Thursday, March 01, 2007

ဓာတ္ပုံမ်ား၏ ထင္ဟပ္မႈ..

အခု က်ေနာ္တင္ျပမယ့္ ပုံမ်ားဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာေရာက္လည္ပတ္သြားတဲ့ ကမၻာလွည့္ ခရီးသည္ေတြက သူတုိ႔ အျမင္၊ သူတုိ႔ရွဳေထာင့္ကေန ရိုက္ကူးသြားၾကတဲ့ ဓာတ္ပုံမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ သူတုိ႔ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံကို ဘယ္လိုျမင္ၾကပါသလဲ။ ရွဳစားၾကပါစို႔..။

ဒီေစ်းတန္းေလးကို ရိုက္ကူးခဲ့သူကေတာ့ ဘယ္လိုအျမင္နဲ႔ ခံစား ရိုက္ကူးခဲ့တယ္ ဆိုတာ မေျပာတတ္ေပမယ့္ ေစ်းသည္၊ ေစ်း၀ယ္ေတြနဲ႔ ဆူညံေနတတ္တဲ့ ျမန္မာျပည္ ေစ်းကို လြမ္းဆြတ္မိသြားမိပါတယ္။ ေစ်းဗန္းကိုၾကည့္ၿပီး စိတ္ပ်က္ပ်က္နဲ႔ ေခါင္းကုတ္ေနတဲ့ အမယ္ၾကီး၊ ခပ္လွမ္းလွမ္းက ေစ်းတန္းနဲ႔ ဓာတ္ပုံရိုက္တာကို လွမ္းၾကည့္ေနၾကတဲ့ ေစ်းသည္တခ်ိဳ႔ရဲ့ အၿပဳံး။


ဒီပုံမွာ ဆန္႔က်င္ဘက္ႏွစ္ခုကို သတိထားမိပါတယ္။ ေက်ာင္းသူျဖစ္ဟန္တူတဲ့ လုံမပ်ိဳရဲ့ တက္ၾကြတဲ့ ေျခလွမ္းေနာက္မွာ ခရီးသြားတေယာက္တေလဆီက ေငြအေၾကြကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတဲ့ တတိယအရြယ္ အဖုိုးအုိ။ ဒါသည္ပင္ က်ေနာ္တုိ႔ ႏိုင္ငံရဲ့ ျပယုဂ္ေလလား..။


ျမန္မာ စကားပုံတခုရိွပါတယ္။ `ေမာင္တထမ္း၊ မယ္တရြက္´တဲ့။ ဒါေပမယ့္ အခုရြက္ေနရတဲ့ မယ္ကေတာ့ မသက္သာလွပါဘူး။ စက္ဘီးလက္ကိုင္ကို မထိန္းႏိုင္ဘဲနဲ႔ အေနာက္က ကားနဲ႔ တုိက္မိေလမွ ဒုကၡလို႔ ေတြးပူမိပါရဲ့။


ဒီပုံကိုေတြ႔ေတာ့ မေမဓာ၀ီ ေရးခဲ့တဲ့ 'ဘယ္သူ႔လက္ထဲမွာလဲ' ဆိုတဲ့ ပုိ႔စ္ကို သတိရမိပါတယ္။ သူ႔ေခါင္းေပၚက ရြက္ထားတာ စပါးတြဲမ်ားလား၊ ဘာမ်ားပါလိမ့္လို႔ ခန္႔မွန္းေတြးမိရင္းနဲ႔ လက္ျဖန္႔ေတာင္းေနရတဲ့ အနာဂတ္ရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေလးေတြကို ျမင္ေတာ့ စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ရပါတယ္။


ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ အမ်ိဳးသားေတြနည္းတူ အခြင့္အေရးေတြ ရေနပါၿပီ။ ရင္ေဘာင္လဲ တန္းေနပါၿပီဆိုတာကို ဒီပုံက ျပေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေန သိပ္မေကာင္းပါ။


ဒီပုံကုိ ရိုက္ကူးခဲ့တဲ့ တိုးရစ္က ပုံရဲ့ေအာက္မွာ ဒီလုိေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္-

Yep, this is a whack load of cash here in Burma! The highest denomination was 1000 kyat, which is equal to $1 CAN. We went through it pretty fast. In order to get it we had to use the "Black Market". Our taxi driver from the airport to our hotel arranged it for us. Luckily we weren't caught. The exchange rate "officially" is, 6 kyat to $1 CAD. HA! It's pretty whacked!


ဦးသူေတာ္လဲ မဟုတ္၊ ရေသ့လဲမမည္တဲ့ ဒီပုဂိၢဳလ္က ဘာက်င့္စဥ္ေတြကို က်င့္ပါလိမ့္။ ရုပ္ရွင္ထဲက အရည္းၾကီးေတြနဲ႔ အလားသ႑ာန္တူတဲ့ ဒီပုဂၢိဳလ္ၾကီး သူ႔ေရွ႔တည့္တည့္ကေန ႏိုင္ငံျခားသားက ဓာတ္ပုံရိုက္ယူသြားတာေတာင္ သိလိုက္ပုံ မရပါဘူး။ သိပ္ေတာ့လဲ မေျပာရဲပါ။ ျမန္မာျပည္မွာက သူ႔လုိလူေတြ ေကာင္းစားေနေတာ့လဲ ခက္သားလား။

မိႈင္ေတြ ငိုက္ျမည္းေနတဲ့ အဲဒီ အေႏွးယာဥ္ လုပ္သားၾကီးနဲ႔ အတူ ျမန္မာအလံငယ္ေလးကလဲ စိတ္ဓာတ္ေတြ က်ေနတယ္ထင္ပါ့။


တျခားပုံေတြကို ၾကည့္ရင္း ရင္ေမာမိခိုက္မွာ ဒီပုံထဲက ကေလးငယ္ေလးေတြကို ေတြ႔ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေအးခ်မ္းသြားပါတယ္။ အျပစ္ကင္းလိုက္တဲ့ ကေလးငယ္ေလးေတြ၊ ဒီကေလးေလးေတြထဲက တေယာက္ေသာသူဟာ က်ေနာ္တိုင္းျပည္ကို ကမၻာ့အလယ္မွာ ၀င့္ၾကြားေစႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံတခုျဖစ္လာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သူ၊ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းေတြကို ေဆာင္ၾကဥ္းေပးလာႏိုင္သူ ျဖစ္လာပါေစသားလုိ႔ ဆုေတာင္းရင္း ဒီပို႔စ္ကို အဆုံးသတ္လုိက္ပါတယ္။

ကလိုေစးထူး


2 comments:

Anonymous said...

oh..thnks alot. great post!

ေမဓာ၀ီ said...

ဒီဓာတ္ပံုေတြၾကည့္ပီး … သက္ျပင္းပဲခ်မိပါေတာ့တယ္။