Sunday, June 10, 2007

တိရိစၧာန္႐ုံသုိ႔…

ဘာလိုလိုနဲ႔ က်ေနာ္လဲ ပို႔စ္အသစ္မတင္ျဖစ္တာ ႏွစ္ရက္ ရိွသြားပါၿပီ။

ဒီတပတ္မွာေတာ့ မတင္ျဖစ္တာ ၾကာေနတဲ့ ဓာတ္ပုံပုိ႔စ္ေလး တင္ဖို႔အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ၿမဳိ႕ကေလးက တိရိစၧာန္႐ုံကုိ သြားခဲ့ပါတယ္။ ရာသီဥတုကလဲ ၇၇ ဒီဂရီဖာရင္ဟိုက္၊ ေနသာတယ္ဆုိေတာ့ ဒီျပည္နယ္ရဲ့ အေကာင္းဆုံး ရာသီဥတုေပါ့။

ဒါကေတာ့ တိရိစၧာန္႐ုံကေန ၀င္လုိက္ၿပီး အနည္းငယ္ ေလွ်ာက္သြားအၿပီးမွာ ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းပါ။ ပုိတယ္ဆိုခ်င္ဆို၊ ဒါကို ျမင္ေတာ့ က်ေနာ္ ရန္ကုန္တိရိစၧာန္ဥယ်ာဥ္ကို ခ်က္ခ်င္း သတိရမိပါတယ္။

အခု က်ေနာ္ေရာက္ခဲ့တဲ့ တိရိစၧာန္ဥယ်ာဥ္ရဲ့ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ဒီျပည္နယ္ရဲ့ ရာသီဥတုအေနအထားနဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြ မျဖစ္လွတဲ့ တိရိစၧာန္ေတြကို သူတို႔ရဲ့ မူရင္းေနရပ္ ရာသီဥတုနဲ႔ အနီးစပ္ဆုံးျဖစ္ေအာင္ တိရိစၧာန္အမ်ိဳးအစားအလိုက္ ေတာအုပ္အတု၊ ေရကန္အတု၊ ေက်ာက္ေဆာင္ အတုေတြကို အလ်ဥ္းသင့္သလို မ်က္စပသာဒ ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးထားျခင္းပါ။ အရြယ္ေရာက္သူ တဦးလွ်င္ ၁၀ ေဒၚလာခြဲ ယူထားတဲ့ ၀င္ေၾကးနဲ႔ ထုိက္တန္တဲ့ စိတ္အပန္းေျပမႈ ရေအာင္ အေသးစိတ္ဖန္တီးေပးထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။


ဒါကေတာ့ အာဖရိကတိုက္က လာတဲ့ ေဂၚရီလာ မ်ိဳးႏြယ္စု သတၱ၀ါ တေကာင္ပါ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီေကာင္ႀကီးကို ၾကည့္ရတာကို ရန္ကုန္တိရိစၧာန္ ဥယ်ာဥ္ထဲက လူ၀ံႀကီးကို လွမ္းစေနာက္ ေအာ္ဟစ္ခဲ့ရတဲ့ အရသာေလာက္ မခံစားမိခဲ့ပါဘူး။


အေမရိကန္ေရာက္ အာဖရိက ေမ်ာက္တခ်ိဳ႕ပါ။ ၀က္ႏႈတ္ခမ္းပုံစံနဲ႔ ေမ်ာက္ကို တခါမွ မျမင္ဘူးေသးဘူး။ အျမင္ေတာ့ ဆန္းသား..။


ဒါကေတာ့ ငါးတခ်ိဳ႔ပါ။ အနီေရာင္နဲ႔ ငါးရဲ့ မ်က္စိက လူမ်က္စိနဲ႔ အေတာ္ေလးကို ဆင္တယ္။



ေကာင္းကင္ ကုလားထုိင္ေခၚမလား၊ ေရြ႔လ်ား ခံုတန္းေခၚမလားေတာ့ မသိ။ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ သြားေနတဲ့ ခုံတန္းေလးေတြက အသည္းယားစရာ ေကာင္းလုိ႔ သြားေတာ့ မစီးျဖစ္ဘူး။






သစ္ကုလားအုပ္ေတြပါ။ သိပ္ေတာ့ မထူးျခားလွေပမယ့္ Zoo Member ျဖစ္မွ အခမဲ့ အစာေကၽြးခြင့္ ရိွတာကေတာ့ အတန္ငယ္ထူးျခားသလို သူတို႔ကို ေကၽြးတဲ့ အရြက္ကေတာ့ ေမပယ္လ္ရြက္ေတြပါ။ :D




မိုမိုေရ လုိ႔ ဘယ္သူမွ သူ႔ကို မေခၚသလို သူကလဲ `၀ူး´ လို႔ မထူးပါဘူး။ အေမရိကန္မွာ ရွားပါးလွတဲ့ ႀကံေခ်ာင္းေတြလဲ မစားရရွာပါဘူး။ သူလဲ ေမပယ္လ္ရြက္ပဲ စားပါတယ္။ :D








ေၾကာင္က်ားက်ားနဲ႔ ေျပာင္၊ အိပ္ငိုက္ေနတဲ့ ျခေသၤ့၊ စိတ္ညစ္ေနတဲ့ က်ား၊ ကေလးေတြက မေၾကာက္တဲ့ က်ားသစ္ …။


ေဒါင္းျငင္သာေလး တေကာင္ေလ၊ ကမ်ား ကမလားလို႔ ေစာင့္ေနတာ အၾကာႀကီး ကလဲ မကေတာ့။ မကေဒါင္းျငင္သာေပါ့။ :P


