Sunday, September 02, 2007

အေတြးစမ်ား…

တခါတေလက်ေတာ့ လူက တခုခုကို ေရးမယ္ႀကံလိုက္၊ အဲဒီ ႀကံရြယ္တာေတြက ေဆာင္းပါးတပုဒ္ စာတပုဒ္ ေရးေလာက္စရာ မဟုတ္တဲ့ အေတြးစေလးေတြမို႔ မေရးျဖစ္လိုက္နဲ႔ ျဖစ္ေလ့ရိွပါတယ္။ အဲဒီလုိ အေတြးစေလးေတြကို စုစည္းၾကည့္လုိက္ေတာ့ စာတပုဒ္မ်ား ျဖစ္ေလမလားလုိ႔ စဥ္းစားမိတာနဲ႔ ဒီစာကို ခ်ေရးမိျပန္ပါတယ္။

တေလာက က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ လာလည္သူတေယာက္ကို က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္ရဲ့ ပထမဦးဆုံး အႀကိမ္အေနနဲ႔ စီေဘာက္စ္ အသုံးျပဳခြင့္ ပိတ္ပင္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီလို ပိတ္ပင္ခံလိုက္ရေတာ့ သူကလည္း သူ႔ဘေလာ့ဂ္ရဲ့ မွတ္ခ်က္တခုကေန က်ေနာ္ဟာ သူ႔အေတြး သူ႔အျမင္ေတြကို က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ခြင့္ မေပးေၾကာင္း၊ ဒီမိုကေရစီဆိုတာ စာရြက္ေပၚမွာသာ ရိွေၾကာင္းနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ဥပမာေပး ေျပာသြားတာကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ သူကုိယ္တုိင္ သတိမထားမိလိုက္တာက `လူတေယာက္ဟာ ကုိယ့္အျမင္ကို လြတ္လပ္စြာ တင္ျပခြင့္ မရတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုခံစားလိုက္ရလဲ´ ဆိုတဲ့ အေတြးခံစားခ်က္ပါ။ စီေဘာက္စ္လုိ ေနရာေလးတခုမွာေတာင္ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆိုခြင့္ ပိတ္ပင္တာ ခံရတာကို သူ ဒီလို ခံစားတတ္တယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာ တကယ္ခံစား ေတြ႔ၾကဳံေနရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ခံစားခ်က္ေတြကို ေျပာခြင့္မရတဲ့ ျပည္သူေတြ၊ ေျပာခြင့္ရေအာင္ ၾကိဳးစားေနတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ့ ခံစားခ်က္ကုိ အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ ဘယ္လို ေတြးျမင္ခံစားမလဲ။ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားဆိုတာ ေငြနဲ႔ေပး၀ယ္ယူစရာ မလိုပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ဒီစီေဘာက္စ္ အသုံးျပဳခြင့္ ပိတ္ပင္ခံရလို႔ ခံစားရတဲ့ ခံစားခ်က္ေလးနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး `လြတ္လပ္စြာ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခြင့္´ ကို ေတာင္းဆိုေနၾကတဲ့ ျပည္သူေတြအေပၚ စာနာ နားလည္တတ္လိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ လူတုိင္းဟာ ကုိယ့္အျမင္ကို လြတ္လပ္စြာ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိခြင့္ ရိွတယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆဟာ ဒီမိုကေရစီရဲ့ အႏွစ္သာရ တခုျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခြင့္အေရးကို ကုိယ္တုိင္က လိုခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဒီမုိကေရစီကို လိုလားေတာင့္တေနသူ ျပည္သူေတြရဲ့ ရင္ထဲက စကားေတြကိုလည္း နားလည္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ရဲ့ အိုင္ပီကို ျပန္ဖြင့္ေပးလိုက္ပါတယ္။

စိတ္မေကာင္း ျဖစ္စရာ အလြန္ေကာင္းတ့ဲ အယူအဆ တခုကိုလဲ မွတ္ခ်က္တခုမွာ ဖတ္မိပါတယ္။ `ႏိုင္ငံေရးေပတံနဲ႔ တုိင္းတာခံရမႈ´ လုိ႔ က်ေနာ္ နာမည္ေပးၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။

