအိပ္မခံေတာ့ဘူးဟု ဆိုလာဖူးေသာ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကိုလည္း က်ေနာ္ႀကဳံခဲ့ရဖူးပါသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲဟု ျပန္ေမးေသာအခါတြင္ သူက `ေယာက္်ားတုိ႔ဘုန္း၊ လက္ရုံးတဲ့ကြ၊ ညာလက္ရုံးမွာ ေယာက္်ားေတြရဲ့ ဘုန္းကံရိွတယ္´ဟု ျပန္ေျဖပါသည္။

ဘုန္းကံ ဟူသည္ကို `မရိွ´ဟု က်ေနာ္မဆိုလိုပါ။ ျမင့္ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ႀကံသူ မည္သည့္ေယာက္်ား၊ မိန္းမမဟူ ဘုန္းကံရိွႏိုင္ပါသည္။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳမင္းသားတြင္ ဘုန္းကံရိွသလို ရဟန္းအမ ၀ိသာခါတြင္လည္း ဘုန္းကံရိွပါသည္။ ဘုန္းကံ ရိွျခင္း၊ မရိွျခင္းဟူသည္မွာ မိမိ၏ က်င့္ႀကံလုပ္ကိုင္ေသာ အမူအက်င့္၊ ကုိယ္က်င့္တရားေပၚတြက္ မူတည္သည္ဟု က်ေနာ္ ထင္ျမင္ပါသည္။

`ဘုန္းကံ´ဟူသည့္ စကားရပ္၏ အဓိပၸာယ္ကိုက `ျမင့္ျမတ္ျခင္း´ဟု အဓိပၸာယ္ရသည္ ျဖစ္ရာ ျမင့္ျမတ္ေသာ အက်င့္ကို က်င့္ႀကံသူ မည္သည့္ေယာက္်ား၊ မိန္းမျဖစ္ေစ ဘုန္းကံရိွမည္ ျဖစ္ရာ ေယာက္်ားမ်ားမွ ဘုန္းကံ ရိွသည္၊ ေယာက္်ားမ်ားက မိန္းမမ်ားထက္ ဘုန္းကံျမင့္သည္ဟူေသာ အယူအဆမ်ားမွာ ရာဇ၀င္ထဲမွာ ထားခဲ့သင့္ၿပီျဖစ္ေသာ အယူအဆမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

က်ေနာ္ စဥ္းစားမိသည့္ အရာတခု ရိွပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ ေယာက္်ားေတြ မိန္းမထမိန္ေအာက္ ျဖတ္တိုင္းသာ ယုတ္ည့ံရေတာ့မည္ ဆုိလွ်င္ က်ေနာ္သည္ ယုတ္ည့ံေသာ လူတေယာက္ျဖစ္ေနၿပီေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ႏွစ္ထပ္ထက္ပိုျမင့္ေသာ အေဆာက္အဦးမ်ားတြင္ က်ေနာ္က ေအာက္ထပ္တြင္ ရိွေနခ်ိန္တြင္ ထမိန္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ က်ေနာ့္ေခါင္းေပၚ အေပၚထပ္မ်ားတြင္ ဥဒဟို လႈပ္ရွားသြားလာ ေနၾကပါသည္။ ဒါဆုိရင္ က်ေနာ္က အလုိလို ယုတ္ည့ံရေတာ့မည္ေလာ၊ က်ေနာ္ မေျပာတတ္ေတာ့ပါ။

ထမိန္ကိုကိုင္တုိင္း ယုတ္ည့ံရေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ သူငယ္ခ်င္း အမ်ိဳးသမီး ေက်ာင္းသူမ်ားႏွင့္အတူ ခရီးအတူတူ သြားခဲ့ရစဥ္အခါက ကူညီသယ္ေပးခဲ့ေသာ သူတို႔၏ ခရီးေဆာင္အိတ္မ်ားအထဲမွ ထမိန္မ်ားက က်ေနာ့္ကို ယုတ္ည့ံေစေတာ့မည္ေလာ။ က်ေနာ္ကပင္ အေတြးတိမ္သလား မေျပာတတ္ပါ။ ထိုသုိ႔ေသာ အယူအဆမ်ားကို က်ေနာ္တဦးတည္း၏ အျမင္ကေတာ့ လက္မခံႏိုင္ပါ။