ရထားဥၾသသံေလးမ်ားၾကားရင္ ~~~ အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလး တားမရဘူး ~~~။ အေပ်ာ္စီးရထားေလးပါ။ တိရိစၧာန္႐ုံတပတ္အတြက္ တေယာက္ကို ႏွစ္ေဒၚလာခြဲပါ။




အဲဒါက ပိုလာ၀က္၀ံေတြပါ။ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြ ဖန္တီးၿပီး သူတို႔အတြက္ အိမ္ေလးသဖြယ္ ဖန္တီးေပးထားတာက စိတ္၀င္စားစရာ..။




လိုက္လည္ရတာ ေညာင္းလာၿပီလား…။ ဒီမွာ အႏွိပ္ခံလို႔ရပါတယ္။ ၂၅ဆင့္ ထည့္ေပးလိုက္တာနဲ႔ ငါးမိနစ္တာ ႏွိပ္နယ္ေပးမယ့္ စက္ေလးေတြပါ။ စမ္းၾကည့္တာ တ၀ူး၀ူးတေ၀ါေ၀ါနဲ႔ ဟုိက ယားက်ိက်ိ၊ ဒီကယားက်ိက်ိနဲ႔ …။


အထြက္ေပါက္ကို ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညေန ေလးနာရီခြဲပါၿပီ။ အမွတ္တရအေရာင္းဆုိင္ေလးေတြ အစီအရီနဲ႕ ထြက္ေပါက္က ေနာက္တေခါက္လာခဲ့ပါအုံးလို႔ ဖိတ္ေခၚေနသလားထင္မိတယ္။ အင္း..၊ ၿပီးဆုံးသြားျပန္ေပါ့..၊ တပတ္တာ..။


ကလိုေစးထူး


6 comments:

s0wha1 said...

gdထ... gdထ...

ငယ္ said...

က်ားသစ္ကအျဖဴေလးေနာ္... မိုက္တယ္... ဒီမွာေတာ့က်ားျဖဴရွိတယ္။ အဲဒီေကာင္ေတြကို ခ်စ္တယ္။

Maydarwii said...

ျခေသၤ့ေတြ က်ားေတြ က်ားသစ္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လိုပဲ သဘာ၀နဲ႔ နီးစပ္တူညီေအာင္လုပ္လုပ္ သဘာ၀မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူတို႔မ်ား သိေနမလားလို႔ ေတြးမိတယ္။ လူေတြကို အပမ္းေျဖေစဖို႔ မာန္စြယ္ခ်ဳိးၿပီး အသံုးေတာ္ခံေနရတဲ့ဘ၀ က်မကေတာ့ျဖင့္ သေဘာမက်လွပါဘူး။

ႏွိပ္နယ္ေပးတဲ့စက္ကေလးကို ၾကည့္ၿပီး ဟက္ပီးေ၀ါမွာ ေရးထားတဲ့ စာသား သြားသတိရမိျပန္ေသးတယ္။ အဲဒီလို ႏွိပ္ေပးတဲ့ စက္ထိုင္ခံုမွာ ေရးထားတာေလ .. “အႏွိပ္စက္ထိုင္ခံု” တဲ့။ ထိုင္ရမွာေတာင္ လန္႔ခ်င္စရာေနာ္။

အဲဒီက သစ္ကုလားအုပ္နဲ႔ ဆင္ႀကီးေတြက ေမပယ္လ္ရြက္စားတယ္ဆိုေတာ့ ဗမာျပည္က ေကာင္ေတြဆုိ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္မ်ား စားမလား မသိ။ ေနာက္တခါ တိရစၦာန္႐ံုေရာက္ရင္ ေကြၽးၾကည့္အံုးမွပဲ။ :P

ဒီပို႔စ္ကို ဖတ္ေနရင္း သိန္းတန္ျမန္မာျပည္ရဲ႕ သီခ်င္းေလးကို ဆိုညည္းလိုက္မိေသး … ။
~~~ အက်ႌ၀တ္ကြယ္ သမီးေလးရယ္ ~~ တိရစၦာန္မ်ဳိးစံု သြားၾကည့္မယ္ ~~~ လယ္လယ္သြားမယ္ လာခဲ့ ~~

May Nyane said...

ဒီပို႔စ္ေလးကေန ဗဟုသုတေတာ့ ရတာအမွန္ပါပဲ..
ဒါေပမဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ မသြားခ်င္ဆံုးက တိရစၧာန္ရံုပဲ..
ကိုယ္တိုင္က အခ်ဳပ္အေလွာင္ကို ေၾကာက္လြန္းလို႔လားမသိဘူး။
က်မ ေလွာင္အိမ္ထဲက သူတို႔ကို သနားတယ္။မၾကည့္ခ်င္ဘူး။
ေသခ်ာတယ္..သူတို႔ စိတ္ဆင္းရဲေနမွာ…
ဂြက်တဲ့အေတြးအတြက္ေတာ့ ေဆာရီးးးေနာ္

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

လူေတြနဲ့ ရင္ပါးတဲ့ က်ားသစ္ေလးက ခ်စ္စရာ ။ ဆင္က ေမပယ္ရြက္ စားသလား ။

ဒါဆို.. ေမာင္ရန့္ ဆီဗံုးက ေမပယ္လ္ရြက္ေတြ သူ တရိစၦာန္ရံုက ခိုးလာတာ ျဖစ္မယ္ ။

May Nyane said...
This comment has been removed by the author.