လူတေယာက္ရဲ့ မိမိႏိုင္ငံအေရးကို စိတ္ပါ၀င္စားမႈကို အဲဒီလူရဲ့ ႏိုင္ငံေရး ျဖတ္သန္းမႈ အတုိင္းအတာေပတံနဲ႔ တုိင္းတာလုိ႔ ရေကာင္းပါသလား…။ ဘယ္အဖြဲ႔မွာပါဖူးမွ၊ ႏိုင္ငံေရး ပုဒ္မနဲ႔ ေထာင္ ဘယ္လိုက်ဖူးမွ၊ ေတာထဲမွာ ႏွစ္ေပါင္း ဘယ္ေလာက္ေနၿပီး ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ဖူးမွ ႏိုင္ငံေရးသမား မည္ပါသလား။ အဲဒါေတြ လုပ္ဖူး၊ ျဖစ္ဖူးမွသာ ႏိုင္ငံအေရးကို ေျပာဆို ေဆြးေႏြးခြင့္ ရိွပါသလား။ တခါတေလက်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ထက္ ၀ါရင့္တဲ့ အကုိေတာ္၊ အမေတာ္ ႏိုင္ငံေရးသမားႀကီးေတြရဲ့ အေတြးထဲမွာ လူတေယာက္ကို `ဒီေကာင္က ဘယ္ေလာက္မ်ား လုပ္ဖူးလို႔လဲ´ ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရး သမုိင္းေပတံႀကီး တကုိင္ကုိင္နဲ႔ တုိင္းတာၿပီးမွ အဲဒီလူရဲ့ ႏိုင္ငံေရး အျမင္ကို အကဲျဖတ္လိုစိတ္က မသိမသာတမ်ိဳး၊ သိသိသာသာႀကီးတမ်ိဳး ႀကီးစိုးေနတာကို ေတြ႔မိေတာ့ အေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္။

ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ အစိတ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အရြယ္ေတာ္ တဆိတ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ့္ႏိုင္ငံအေရးကို ကိုယ့္ျပည္သူအေရးကို စိတ္၀င္စားတာ အေကာင္းလကၡဏာမဟုတ္ေပဘူးလား။ စိတ္မ၀င္စားသူ ျပည္သူေတြကိုေတာင္ စိတ္၀င္စားလာေအာင္ လႈံ႕ေဆာ္ေပးသင့္တဲ့ ဒီလုိအခ်ိန္အခါမ်ိဳးမွာ စိတ္၀င္စားမႈ ရိွႏွင့္ေနၿပီးသားလူကို ေပတံနဲ႔ တုိင္းသလို `သူကဘာလုပ္ဖူးတယ္၊ ငါက ဘာလုပ္ဖူးတယ္´ လုိ႔ ေျပာသင့္တဲ့ အခ်ိန္မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ျမင္ပါတယ္။

ေနာက္တခု ေတြးမိတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ ျပည္တြင္းက ျမန္မာဘေလာ့ဂါေတြၾကားမွာ ျခားေနတဲ့ `မျမင္ႏိုင္တဲ့ စည္း´ ဆိုတာပါပဲ။

သိပ္မၾကာေသးခင္ ရက္ပုိင္းက ျပည္တြင္းက ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါေတြ ရန္ကုန္မွာေရာ၊ မႏၱေလးမွာပါ ဘေလာ့ဂါ ဆီမီနာေတြ အားႀကိဳးမာန္တက္နဲ႔ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ က်င္းပႏိုင္ခဲ့တာကို ၾကည္ႏူးစြာနဲ႔ ဖတ္ရွဳလိုက္ရပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာပဲ သူတို႔နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ၾကားမွာ ရိွေနတဲ့ `စည္း´ ကို ျမင္ေယာင္လာသလို ခံစားရေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ဘာမွန္းမသိ ဆို႔နင့္သြားပါတယ္။