ေနာက္ထပ္အေတြးတခု တင္ျပခ်င္ပါေသးသည္။ အကယ္၍မ်ား စာဖတ္သူ အေနျဖင့္ ေယာက္်ားတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ညားအ့ံ၊ သင့္ေနာက္တြင္ သင့္အားေတြ႔ရာ သခ်ႌဳင္း ဓားမဆုိင္းသတ္မည့္ လူသတ္သမားမ်ားက လိုက္လာ၍ သင္ကလည္း အသက္လု၍ ေျပးေနရၿပီ ဆိုၾကပါစို႔။ ေျပးေနရင္းႏွင့္မ်ား အတန္ငယ္ျမင့္ေသာ ထမိန္တန္းတတန္းႏွင့္ ရုတ္တရက္တုိးၿပီ ဆိုပါစုိ႔။ ေရြးစရာလည္း လမ္းမရိွပါက သင္မည္သုိ႔ ျပဳလုပ္မည္နည္း။

`ငါသည္ ထမိန္တန္းေအာက္က ျဖတ္လွ်င္ ယုတ္ည့ံေပလိမ့္မည္၊ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာ္ကို ေက်ာ္မွျဖစ္မည္´ ဟုမ်ား ေတြးႏိုင္မည္ေလာ၊ က်ေနာ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္၏အသက္ ေလာေလာဆည္ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ခုန္မေက်ာ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ၎ထမိန္တန္းေအာက္က ျဖတ္မွာ အေသအခ်ာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ခုန္ေက်ာ္၍မ်ား မလြတ္ခဲ့လွ်င္ ေမွာက္လ်က္သားလဲၿပီး လူသတ္သမားက က်ေနာ့္အား သတ္မွာ ေသခ်ာပါသည္။ ယင္းမွာ က်ေနာ္ လက္ေတြ႔က်က် စဥ္းစားၾကည့္မိေသာ အခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။

က်ေနာ္ ဤကဲ့သို႔ တင္ျပေနရျခင္းသည္ က်ေနာ္တုိ႔ ေယာက္်ားမ်ားအနက္မွ အခ်ိဳ႔ေသာ နားလည္မႈ လြဲသူမ်ားကို တည့္မတ္ေပးလိုေသာ သေဘာအရင္းခံသာ ျဖစ္ပါသည္။ သဘာ၀၏ ဖန္တီးေပးထားခ်က္အရ မိန္းမမ်ားတြင္ အာ၀နိကဒုကၡမ်ား ရိွသည္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ၀တ္ဆင္ေသာ အ၀တ္အစားခ်င္းအတူတူ ခြဲျခားဆက္ဆံ၍ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းျခင္းကို မသင့္ေလ်ာ္ဟု ထင္ျမင္ျခင္းသည္ က်ေနာ္၏ ပကတိအျမင္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ က်ေနာ္၏ ဘ၀အစသည္ က်ေနာ့္အေမ၏ ထမိန္ႏွင့္ မကင္းႏိုင္ခဲ့သည္က တေၾကာင္း ျဖစ္ပါသည္။ တခါ က်ေနာ့္ညီမ အငယ္ဆုံးအား ေမေမေမြးထုတ္ေသာအခ်ိန္တြင္ အၾကီးဆုံးသားျဖစ္သူ က်ေနာ္က က်ေနာ့္ေမေမ၏ မီးတြင္းမွ ထမိန္မ်ားကို ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး ကိုင္တြယ္ေလွ်ာ္ဖြတ္ခဲ့ဖူးပါသည္။ ထိုသုိ႔ ထမိန္ကိုင္ခဲ့ရျခင္းကိုလည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ စကားစပ္မိတုိင္း `ငါက ငါ့အေမရဲ့ ထမိန္ကို ေကာင္းေကာင္း ေလွ်ာ္ေပးဖူးတယ္ကြ´ လို႔ ဂုဏ္ယူ ၀့ံၾကြားစြာ ေျပာခဲ့သည္ခ်ည္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ့္အေတြးထဲတြင္လည္း က်ေနာ့္ေမေမကို ထုိသုိ႔ ကူညီႏိုင္ခဲ့ျခင္းကို ယခုတိုင္ေအာင္ပင္ ေက်နပ္မဆုံးေအာင္ ခံစားေနရဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ထပ္လည္း က်ေနာ့္ေမေမ၏ ထမိန္ကို ကိုင္တြယ္ေလွ်ာ္ဖြတ္ခြင့္ ရေသးလွ်င္ ေလွ်ာ္ဖြတ္ေပးအုံးမွာ ျဖစ္ပါသည္။

ယေန႔ေခတ္ကာလသည္ လူျဖဴလူမည္းမေရြး၊ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမေရြး၊ မိမိတို႔၏ ကမၻာေလာကၾကီး တိုးတက္သည္ထက္ တုိးတက္ေအာင္ မိမိတိုင္းျပည္၊ မိမိလူမ်ိဳး သူမ်ားထက္ ေနာက္က်မက်န္ေနရေအာင္ အၿပိဳင္အဆုိင္ ၾကိဳးပမ္းေနေသာ ေခတ္ျဖစ္ပါသည္။ လူျဖဴလူမည္း ခြဲျခားေသာ၊ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ေသာ၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို ခြဲျခားဆက္ဆံေသာ ႏိုင္ငံမ်ား ႏိုင္ငံတကာအလယ္တြင္ မ်က္ႏွာပန္း မလွၾကေတာ့ပါ။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ အခန္းက႑ကို အမ်ိဳးသားမ်ားက လစ္လ်ဴရွဳထား၍ ဘယ္လိုမွ မရေတာ့ေသာ အခ်ိန္ကာလ ျဖစ္ပါသည္။

အမ်ိဳးသမီးမ်ားကလည္း တခ်ိန္က အဖိႏွိပ္ခံခဲ့ရသမွ်၊ တခ်ိန္က အလစ္လ်ဴရွဳခံခဲ့ရသမွ် ယခုလို ကိုယ္စြမ္းကုိယ္စ ျပခြင့္ ရသည့္အခ်ိန္တြင္ အတိုးခ်၍ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနၾကသည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္။ ဒါကို က်ေနာ္တုိ႔ အမ်ိဳးသားမ်ားက လက္ခံၾကိဳဆိုရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔မွသာလွ်င္ က်ေနာ္တုိ႔တေတြသည္ သူမ်ားေနာက္ ျပတ္မက်န္ခဲ့မွာ ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသမီး အခြင့္အေရးမ်ားကို ေလးစားလိုက္နာၾကသည္ဆုိေသာ က်ေနာ္တုိ႔ ေယာက္်ားမ်ားသည္ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔၏ ထမိန္မ်ားကို တကယ့္အေရးၾကီး ကိစၥမ်ားသဖြယ္ ဘာမ်ား ဇီဇာ ေၾကာင္ေနစရာ ရိွေနအုံးမည္နည္း။

ယေန႔ ႏိုင္ငံတကာမွာ သူမ်ားတုိင္းျပည္ေတြ အသီးသီးတိုးတက္ေနၾကေပၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံကေတာ့ အေနာက္ဘက္ကို ျပန္ဆုတ္ေနသည့္အလား မတိုးတက္ႏိုင္ပဲ ဆုတ္ယုတ္မႈေတြကသာ မ်ားျပားလာေနသည္။ ဉာဏ္ထက္ျမက္ေသာ၊ လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းရိွေသာ က်ေနာ္တုိ႔ ညီမငယ္ မ်ိဳးဆက္သစ္ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ား ျမန္မာျပည္တြင္းရိွ လစာနည္းပါးလွေသာ၊ အမ်ိဳးသားမ်ား မလုပ္ခ်င္ေသာ အလုပ္မ်ားမွာ လုပ္ေနၾကရတုန္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