သူတုိ႔ေတြနဲ႔ အတူ အဲဒီ ဆီမီနာမွာ က်ေနာ္လဲ သိပ္ေဆြးေႏြးခ်င္တယ္။ က်ေနာ့္အျမင္ေလးေတြကို သိပ္ေျပာခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ရိွအေျခအေနႀကီးက ဒါကို ခြင့္မျပဳပါဘူး။ အြန္လိုင္းကေန တဆင့္ ေျပာလုိ႔ရသားပဲလို႔ ေျဖေတြးႏွစ္သိမ့္စရာ ရိွေပမယ့္ အကန္႔အသတ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာက က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ ျပည္တြင္း ျမန္မာဘေလာ့ဂါေတြၾကားမွာ `စည္း´ တခု အျဖစ္ အခိုင္အမာႀကီး ျခားေနခဲ့တာကို ေတြးမိၿပီး စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ပဲ တစုံတခုေသာ ေန႔ကို ေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ႔သာ ဘေလာ့ဆီမီနာမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာဘေလာ့ဂါေတြ အတြက္ မုဒိတာပြား ၀မ္းေျမာက္မိပါတယ္။

အေတြးစေလးေတြကို စုစည္းလုိက္ေတာ့ စာတပုဒ္ မျဖစ္တျဖစ္ ေရးမိသလို ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ဒီပို႔စ္ဟာ က်ေနာ့္ဘေလာ့ဂ္ရဲ့ ၂၀၀ ေျမာက္ ပို႔စ္ပါ။ ေနာက္ထပ္ ေတြးမိတာေလးေတြကိုလဲ အေတြးစမ်ား ပို႔စ္နဲ႔ ထပ္ေရးခ်င္ပါေသးတယ္။


ကလိုေစးထူး

12 comments:

Maydarwii said...

ကိုသံလြင္ရဲ႕ အေတြးစေတြကိုေတာ့ အေထြအထူး မေဆြးေႏြးေတာ့ပါဘူး။ ပို႔စ္ ၂၀၀ ျပည့္အတြက္ပဲ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ... ။
ကိုသံလြင္ရဲ႕ ပို႔စ္ ၂၀၀ ျပည့္မွသည္ ... ပို႔စ္ေပါင္း ေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာ စာေပမ်ား ဆက္လက္ေရးသား ႏိုင္ပါေစ ... ။
ပ်ံသန္းေနတဲ့ ပန္းတိုင္ကိုလည္း အျမန္ဆံုး ေရာက္ရွိႏိုင္ပါေစ ... လို႔ ... ။

ေမဓာ၀ီ
၃၊ စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၀၇
နံနက္ ၉ နာရီ ၃၅ မိနစ္

Kay said...

ကိုဖားစည္ေရ..ဟုတ္တယ္..တမ်ဴိးေတာ့ခံစားရတယ္..ဘာလဲေတာ့မသိ..အေျခအေနေၾကာင့္ျဖစ္မွာပါ။ ၂၀၀ ျပည့္အတြက္..ခင္မင္စြာဆက္လက္အားေပးေနပါတယ္

Fat Punk said...

ေအးဗ်ာ... က်ေနာ္တို႔ဟာလည္း ျမန္မာျပည္ကေန မတင္ေပမဲ့၊ အုိင္ပီကလြဲလို႔ အေတြးအေခၚေရာ၊ ဘာသာစကားေကာ ကုန္ကုန္ေျပာရင္ ကိုယ္ထဲက စီးေနတဲ့ ေသြးပါ အားလံုး အတူတူပါပဲဗ်ာ... က်ေနာ္ မတတ္မွန္း၊ က်ေနာ္မသိမွန္း၊ က်ေနာ္ နားမလည္မွန္း က်ေတာ္သိေတာ့ ကိုယ္ မေျပာႏုိင္ရင္ေတာင္ ဘာပဲေျပာေျပာ သူတုိ႔ ဘာေတြေဆြးေႏြးၾကသလဲ ဆိုတာကို နားေထာင္ရရံုေလးနဲ႔ ေက်နပ္ပါတယ္။ အစကေတာ့ အြန္လိုင္းေပၚမွာ လုပ္လည္း ရႏုိင္တာပဲ ဆိုတာကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ အကိုေျပာျပမွ သတိရၿပီး (စည္းကို ျမင္သြားၿပီး) ၀မ္းနည္းမိပါတယ္ဗ်ာ...

MELODYMAUNG said...