စစ္အုပ္စုကေတာ့ သူတို႔ဇနီးမ်ားကို ေခါင္းေဆာင္လုပ္ေစေသာ ဟန္ေဆာင္ဗန္းျပ အမ်ိဳးသမီးေစာင့္ေရွာက္မႈ အဖြဲ႔ျဖင့္ ျပည္သူကုိ၊ ကမၻာကို အရွက္ကင္းမဲ့စြာ လိမ္ညာေနသည္။ မိဘကို အမွန္စင္စစ္ လုပ္ေကၽြးခ်င္ေသာ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားႏွင့္ စား၀တ္ေနေရး အခက္အခဲေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ တရားမ၀င္ ထြက္ခြာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနရေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သူတပါးႏိုင္ငံမွာ ဘယ္ေလာက္ ဒုကၡေရာက္ေနရသည္ဆုိသည္ကို သူတုိ႔မသိ၊ သူတို႔သိသည္မွာကား သူတုိ႔၏ အာဏာတည္ၿမဲေရး တခုတည္းသာတည္း။

ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုဆိုး၀ါးတဲ့ အာဏာရွင္မ်ား ျပဳတ္က်ေရးသည္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့ အဓိက အေရးၾကီးေသာ ရည္မွန္းခ်က္ ျဖစ္လာပါသည္။ ရဲရင့္ေသာ၊ ျမင့္ျမတ္ေသာ၊ စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာေသာ အာဇာနည္ အမ်ိဳးသမီးေကာင္းမ်ားကို က်ေနာ္တို႔ႏွင့္အတူ ပန္းတုိင္အေရာက္ ခ်ီတက္ႏိုင္ေရးအတြက္ က်ေနာ္တို႔ ေယာက္်ားမ်ားက ပုခုံးေပၚ ထမ္းေခၚသင့္လွ်င္ ထမ္းေခၚရပါေတာ့မည္။ ဇီဇာေၾကာင္ေန၍ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းေန၍ မရေတာ့ပါ။

ထို႔ေၾကာင့္ပင္ က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ့္ေမေမ၏ ထမိန္စကို လက္ေမာင္းတြင္ အျမတ္တႏိုးပတ္ၿပီး က်ေနာ့္ထက္ ျမင့္ျမတ္ထက္ျမက္ေသာ အမ်ိဳးသမီး သူရဲေကာင္းမ်ားကို ပုခုံးေပၚထမ္း၍ မတရားမႈကို တိုက္ပြဲ၀င္ရန္ အသင့္ပါပဲဟု တင္ျပရင္း နိဂုံးခ်ဳပ္အပ္ပါသည္။ စစ္မွန္ေသာ၊ ထက္ျမက္ေသာ အေတြးအျမင္မ်ား အမ်ိဳးသမီးတုိင္း အမ်ိဳးသားတုိင္းတြင္ ပိုမိုရင့္သန္ၿပီး တိုင္းျပည္၏ ေကာင္းရာေကာင္းက်ိဳး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစ။

ကလိုေစးထူး


6 comments:

Anonymous said...

ဟိုလူႀကီး..
မင္း ဘယ္ဆိုးလို႔လဲကြ.. gender justice ရွိသားပဲ.. မိုက္တယ္ကြ..

Maydarwii said...

က်မလဲ အဲဒီလို ခြဲျခားခြဲျခားလုပ္တာ မၾကိဳက္ဖူး။
မိန္းမေတြ တကယ္တမ္းဘုန္းကံျမင့္မားတဲ့အခါ ေယာက္်ားေတြခမ်ာ မခံႏိုင္ရွာဘူးရွင့္၊ ဥဒုမၼရေဒ၀ီနဲ႔ ပိဂၤုတၱရလုလင္ကိုၾကည့္ပါလား။ လင္မယားျဖစ္ပါရက္နဲ႔ တကုတင္ထဲ မအိပ္ရဲရွာလို႔ ေယာက္်ားက ၾကမ္းေပၚမွာဆင္းအိပ္ရတဲ့အျဖစ္ေလ။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွာ စြန္႔ခြါသြားရပါေရာလား။ အဲဒီလို ေယာက်္ားေတြလဲ အမ်ားႀကီးရွိမွာေနာ္ … ။
ကိုသံလြင္ ေျပာသလိုပါပဲ … ဘုန္းကံဆိုတာ က်ားမ မေရြးပါဘူး လူတဦးခ်င္းရဲ႕ ျမင့္ျမတ္တဲ့အက်င့္နဲ႔သာ ဆိုင္တယ္ဆိုတာကို အျပည့္အ၀ လက္ခံပါတယ္ရွင္။

Nay Nay Naing said...

ဒီပိုစ့္ကို ၾကိဳက္တယ္။ အစ္ကို အျမင္ကိုလည္း ေထာက္္ခံပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို ့ ပတ္၀န္းက်င္မွာ မိန္းမထမိန္ကို ရြံ ့စရာ၊ လန္ ့စရာ ထင္တဲ့ ေယာက္်ားေတြ အမ်ား အျပားေတြ ့ဖူးပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ ့ဆို မိန္းမ အ၀တ္ေတြ ေလွ်ာ္ထားတဲ့ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ကိုေတာင္ ထမိန္ေတြ ဘာေတြ ပါတယ္၊ ေလွ်ာ္ထားတယ္ ဆိုၿပီး သူတို ့အ၀တ္ေတြကို မေလွ်ာ္ခ်င္ဘူး ေျပာသူမ်ားလည္း ၾကံဳဖူးပါတယ္။ အဲ့လို လူေတြကို ဘာမွ မေျပာခ်င္ေတာ့လို ့ သူဟာသူ ေလွ်ာ္ခ်င္ေလွ်ာ္ မေလွ်ာ္ခ်င္ေနဆိုၿပီး မသိခ်င္ေယာက္ပဲ ေဆာင္ေနလိုက္တယ္။ ေနာက္ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့လို လူေတြကို ဒီပိုစ့္ လာဖတ္ခိုင္းလိုက္မယ္။

tun said...

ကုိကလိုိေစးထူးရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေတြပံုမွန္၀င္ဖတ္ပါတယ္။ အရမ္းစာေရးေကာင္းတာပဲ။ အေတြးအေခၚလည္းပါတယ္။ ဧရာ၀တီမွာ ေပၚတာအထမ္းသမား အေၾကာင္းဖတ္ရကတည္းက မွတ္မွတ္ထင္ထင္ျဖစ္္ေနတာ။ ဆက္လက္အားေပးေနပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ က်ေနာ္လည္း သူမ်ားေတြကုိအားက်ၿပီး ဘေလာ့ဂ္တစ္ခုလုပ္ေနပါတယ္။

ကလိုေစးထူး said...

မေမဓာ၀ီ.. အမည္မသိသူတေယာက္ ေနေန.. ကုိထြန္း..
အားေပးၾကတာ အထူးေက်းဇူးပါပဲဗ်ာ.. တခုခု လိုအပ္တာရိွရင္လဲ အားမနာစတမ္း ေ၀ဖန္ပါ.. အခုလို အားေပးျခင္းဟာ ေနာက္ထပ္ အသစ္အသစ္ေသာ စာေတြ ေရးလာႏိုင္ေစဖုိ႔ အားေဆးပါပဲ။ ကိုထြန္းေရ.. က်ေနာ္လဲ အကို႔ဘေလာ့ကို သြားလည္ျဖစ္ပါတယ္.. ျမန္မာအသင္းရႈံးပြဲမရိွနဲ႔ အုပ္စုကထြက္ရတာေတာ့ စိတ္ထဲမွာ အီလည္လည္ျဖစ္တယ္ဗ်ာ.. ဒီအေၾကာင္း ပို႔စ္တခုေလာက္ေတာ့ ေရးအုံးမယ္..

tun myanmar said...

ကုိကလုိေစးထူးခင္ဗ်ား
မနက္ျဖန္မွာ ထုိင္းရုပ္ရွင္သမုိင္းမွာ အကုန္အက်အမ်ားဆံုးျဖစ္တဲ့ ထုိင္းသူရဲေကာင္း King Naresuan ဆုိတဲ့ရုပ္ရွင္ တစ္ႏုိင္ငံလံုးစျပပါၿပီ။ ရုပ္ရွင္နဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြလက္လွမ္းမီသေလာက္ တင္ထားပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ အရမ္းစိတ္၀င္စားေနတယ္။ သြားၾကည့္ၿပီးရင္ တစ္ခုခုေတာ့ ေရးျဖစ္ဦးမယ္ထင္တယ္။ ရုပ္ရွင္၀က္ဘ္ဆုိက္က www.kingnaresuanmovie.com ျဖစ္ပါတယ္။