ကိုၾကီးေစးထူးနဲ႕ fat punk ေရ ဘာျဖစ္လို႕ စည္းေတြျခားျပီး ခံစားသလဲဗ်ာ အြန္လိုင္းေရာ ေအာ႕ဖ္လိုင္းပါ ရင္းႏွီးၾကတာ စည္းလံုးၾကတာ without boders for Myanmar Bloggers ေလ ေနာ္..ေနာ္နယ္ျခားမဲ႕ စည္းမျခားေသာ ျမန္မာဘေလာ႕ ဂါ ေမာင္ႏွမမ်ားပါေလ(ဒီသေဘာထား ျပည္တြင္းဘေလာ႕ဂါမ်ားအားလံုး တစိတ္တ၀မ္းထဲပါ)

pandora said...

ကိုေစးထူး
စည္းျခားေနတယ္လို႕လည္း မေျပာပါဘူး
ျခားမေနဘူးလို႕လည္း အာမမခံႏိုင္ဘူး
ပန္ဒိုရာအေနနဲ႕လည္း ဘာကိုမွ ကိုယ္စားျပဳ ေျပာမျပႏိုင္ဘူးေလ
ကိုေစးထူးခံစားရတယ္ဆိုရင္ မေျပးေသာ္လည္း ကန္ရာရွိ တစ္ခုခုေတာ့ ေတြ႕ရွိခဲ႕လို႕ျဖစ္မယ္
ကိုယ့္ပုဂၢလိက အျမင္အေနနဲ႕ကေတာ့ စည္းမျခားသင့္ဘူးလို႕ပဲ ျဖစ္သင့္တဲ႕အျမင္ကို ေျပာျပႏိုင္မယ္။ ကိုေစးထူးဘက္ကလည္း စည္းျခားေနတယ္လို႕ မခံစားပါနဲ႕လို႕ပဲ အၾကံေပးႏိုင္မယ္။
ေသခ်ာတာကေတာ့ အေပၚယံမွာ ျမင္ရသည္ ျဖစ္ေစ မျမင္ရေသးသည္ျဖစ္ေစ
ျမန္မာ ဘေလာ့ဂါေတြ အားလံုးရဲ႕ တူညီတဲ့ ခံယူခ်က္ေတြနဲ႕ တူညီတဲ့ပန္းတိုင္ကေတာ့ ရွိေနပါတယ္
အားလံုးညီညီညာညာ လက္တြဲၿပီး ေရာက္သြားၾကဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္

ပို႕စ္ ၂၀၀ ေျမာက္မွသည္.. က်န္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ စိတ္ထင္တုိင္း ဘေလာက္ႏိုင္ပါေစ

ဂ်စ္တူး - gyit_tu said...

ကိုေစးထူး.. စည္းဆိုတာ ကိုယ့္မသိစိတ္က ျခားထားရင္ ၊ ျဖစ္သြားတတ္တယ္ ။

စည္းေတြ ပ်က္သုန္းျပီး ပို့စ္ေတြ ထပ္ေရးနိုင္ပါေစ လို့..

ဆုေတာင္းေတြ ဆုေတာင္းေပးေနၾကတဲ့ လူေတြထဲက တစ္ေယာက္အျဖစ္... ဂ်စ္ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ။

M.Y. said...

ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ နားလည္မိ တဲ့ ကိုေစးထူး ဆိုလိုခ်င္တဲ့ “စည္း” ဆိုတာ ဘေလာ့ဂါခ်င္း ျခားတဲ့ စည္းထက္ “ဘေလာ့ဂ္ အေႀကာင္းအရာ ေတြ ကို ကန္ ့သတ္ ျခားထားတဲ့ ၊ အေျခအေန နဲ ့ကန္ ့သတ္ထားတဲ မလြတ္လပ္ေသာစည္း” လို ့ဆိုခ်င္တယ္လို ့နားလည္ပါတယ္။ Fat Punk ျမင္သြားတာလဲ အဲဒိစည္းပါပဲ….အဲဒိစည္း ကို ဘေလာ့ဂေရးသူ တစ္ေယာက္ ရဲ ့မသိစိတ္ေရာ၊သိစိတ္ေရာက ျခားထားတာမဟုတ္ပဲ..ဒီကေန ့အေျခအေန ေတြက ျခားထားတာပါလို ကြ်န္ေတာ္ ့နားလည္မိပါတယ္… စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ…မေန ့ကတင္ပဲ ျမန္မာျပည္မွာ ဘေလာ့ဘန္း (Blogban) ဆိုတာႀကီး က ပိုလက္သြက္လာ ပါျပီ…ျမန္မာ ဘေလာ့ဂ page ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မွာ Access Denied MPT ဆိုတဲ့ မက္ဆိႀကီးစျမင္ေနရပါျပီ…အဲဒါကေတာ့ သိသာထင္ရွားတဲ့လတ္တေလာ ျမင္လြယ္တဲ့ စည္းပါ..

ကိုေစးထူး ဆုေတာင္းေမွ်ာ္လင့္တဲ ့တစ္ေန ့ကို ကြ်န္ေတာ္လဲ ထပ္တူ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္…အဲဒိေန ့မွာ ကိုေစးထူး တစ္ေယာက္ သူ အဖိုးတန္ အျမင္ေတြကို စင္ေပၚ အရင္ တက္ေဆြးေႏြး ဖို ့ေတာ့ ခုထဲက Seminar အစီအစဥ္အႀကမ္းေလးစိတ္ကူးနဲ ့ဆြဲထားလုိက္ပါျပီ။ ျပီးရင္ေတာ့ Celebrity ပန္ဒိုရာ ကို တက္ ေျပာခိုင္းရမယ္..ျပီးမွ မဂ်စ္..ကြ်န္ေတာ္ အညႀတေလး ကေတာ့ ေက်းလက္ ေတာသားဆိုေတာ့ ျမိဳ ့ႀကီးေပၚမွာစကားေျပာရဲမွာမဟုတ္ဘူး…Usher သို ့မဟုတ္ TTMY ေပါ့ ... 

မွ်ားျပာ said...

ပို ့ ၂၀၀ ျပည့္မွသည္ ေနာင္ပိုစ္ေပါင္းမ်ားစြာတိုင္ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားႏူိင္ပါေစခင္ဗ်ာ။

ကလိုေစးထူး said...

က်ေနာ္ဆိုလိုခ်င္ခဲ့တဲ့ စည္းက ကုိေမာင္ရင္ ေျပာတဲ့ `စည္း´ ပါ။ သူကဘာ၊ ငါက ဘာဆိုတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ `စည္း´ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျပာရရင္ ဘေလာ့ဂါအခ်င္းခ်င္း ျခားတဲ့ `စည္း´ မဟုတ္ပါဘူး။
ဘေလာ့ဂ္မွာ ေရးသားၾကတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို တခုခုက ကန္႔သတ္ျခားထားတဲ့ `စည္းပါ´။ အခုဆုိရင္ အဲဒီ စည္း က အလုပ္ စလုပ္ေနၿပီ ထင္ပါရဲ့ဗ်ာ။ ဘေလာ့ဂ္ ေရးရတာ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အရင္လို မေပါ့ပါးလွေတာ့ဘူး။ ပို႔စ္ ၂၀၀ ျပည့္အတြက္ ဆုေတာင္းေပးသြားၾကတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားအားလုံးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။

s_potato said...

ကိုကလိုေစးထူးေရ မတတ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အေျခအေနတစ္ခုမွာ တခါတေလ ခပ္ပါးပါးစည္းေတြကို လ်စ္လွ်ဴရွဳေပးလိုက္ပါ။ ပုိျပီးလြတ္လပ္သြားလိမ့္မယ္။

hninhnin said...

udkuvdkap;xl;&JU tawG;pawGudk ESpfoufpGm zwfoGm;ygw,f/ ydkYpf 200 ajrmuftwGuf 0rf;ajrmufaMumif; qkawmif;ay;&if; aemif tjrJ tawG;pawG azmwfxkwfa&;om;yg/ tm;ay;aeygr,fvdkY...

hninhnin said...

ကိုကလိုေစးထူးရဲ႕ အေတြးစေတြကို ႏွစ္သက္စြာ ဖတ္သြားပါတယ္။ ပို႔စ္ ၂၀၀ ေျမာက္အတြက္ ၀မ္းေျမာက္ေၾကာင္း ဆုေတာင္းေပးရင္း ေနာင္ အျမဲ အေတြးစေတြ ေဖာတ္ထုတ္ေရးသားပါ။ အားေပးေနပါမယ္လို႔...